Month: June 2015

Μη γελάς με το διαφορετικό. Απλά αποδέξου το!

Γέλασες με το παράξενο, με το περίεργο, με το διαφορετικό. Μια θυμηδία εκφράστηκε στο πρόσωπό σου, το καταλαβαίνω. Και σε μένα έχει συμβεί. Μην ανησυχείς, είναι μια βιολογική αντίδραση, όπως συμβαίνει σε ένα βρέφος. Μέσα στον εγκέφαλό μας υπάρχει ένα κύκλωμα που έχει διαμορφωθεί από γενετικούς παράγοντες και από τις εμπειρίες μας. Αυτό το κύκλωμα αντιπροσωπεύει μια αντίληψη του κόσμου και εκφράζεται μέσα από αυτό που καλούμε προσωπικότητα ή ιδιοσυγκρασία. Όταν κάτι παράδοξο πέσει στην αντίληψή μας, κάτι που δεν υπάρχει στο προγραμματισμένο αυτό κύκλωμα, τότε αντιδράμε συναισθηματικά, με γέλιο, με θυμό, με εκνευρισμό. Ύστερα όμως το μαθαίνουμε. Φέρτε στο μυαλό σας ένα νήπιο που παρουσιάζει εκνευρισμό, είναι επειδή βιώνει εσωτερικά ριζικές αλλαγές στη δομή του εγκεφάλου του, επεξεργάζεται νέα στοιχεία και με διαφορετική προσέγγιση, αλλάζει ο τρόπος που αντιλαμβάνεται τον κόσμο και οι αλλαγές είναι πάντα δύσκολες, για όλους μας. Θυμηθείτε και ένα βρέφος! Χάνεται ξαφνικά ένα μικρό μπαλάκι από το οπτικό του πεδίο, ένα κόλπο που του κάνετε για να γελάσει, κι εκείνο ξεκαρδίζεται και πλημυρίζει εσάς με αγάπη. Για το βρέφος συμβαίνει …

«Παιδεία για το μέλλον»

Από τη Φωτεινή Σάντα Η παιδεία αποτελεί βασικό όχημα για την επίτευξη ανάπτυξης της χώρας και της κοινωνίας μας. Η παιδεία, από τη πλευρά της πολιτείας, εκφράζεται από το εκπαιδευτικό σύστημα που εφαρμόζει, και είναι αυτό που καλείται να βελτιώσει για να επιτύχει με σταθερά βήματα την αριστεία στο μέλλον. Το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα χαρακτηρίζεται από συγκεντρωτική δομή και ενιαίο σχεδιασμό, με τη συντριπτική πλειοψηφία των αρμοδιοτήτων και των αποφάσεων να αποτελούν ευθύνη της κεντρικής εξουσίας. Σύμφωνα με το Βεμπεριανό μοντέλο, το ήδη υπάρχον σύστημα ταυτίζεται σε μεγάλο βαθμό με τα χαρακτηριστικά ενός γραφειοκρατικού οργανισμού. Όλα τα θέματα της σχολικής εκπαίδευσης ρυθμίζονται ομοιόμορφα από ένα πλέγμα κανόνων δικαίου. Στη πραγματικότητα, όμως, κάθε εκπαιδευτική μονάδα λειτουργεί σε μία διαφορετική μικρο-κοινωνία. Κοινωνικές, πολιτισμικές και οικονομικές συνθήκες των τοπικών κοινωνιών, όπως η πολιτισμική και κοινωνική σύνθεση του μαθητικού πληθυσμού, η σχολική βία, η υλικοτεχνική υποδομή, και πολλά ακόμα, καθιστούν αναποτελεσματικές τις αποφάσεις της συγκεντρωτικής διοίκησης. Επομένως, καθίσταται αναγκαιότητα να μπορεί η εκπαιδευτική μονάδα να εξυπηρετεί ορθά τις εσωτερικές ανάγκες της, λειτουργώντας σε ένα αποκεντρωμένο σύστημα. Έτσι, η ίδια …

