Ποιος είμαι; Γιατί η γη είναι στρογγυλή; Μια ωδή στην αποπροσωποποίηση.

Να μην αναγνωρίζεις τον εαυτό σου, δεν είναι και ότι ευκολότερο.

Να βλέπεις τις παλάμες σου  και να σκέφτεσαι αν αυτά τα χέρια είναι δικά σου και τα ‘χεις στείλει για να σε δικάσουν,  δεν το λες και απόλυτα φυσιολογικό.

Παρόλα αυτά εσύ δεν νιώθεις τρελή, είσαι βέβαιη ότι θα τρελαθείς αλλά τώρα δεν είσαι, πως γίνεται να σε ενοχλεί η φωνή σου όταν την ακούς; Πως γίνεται να βλέπεις την μητέρα σου και να την νιώθεις ξένη, κανένα συναίσθημα για αυτήν, μα αφού παλιά την λάτρευες; Κανένα συναίσθημα γενικά. Σαν κουφάρι, ξυπνάς το πρωί και δεν είσαι σίγουρος αν ονειρεύεσαι ακόμα.

Κάτι δεν πάει καθόλου καλά με εσένα. Είσαι τρελή παιδάκι μου, τι το παιδεύουμε. Ελάτε να με μαζέψετε να τελειώνει η ιστορία. Περιμένω…

Κανείς δεν έρχεται, μήπως δεν είμαι τρελή; Και τι σημαίνει τρελή… μπα νομίζω πως είμαι, αλλιώς γιατί νιώθω έτσι. Ξένη. Βλέπω φωτογραφίες και είναι σαν να μην ήμουν εγώ αυτή.

-Γιατρέ μου, τι έχω;

-Αποπροσωποποίηση καλό μου κορίτσι.

-Τι είναι αυτό καλέ μου γιατρέ;

-Η αποπροσωποποίηση είναι μια διαταραχή της αντίληψης, που συνίσταται σε μεταβολή στη συνηθισμένη αίσθηση πραγματικότητας του ατόμου όσον αφορά τον εαυτό του. Κάποιος που βιώνει αυτή την κατάσταση μπορεί να νιώθει ότι παρατηρεί τον εαυτό του «απ’ έξω» (με την έννοια ότι νιώθει το σώμα ή τις σκέψεις του σαν κάτι ξένο), να έχει την αίσθηση ότι η πραγματικότητα είναι «σαν όνειρο» ή «σαν ταινία», ή ότι το σώμα του λειτουργεί και κινείται μηχανικά σαν ρομπότ, έχοντας ωστόσο πλήρη έλεγχο των κινήσεων του σώματός του.

Η αποπροσωποποίηση είναι παρόμοια με την αποπραγματοποίηση και συνήθως οι δυο διαταραχές αντιμετωπίζονται ως μια. Ωστόσο, πιο συγκεκριμένα, η αποπραγματοποίηση είναι το αίσθημα ότι η εξωτερική πραγματικότητα δεν είναι αληθινή, ενώ η αποπροσωποποίηση είναι το αίσθημα ότι ο εαυτός κάποιου δεν είναι αληθινός, ότι είναι αποκολλημένος από το σώμα του. Αυτά τα αισθήματα μπορούν να βιωθούν από τον καθένα ο οποίος βρίσκεται κάτω από έντονο άγχος και συνήθως υποχωρούν όταν αντιμετωπιστούν τα αίτια του άγχους που τα προκάλεσε.

-Ααα πολύ ωραία καλέ μου γιατρέ και θα γινώ καλά ή θα πεθάνω έτσι ξένη κι αποκολλημένη;

-Θα γίνεις καλά, η πηγή του κακού είναι το άγχος, πρέπει να το διορθώσουμε και κάτι άλλα προβληματάκια που συνυπάρχουν μια μικρή κατάθλιψη, μια ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, αλλα όλα θα φτιάξουν.

-Μα εγώ δεν νιώθω αγχωμένη, εγώ; Ποια εγώ; Μήπως νιώθω και τίποτα; Αυτά που λέω τα εννοώ ή μιλάει η αποκόλληση που μου τύχε;

-Αυτό το άγχος δεν το καταλαβαίνεις, είναι ύπουλο, υποσυνείδητο, σε τρώει από μέσα, μαζεύεται χρόνια εκεί βαθιά και μεγαλώνει.

Καλό μου κορίτσι.

-Ααα εννοείται, για αυτά που έχω καταπιέσει μέσα μου, για λόγια που δεν είπα, για πράξεις που δεν έκανα, για μπράβο που δεν ξεστόμισα στην αποκολλημένη. Ε, βαρέθηκε η αποκολλημένη και είπε να κρατήσει απόσταση, μακριά κι αγαπημένοι που λένε, μπας κι αγαπηθούμε τελικά.

Καταλαβαίνω καλέ μου γιατρέ, αυτό ξεκίνησε μετά από μια τρελή φάση που πέρασα.

Φοβερό σκηνικό.

Ξαφνικά που λες το δωμάτιο μίκρυνε, πνιγόμουν, ίδρωνα, τα πόδια μου τρέμανε  και μπαμ, λιποθύμησα λίγο.

Κρίση πανικού μου είχες  πει τότε, αυτή την κρισούλα που την πάθαινα μετά συνέχεια και που μετά έγινε η καλημέρα κι η καληνύχτα μου, καληνύχτα που λέει ο λόγος γιατρέ μου, γιατί είχα να κοιμηθώ κάνα μήνα, έτσι χωρίς λόγο, αφού ήμουν καλά, όλα πήγαιναν πολύ καλά στην ζωή μου, μάλλον η αποκολλημένη διαφωνούσε γιατρούλι μου και νευρίασε και μου έριξε άκυρο.

-Ναι όλα αυτά εννοώ.

-Θα ξαναβρώ ποτέ την αποκολλημένη; Αλήθεια πείτε μου, μπέσα.

-Μα δεν χάθηκε, εκεί είναι καλό μου κορίτσι, σου κρύβεται, την κούρασες, περιμένει να την ξαναβρείς εσύ. Της έλειψες της αποκολλημένης.

-Κι εμένα μου έλειψε, εγώ δηλαδή μου έλειψα, εγώ είμαι εγώ; Τα εννοώ αυτά που λέω;

Μάλλον τα εννοώ γιατρέ μου.

Κείμενο: Στέφη Κρομμύδα
Φωτογραφίες: Μητσιάν Μανωλόπουλος

© 2020, Athens Vibe Crew. All rights reserved. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια από το athensvibe.gr

Filed under stories

Το Athens Vibe είναι άνθρωποι, είσαι εσύ, εγώ, ο δίπλα σου, νέοι άνθρωποι με αγάπη και μεράκι για να προσπαθήσουν. Με διάθεση να πάμε κόντρα στην γκρίζα εποχή που διανύουμε ερχόμαστε με φρέσκες προτάσεις και ιδέες για την πόλη που αγαπάμε να μισούμε: την Αθήνα!