10 τραγούδια που μου θυμίζουν την Αθήνα

Γράφει ο Γιάγκος Πλατής

Η μουσική είναι τα πάντα. Όλες οι στιγμές, οι εμπειρίες και ειδικά τα συναισθήματα, ντύνονται με το δικό μας ακουστικό πλαίσιο, υπενθυμίζοντάς μας τι έχουμε, τι χάσαμε, τι κερδίσαμε, με ποιους συναναστραφήκαμε, πού βρεθήκαμε, με ποιους πορευόμαστε στο σήμερα… Ερχόμενος από μικρός σε επαφή με την τέχνη και ειδικά με τη μουσική, μου γεννήθηκε η αυθόρμητη εκφραστική ανάγκη να ταυτίζομαι, να χρησιμοποιώ συμβολισμούς και να συνοδεύω τις ιστορίες μου με τη μουσική, που τόσο αβίαστα και συγκαταβατικά παίρνει πάντα το χώρο της. Έτσι και ο πραγματικός χώρος, όπου ζω, συναναστρέφομαι, συλλέγω εμπειρίες, συνεργάζομαι, απομονώνομαι, ερωτεύομαι και αποχωρίζομαι, χαρακτηρίζεται από αμέτρητα τραγούδια που με σημάδεψαν, με ακολουθούν, με κάνουν να ξαναζώ ιστορίες, αλλά και να πλάθω καινούριες, πολλές φορές ακούγοντας τα ίδια κιόλας. Μιλάω για την Αθήνα, φυσικά.

Ο τόπος που ζούμε καθορίζει το ποιοι είμαστε και το πού θέλουμε να βρεθούμε μετά από αυτόν. Όσοι ζούμε ή ζήσαμε στην Αθήνα, λοιπόν, υποσυνείδητα ή συνειδητά, έχουμε συνδυάσει την πόλη με τραγούδια που πάντοτε τη φέρνουν στο μυαλό, ακόμα κι όταν βρισκόμαστε μακριά της. Παρακάτω σας καταθέτω τη δική μου λίστα. Σύντομα και περιληπτικά θα πω δυο λόγια για το κάθε τραγούδι και για τις μνήμες που φέρει. Θα μπορούσαν να είναι ατελείωτα αλλά επέλεξα τα δέκα συγκεκριμένα. Τραγούδια για τη δική μου Αθήνα, την πόλη που άλλες φορές αγαπώ κι άλλες μισώ, για την πόλη που με θυμώνει και με ηρεμεί, για την πόλη που με ξυπνά και με κοιμίζει.

1. ΦΟΙΒΟΣ ΔΕΛΗΒΟΡΙΑΣ – ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ

Περπατώ μόνος ή με παρέα. Όμορφες και ξαφνικές συναντήσεις, που καταλήγουν σε μια αρχή που ποτέ δε φαντάστηκα ή σε ένα θαρραλέο τέλος. Γνωρίζω καινούρια άτομα, ξαναβλέπω παλιούς γνωστούς, είμαι μέρος μιας ατέρμονης αλληλουχίας συμπτώσεων. Γεννιούνται σχέσεις και ανθίζουν λουλούδια, ακόμη και όταν η πόλη βασανίζεται και καταστρέφεται. Ο Φοίβος Δεληβοριάς, με το προσωπικό του αφηγηματικό ύφος, έχει επιλέξει από την αρχή της καριέρας του να παρουσιάζει την «ωραιοασχήμια» της Αθήνας, όπως ο ίδιος έχει δηλώσει, συνδυάζοντας πολλά είδη μουσικής.

«Περιβόλια στην Μπενάκη, στη Σκουφά βοσκοτόποι. Ζουζουνίζουν γύρω απ’ το άνθος σου οι ανθρώποι. Λουλακί παραθυράκια στα ταξί και στα τρόλεϊ, αλληλοκαλημερίζονται όλοι»

2. BRYAN ADAMS – SUMMER OF ‘69

Προφανώς και δεν είχα γεννηθεί το 1969. Γεννήθηκα το 1993. Παρ’ όλα αυτά, αυτό το τραγούδι μου θυμίζει ένα αξέχαστο καλοκαίρι από την εποχή του γυμνασίου. Συνήθιζα κάθε καλοκαίρι να πηγαίνω για οικογενειακές διακοπές, όμως εκείνο τον Ιούλιο δεν είχα ακόμη φύγει. Έμεινα στην Αθήνα και με κάποιους φίλους προσπαθούσαμε να φτιάξουμε το πρώτο μας συγκρότημα, χωρίς καλά καλά να γνωρίζουμε τα βασικά. Παίζαμε δυο νότες και νομίζαμε ότι θα καταφέρουμε τα πάντα! Τριγυρίζαμε στους δρόμους και ακούγαμε ασταμάτητα μουσική. Ο Bryan Adams ήταν μέσα στα ακούσματά μας. Εκείνη η παρέα μπορεί να χώρισε αλλά αυτό το κομμάτι μου τη φέρνει πάντα στο μυαλό. Το χαμόγελο είναι η επιτυχία των στιγμών που ζήσαμε!