Robbie Williams @ Rockwave Festival

του Κώστα Βεντούρα Στις 20 Ιουνίου υποδεχτήκαμε τον Robbie Williams στη σκηνή του Terra Vibe, σε μια δυναμική συναυλία που θα έχουν να θυμούνται όσοι τυχεροί την παρακολούθησαν. Μαζί του ήταν η Kovacs (με το πολύ γνωστό My Love) καθώς και οι Έλληνες Ex Girlfriend’s Perfume και Inconsistencies. Κάτι που μας έμεινε έντονο από τη συναυλία είναι ότι ο Robbie είναι πραγματικά καλός σε αυτό που κάνει. Πολλοί μπορεί να ήρθαν στο event χωρίς να ξέρουν άλλα τραγούδια του πέρα από τα πασίγνωστα (Feel / Angels / Me and my Monkey), κι όμως ο Robbie στήριξε δυνατά την φήμη του ως showman και μας χάρισε όλους μια απίστευτη βραδιά. Η συναυλία ξεκίνησε στις 22:30 με μια δυναμική είσοδο και το τραγούδι Let Me Entertain You. Ξεσηκώνοντας το κοινό, ο Robbie στη συνέχεια μας συστήθηκε: “My name is Robbie Williams, this is my band and for the next two hours your ass is mine!” Το κλίμα της συναυλίας ήταν εκστατικό σε όλη της τη διάρκεια. Ο Robbie “έπαιζε” με το κοινό, γέμιζε με ενέργεια τα τραγούδια του, και …

Άκου τους τοίχους, κάτι έχουν να σου πουν.

Γιατί υπάρχουν τόσοι άνθρωποι μόνοι, αφού υπάρχουν τόσοι άνθρωποι μόνοι; Γιατί φοβόμαστε να εξωτερικεύσουμε τα συναισθήματά μας; Γιατί οι ανθρώπινες σχέσεις έγιναν τόσο περίπλοκες ενώ θα έπρεπε να είναι τόσο απλές; Γιατί οι τοίχοι κατέληξαν να είναι οι αποδέκτες των μύχιων σκέψεων μας; Γιατί….; #ΑιώνιοΕρώτημα Μια λαϊκή παροιμία λέει ότι οι τοίχοι έχουν αυτιά, αλλά επίσης έχουν και συναισθήματα. Μικρές ιστορίες αγάπης, μίσους, αγανάκτησης, απογοήτευσης αλλά και έρωτα, που κατακλύζουν την πόλη. Ιστορίες που όλοι λίγο πολύ έχουμε δει αλλά συνάμα έχουμε προσπεράσει παρόλο που όλοι μας –ναι, ακόμη κι εσύ που πιστεύεις ότι δεν!- έχουμε βιώσει κάτι ανάλογο, αν όχι εντονότερο. Ιστορίες παρμένες από τους τοίχους του δρόμου, συγκεντρωμένες στον τοίχο του διαδικτύου. Ένας τοίχος όπου οι απανταχού ερωτευμένοι, απογοητευμένοι αλλά και κάθε λογής σκεπτόμενοι άνθρωποι βρίσκουν ένα αποκούμπι στις όποιες σκέψεις και συναισθήματα τους βασανίζουν. Πόσα λόγια έμειναν και μένουν ανείπωτα, βασανίζοντας τις σκέψεις του καθενός μέρα με τη μέρα, χρόνο με το χρόνο. Κι αυτό γιατί; Επειδή διστάσαμε να εκφράσουμε αυτό που νιώθουμε. Κι όλα αυτά επειδή τα ”πρέπει” κατατρόπωσαν τα ”θέλω”. Επειδή …

Κανείς δεν πέθανε από έρωτα, κανείς καλέ μου.

Ο έρωτας είναι μια εγωιστική θέση, μια μοναχική διαδρομή με προορισμό την τρέλα, την οδύνη, την παρανόηση εναντιωμένη στην βαθύτερη νόηση των όσων σε ορίζουν έξω από την κυριαρχία σου, έξω από το βασίλειο σου που καθορίζεις και επιβάλλεις. Ο έρωτας σου επιβάλλεται και σε καθορίζει. Αυτό σου μάθανε. Όταν σου χτυπάει την πόρτα ξεκινάς πάντα με μια αντίδραση. Φαντάζει να είναι το μόνο που θέλεις να κάνεις, το λέει και το άσμα «αντίδραση, αντίδραση το μόνο που θα κάνω». Και δεν θες να αφεθείς -κλαις να παραδοθείς- , οχυρώνεσαι, αποσπάς το ενδιαφέρον σου από το υποκείμενο του πόθου σου, χάνεσαι σε μεταφράσεις, σε βιωματικές συμπεριφορές, σε ανούσιες επικοινωνίες, κοινωνείς το αδιάφορο, και σηκώνεις το περίστροφο με τραβηγμένη ασφάλεια μα δίχως σφαίρες. Απειλείς εφόσον απειλείσαι, μα είσαι ήδη αφοπλισμένος. Πάντα θα είσαι αμάθητος στον έρωτα αν ζεις με ψευδαισθήσεις. Τρομάζει, και ας μοιάζει με τα μικρά παιδιά που τραμπαλίζονται στις παιδικές χαρές. Δεν είναι παιδική χαρά, το ξέρω. Το ξέρεις και εσύ. Μα έχει μια τέτοια χάρη και χαρά που τη βρίσκεις μόνο σε αθώα …

