Think Tank

Καλοκαίρια στην Ελλάδα

Written by Elena Goula

Το καλοκαίρι μπορεί να άργησε λίγο φέτος αλλά ήρθε. Το καλοκαίρι, σαν το μικρό κακομαθημένο κι αγαπημένο παιδί της μαμάς, κάνει τα δικά του τερτίπια αλλά του τα συγχωρείς γιατί του έχεις αδυναμία. Το καλοκαίρι είναι εδώ κι όπου κι αν είμαστε, ή ό, τι κι αν κάνουμε ή δεν κάνουμε, όποιοι κι αν είμαστε, όπως κι αν νιώθουμε, ό, τι κι αν πιστεύουμε, ό,τι κι αν θέλουμε, όσα κι αν έχουμε ή ό,τι κι αν μας έχουν στερήσει, αυτό δεν αλλάζει. Γιατί το καλοκαίρι στην Ελλάδα φέρει μια αγιοσύνη, που άλλοι λαοί ίσως και να μην καταλαβαίνουν.

Το «άγιο» καλοκαιράκι ζυμωμένο με τον ήλιο και το γαλάζιο του ουρανού,την αρμύρα και το μπλε της της θάλασσας που περιτριγυρίζει αυτή τη χώρα, σαν μητέρα που προστατεύει τα παιδιά της, έχει μια γεύση αλμυρή και γλυκιά ταυτόχρονα. Κουβαλώντας μέσα του τ’ αρώματα της άνοιξης και τα χρώματα των νησιών μας ξοδεύει το φως του χωρίς φειδώ.

Φέρνει την κάψα και το δροσερό αεράκι, τον παφλασμό της θάλασσας και το ψηλό το κύμα, τ’ αλμυρίκια και τα κοχύλια, το ούζο και τη χωριάτικη, τα ψάθινα καπέλα και τα σορτσάκια, τις ρακέτες και το κολύμπι, τους λευκούς γλάρους και τα άλλα θαλασσοπούλια, τις διακοπές και τη χαρά, τα καλντερίμια και τα ξωκλήσια, τη ζεστή αμμουδιά και τα βότσαλα, τον έρωτα και το χωρισμό, την αρχή και το τέλος, το μαζί και το χώρια, τα γέλια των παιδιών και τις φωνές, τα πανηγύρια στα χωριά και τους χορούς, το χαμόγελο και την ηρεμία, το παγωμένο νερό και την κατακόκκινη φέτα του καρπουζιού με τα κουκούτσια, τα κεράσια και τα πεπόνια, τα σταφύλια και το κρασί, το αλμυρό φιλί και τη ζεστή αγκαλιά, το αντηλιακό και την ομπρέλα, το παγωτό και το γλυκό βανίλια, τη βεντάλια και το κλιματιστικό, το λάστιχο και την πισίνα, τα πορφυρά ηλιοβασιλέματα και τις χρυσοκίτρινες ανατολές του ήλιου, την Επίδαυρο και το Ηρώδειο, το νησί και το βουνό, τη βάρκα και το κότερο, την κιθάρα μια νύχτα στην αμμουδιά ή κρεμασμένη στον τοίχο μιας υποφωτισμένης αίθουσας, εσένα, εμένα τον τουρίστα που ζει τ’ όνειρό του στην Ελλάδα.

Πάντα εδώ το καλοκαίρι ακόμα κι αν αργεί, πάντα εδώ ακόμα κι αν καμιά φορά δεν είναι ακριβώς αυτό που ονειρευτήκαμε και μας πληγώνει βαθιά.

Μας κλείνει το μάτι, μας δυσκολεύει, αλλά δεν μας προδίδει ποτέ, σαν ένας πολύτιμος αγαπημένος. Αφηνόμαστε στην αγκαλιά του και μας πηγαίνει όπου εκείνο θέλει. Στην κόλαση ή στον παράδεισο, ταξίδια με το σώμα ή με το νου, μακρινά ή σύντομα, όμορφα ή άσχημα, ταξίδια της ψυχής, ταξίδια αγαπημένα, ονειρεμένα, αξέχαστα, μαγικά, ελληνικά, σε γαλάζιες σπηλιές και σε απάτητα νερά, με το τραγούδι της θάλασσας και το σφύριγμα του ανέμου, ταξίδια καλοκαιρινά κι αγαπημένα, πολύτιμα φυλαχτά για το χειμώνα. Όπου κι αν πάτε, με όποιον, για όσο, χαμογελάστε με ευγνωμοσύνη και φέρτε μαζί σας λίγη απ’ τη χαρά του καλοκαιριού και σ’ αυτούς που δεν έφυγαν γιατί το καλοκαίρι πρέπει να το ξοδεύεις. Άμα το ξοδεύεις κρατάει λίγο περαπάνω μέσα σου…

© 2018, Elena Goula. All rights reserved. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια από το athensvibe.gr

About the author

Elena Goula

Leave a Comment