«Man, we were killing time, we were young and restless. We needed to unwind. I guess nothing can last forever…»

3. GLENN FREY – YOU BELONG TO THE CITY

Όπου και αν βρεθώ, σε όποιο μέρος και αν ταξιδέψω, μερικές φορές μου λείπει η Αθήνα τόσο που ούτε εγώ ο ίδιος δεν το πιστεύω! Και τότε καταλαβαίνω ότι αυτή η πόλη με γαλούχησε με τα καλά και τα κακά της. Με βαραίνουν συχνά τα κακά της, ειδικά σε μια περίοδο κρίσης και κατακερματισμού. Όμως, τα καλά της είναι αυτά που μου ξαναχαρίζουν την πνοή και την επιμονή να αντέξω και να παλέψω. Ο Glenn Frey υπήρξε ιδρυτής και τραγουδιστής των «Eagles». Mετά τη διάλυση του γκρουπ, ακολούθησε solo καριέρα και το συγκεκριμένο κομμάτι ήταν το soundtrack της σειράς «Miami Vice», το 1985. Απεβίωσε στις 18 Ιανουαρίου 2016.

«When you said goodbye, you were on the run trying to get away from the things you’d done. Now you’re back again and you’re feeling strange. So much has happened, but nothing has changed»

4. ΠΑΥΛΟΣ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ – ΠΟΥ ΝΑ ΓΥΡΙΖΕΙΣ

Ο Παύλος τραγούδησε, όσο λίγοι, τα μυστικά και τις παγίδες της Αθήνας. Πάντα περιβαλλόμενος από σπουδαίους μουσικούς (Δάμων και Φιντίας, Μπουρμπούλια, Σπυριδούλα, Εταιρεία Καλλιτεχνών και Απροσάρμοστοι). Τραγούδησε γι’ αυτούς που χάνουν, αλλά και γι’ αυτούς που κερδίζουν τη ζωή. Τραγούδησε τον έρωτα και τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στην πόλη με ένα διαχρονικό και πάντα επίκαιρο χαρακτήρα. Ακούγοντάς τα τραγούδια του, κατάλαβα πως γράφοντας δυο στιχάκια και γραντζουνώντας μια κιθάρα, κάτι μεγάλο μπορεί να συμβεί… Το κομμάτι αυτό μου θυμίζει όλα τα άχρωμα και ανιαρά βράδια που ψάχνεις για παρέα και δεν τη βρίσκεις πουθενά, ακόμα και όταν υπάρχει δίπλα σου.

«Στην πόλη τα φώτα σβηστά. Δυο φίλοι μου λεν γεια χαρά. Πού να γυρίζεις, πού να γυρίζεις;»

5. ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ – ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΣ

Νέα τάξη πραγμάτων, καινούριο hip hop συγκρότημα, που διακρίνεται από νοσταλγικό ηχόχρωμα και στίχους γεμάτους ευαισθησία, συγκίνηση και γλωσσικό πλούτο. Η μουσική και η ζωή είναι κύκλοι που γυρίζουν και φέρνουν καινοτόμες καταστάσεις και νέες προσεγγίσεις. Ο τίτλος φτάνει… Κοιτώντας από το Λυκαβηττό, καταλαβαίνεις πόσα εκατομμύρια ανθρώπων υπάρχουν εκεί κάτω και αλληλεπιδρούν. Η Αθήνα φαντάζει τόσο ωραία και ήσυχη από εκεί ψηλά!

«Φωτιά στον ουρανό κι απ’ το Λυκαβηττό η νύχτα που σβήνει…»

6. RED HOT CHILI PEPPERS – UNDER THE BRIDGE

Όλοι περπατάμε κάποιες φορές κωρεσμένοι και φορτισμένοι από τα πάντα! Νιώθουμε ότι κανένας δε μας καταλαβαίνει και αποζητάμε ένα διέξοδο. Δε μας χωράει το σπίτι και οι τοίχοι έρχονται καταπάνω μας. Και λέμε πάλι καλά που έχουμε και την πόλη… Βγαίνουμε για περπάτημα και ευχαριστούμε το καυσάεριο και τους δρόμους που μας ακούνε (όχι, δεν είναι τόσο ποιητικό αυτό, όλοι το έχετε σκεφτεί!). Αν και δεν είμαι μεγάλος οπαδός των Red Hot Chili Peppers, το συγκεκριμένο τραγούδι έχει καταπλητικά λόγια, γραμμένα από το frontman τους, Anthony Kiedis.