Ευγένεια, Εσύ, στη θέση του άλλου…

της Αλεξάνδρας Κοντορίνη Από τότε  που θυμάμαι τον εαυτό μου, αυτή η φράση τριγυρνά στο κεφάλι  μου… “Μόνο όταν σέβεσαι εσύ τον εαυτό σου θα σε σεβαστούν και οι άλλοι” Ίσως η πολυτιμότερη συμβουλή της μητέρας! Μια φράση με πολλές  έννοιες  κι άλλες  τόσες  διαστάσεις. Αυτή  τη φορά όμως, θα το πάρω περισσότερο ετυμολογικά…. Σεβασμός, ευγένεια, καλοί τρόποι… για κάποιους άλλους, ίσως και ψιλά  γράμματα… Τι εννοώ; Δεν ξέρω  για ‘σας, πάντως, τόσο εγώ, όσο και οι δικοί μου άνθρωποι, κάθε φορά που συναντάμε  κάποιο πολύ ευγενικό άτομο το σχολιάζουμε… “Μα πόσο ευγενική κοπέλα!”, “Σ’ αυτό το μαγαζί δουλεύει ένας ευγενέστατος κύριος” Είναι αυτή η πρώτη εντύπωση που σου μένει, είναι  επίσης που αυτή η συμπεριφορά, σπανίζει όλο και περισσότερο στις μέρες  μας… Κι ώρες, ώρες αναρωτιέμαι: “Σε τι ωφελεί να είσαι αγενής;” Εκτός από το ότι, δημιουργείς  μια άσχημη εικόνα  για τον εαυτό σου, αυτός  ο αρνητισμός, έχει αντίκτυπο και στο άτομο που δέχεται μια τέτοιου είδους συμπεριφορά. Αντιθέτως, λέξεις  όπως “Ευχαριστώ”, “Παρακαλώ”, “Να είσαι καλά”, μια “συγγνώμη” που θα την εννοείς, ένα αληθινό  χαμόγελο, μια …

Athens Pride – Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Αθήνας 2015: Πάρε κι εσύ Θέση

του Αναστασιάδη Δημήτρη Κόκκινο, Πορτοκαλί, Κίτρινο, Πράσινο, Μπλέ και Μώβ. 6 χρώματα, 1 σημαία, 1 πανανθρώπινη ιδέα. Για άλλη μια χρονιά -11η παρακαλώ- το Athens Pride στεφθηκε με επιτυχία (παρά όποια προβλήματα) στην πλατεία Κλαυθμώνος, εκπροσωπώντας όχι μόνο την διαφορετικότητα αλλά και την ίδια την ελεύθερη έκφραση της αγάπης προς τον συνάνθρωπο. Γκέι, Λεσβίες, Τρανς, Διεμφυλικοί, Μεσοφυλικοί, Στρειτ, Αμφί κ.λ.π. συγκεντρώθηκαν για να φωνάξουν ένα βροντερό «Είμαι εδώ» και να υποστηρίξουν το δικαίωμα του καθενός στη σεξουαλικότητα και στην επιλογή κοινωνικού φύλου. Από το πρωί οι εκδηλώσεις ήταν έντονες με διάφορα workshop, δραστηριότητες από τους απανταχού εθελοντές/τριες και μικρά flash mobs σε διάφορα σημεία της πόλης. Η προσέλευση του κόσμου μέχρι το βράδυ είχε ξεπεράσει τον αριθμό των 32.000 ατόμων, αριθμός ρεκόρ για τα μέχρι τώρα δεδομένα αντίστοιχων εκδηλώσεων στην Ελλάδα. Μέχρι το απόγευμα μάλιστα, η πλατεία Κλαυθμώνος έσφυζε από ζωή με αποκορύφωμα την παρέλαση Υπερηφάνειας με άρματα, διαφορετικές κοινωνικοπολιτικές ομάδες με πανό και την χρωματιστή σημαία να δίνει το ρυθμό από την Κλαυθμώνος, στο Σύνταγμα, κι από την Βουλή μέχρι την Ομόνοια. Χορός, σφυρίγματα και …