«It’s hard to believe that there’s nobody out there. It’s hard to believe that I’m all alone. At least I have her love! The city, she loves me. Lonely as I am, together we cry»

7. ΣΤΕΡΕΟ ΝΟΒΑ – ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ

Η δισκογραφική πορεία των Στέρεο Νόβα άρχισε το 1990, από τα στενά των δυτικών προαστίων της Αθήνας. Το συγκρότημα αποτελούσαν οι Kωνσταντίνος Βήτα και Μιχάλης Δέλτα και στο δεύτερο άλμπουμ προστέθηκε και ο Αντώνης Πι. Η μουσική τους θεωρούνταν πολύ πρωτοπόρα και παράξενη για τα τότε δεδομένα, αφού δημιούργησαν ένα ανεπανάληπτο ύφος ηλεκτρονικής μουσικής. Ύστερα από τη διάλυσή τους, ο καθένας ακολούθησε solo καριέρα. Μου θυμίζουν τη ραγισμένη ευαισθησία και την άτακτη οργή των παιδιών της πόλης, που ξυπνάνε με άγρια διάθεση για αλλαγή τα γκρίζα πρωινά και τις ψυχοφθόρες νύχτες κοιμούνται γεμάτα όνειρα. Σκόρπιες σκέψεις που μπαίνουν σε τάξη και εκφράζουν και την πιο σιγανή φωνή των ανθρώπων της πόλης. Δυσκολεύτηκα να επιλέξω τραγούδι τους, καθώς το καθένα είναι κομμάτι μιας πνιγμένης και επαναστατικής μαγείας.

«Μα δε θα ‘μαι για πάντα κοινωνικό μηδέν. Εκεί με κατέταξες, πιο κάτω με πέταξες. Όμως αυτός είναι ο καιρός μου, τώρα ξέρω τι θέλω. Ένα μαύρο τριαντάφυλλο και τη δύναμη για να παλεύω»

8. IGGY POP – LUST FOR LIFE

Είμαι ένας μικρός κρίκος μιας μεγάλης αστικής αλυσίδας που κινείται, μεγαλώνει, σπάει, αλλάζει, διαβρώνεται, πεθαίνει και στο τέλος ανασταίνεται. Έχω όρεξη για ζωή, αλληλεπίδραση, δημιουργία, φαντασία και χορό! Έχοντας αποδεχτεί και περάσει από μια σειρά αρνητικών συναισθημάτων, είμαι έτοιμος να δεχτώ καθετί θετικό. Ή μήπως όχι…; Δε χρειάζονται συστάσεις για τον πατέρα της punk! Ο Iggy Pop ανήκει σε μια γενιά τραγουδοποιών που άλλαξε τον κόσμο! Το κομμάτι ήταν το soundtrack μιας εμβληματικής ταινίας για όσους μεγάλωσαν στη δεκαετία του ‘90, του Trainspotting. Μια ταινία για την αστική ζωή, τις ουσίες, τα club που έπαιζαν αδιάκοπα new wave, το θεσμό της οικογένειας και της περιθωριοποίησης, την προδοσία και την αληθινή φιλία.

«Well, I am just a modern guy. Of course I’ve had it in the ear before ‘cause of a lust for life»

9. PINK FLOYD – BREATHE

Τι να πει κάποιος για τους Pink Floyd; Ένα συγκρότημα που είπε από την αρχή ως το τέλος όσα προορίστηκε να πει, χωρίς να χάσει την ταυτότητά του από τις πολιτικές εξελίξεις και την εμπορική επιτυχία. Οι Pink Floyd, για μένα, είναι όλες οι ανησυχίες του ανθρώπου και η ανάγκη του να δημιουργήσει σχέσεις. Τίποτα άλλο! Όλη μου η ζωή είναι ευτυχία, θλίψη, αγάπη, έρωτας, γέλιο, δάκρυ, θάνατος, άνθρωποι, ζώα, φυτά, πόλεμοι, σχέσεις, ευκαιρίες, προδοσίες, ερεθίσματα, αρνήσεις, κρίσεις… Ας αφήσουμε τα δικά τους λόγια να μας εξηγήσουν…

«Long you live and high you fly and smiles you’ll give and tears you’ll cry and all you touch and all you see is all your life will ever be»

10. ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ – ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΜΑΓΙΚΗ

Ο Μάνος είναι ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής παιδείας. Υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους μουσικούς που έβγαλε η Ελλάδα αλλά κι ένας εκφραστικός στιχουργός. Μα πάνω από όλα, ήταν ένας εραστής της πόλης που τον μεγάλωσε, της Αθήνας. Ξενυχτούσε και ξημέρωνε προσπαθώντας να την εξερευνήσει, μαγεμένος από το χάος και τη μελαγχολία της. Δε θα μπορούσα να μην παραθέσω στο τέλος, τους λίγους αλλά τόσο εσωτερικούς του στίχους, που θα μπορούσαν να ταυτιστούν με την ψυχολογία όλων, πιστεύω.

«Μια πόλη μαγική, ζούμε μαζί οι δυο αγαπημένοι. Μια πόλη σαν κι αυτή πεθαίνει, ζει κι αλλάζει μαγεμένη. Σαν πέσει η σκοτεινιά η αναπνοή μου θα σμίξει με τ’ αγέρι. Τότες η πόλη θα φανεί μονάχη, ερημική σαν τ’ ακριβό μου αστέρι».

Εσένα ποιο τραγούδι σου θυμίζει την Αθήνα;

© 2017, Μιχάλης Βούρκος. All rights reserved. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια από το athensvibe.gr