Η δύναμη που θα αλλάξει (;) τον κόσμο…

Από την Αλεξάνδρα Μπούκα Σήμερα φεύγοντας από τη δουλειά πέρασα έξω από το σπίτι μιας ηλικιωμένης με αρκετά γλυκιά και ευγενική φυσιογνωμία που έχω δει αρκετές φορές όταν περνάω από το συγκεκριμένο σημείο. Σήμερα της κούνησα και το χέρι μου χαιρετώντας την, και ανταπέδωσε. Για την ακρίβεια, με χαιρετούσε μέχρι να με χάσει από το οπτικό της πεδίο. Ο λόγος είναι ότι κάθε φορά στέκεται έξω στο μπαλκόνι όρθια και μάλλον περιμένει κάποιον. Κάποιον που έφυγε και θα ξαναγυρίσει ή κάποιον γενικώς να της δώσει σημασία, δεν ξέρω. Δεν ξέρω αν έχει παιδιά που την αφήνουν μόνη της, που δεν την επισκέπτονται ή δεν έχει κανέναν δίπλα της. Ξέρω όμως ότι ένιωσα πάρα πολύ άσχημα όταν άκουσα μια τύπισσα να της φωνάζει από το πεζοδρόμιο οτι θα φωνάξει την πρόνοια για να την «μαζέψουν»… Και ένιωσα άσχημα, γιατί εκείνη τη στιγμή ενώ ήθελα να κάνω κάτι για να βοηθήσω δεν έκανα τίποτα. Θα μου πεις «ξαφνιάζονται οι άνθρωποι μερικές φορές και δεν αντιδρούν», όπως και έτσι έγινε..Ακόμα, θα μου πεις «αφού δεν φταις εσύ, γιατί …

Ssparky, the dancing monkey: Αν βάλεις τον καθένα ξεχωριστά, ο καθένας είναι από διαφορετικό πλανήτη.

από τη Μικαέλα Πανηγυροπούλου Ένα πολλά υποσχόμενο συγκρότημα, οι “Ssparky“ έρχονται για να ταράξουν τα νερά της Αθηναϊκής μουσικής σκηνής. Ας πάμε λοιπόν να τους γνωρίσουμε λίγο καλύτερα στη συνέντευξη που μου παραχώρησαν. 🙂 Μπορείτε να μας συστηθείτε για να σας γνωρίσουμε λίγο καλύτερα; Ποιος είναι ο ρόλος του κάθε μέλους στο συγκρότημα; «Είμαι ο Παναγιώτης, Lead-Singer όταν λέω κομμάτια που είναι αντρικά και Back-Vocal Singer όταν τραγουδάει η κυρία του συγκροτήματος. Επίσης είμαι και ο εμπνευστής της λεζάντας μας “The dancing monkey”, γιατί όταν χορεύω, χορεύω σα μαϊμού. Ελάτε στα live και θα καταλάβετε. Είμαι ο Χρήστος, ο drummer του συγκροτήματος και θα μπορούσαμε να πούμε πως είμαι εκείνος που έβαλε τη “μαϊμού“ στη μπάντα. Εγώ είμαι ο Κώστας, και έχω αναλάβει το ρόλο της κιθάρας στη μπάντα. Είμαι ο Δημήτρης και είμαι καλά! Επίσης είμαι και ο μπασίστας. Θα μπορούσα να πω πως είμαι το οργανωτικό μέλος της μπάντας, εκείνος που τους βάζει σε μια σειρά. Είμαι η Μαντλέν, η γυναίκα της μπάντας, και είμαι ακόμη καλύτερα! Είμαι Lead Singer στα γυναικεία κομμάτια και …

Η εξεταστική… η εξονυχιστική. Τips για πιο ενδιαφέρον διάβασμα.

του Δημήτρη Τσούτσουρα – Τα δύο συγγράμματα που έχετε πάρει για το μάθημα, θα είναι στην ύλη για τις εξετάσεις… …ήταν τα λόγια του καθηγητή που έκαναν το αμφιθέατρο να σωπάσει και να παγώσει την ίδια στιγμή. Ήταν εκείνη η στιγμή – ειρωνική η ζωή- που η καμπάνα από την εκκλησία που βρίσκεται κοντά στην σχολή χτύπησε και αμέσως σκέφτηκες το γνωστό «για ποιον χτυπάει η καμπάνα». Για ‘σένα και για ‘σένα… ναι, ναι και για ‘σένα που κρύβεσαι!! (Όχι για΄μένα. Εγώ έχω τελειώσει.#απόφοιτος) Η περίοδος της εξεταστικής τρόμαζε και θα τρομάζει τους απανταχού φοιτητές (ανεξαρτήτως φύλου) των ελληνικών πανεπιστημίων και όχι μόνο – νομίζω! Είναι εκείνο το χρονικό διάστημα που ορέγεσαι την έξοδο σαν βαρυποινίτης. Λες και τις υπόλοιπες μέρες καθόσουν μέσα. ΔΕΝ καθόσουν μέσα… ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας. #ατιμούτσικο Ήρθε ο καιρός λοιπόν που πάση θυσία πρέπει να συνετιστείς,  να συγκεντρωθείς και να οπλιστείς με υπομονή και περίσσιο κουράγιο για να διαβάσεις και να περάσεις εκείνο το «λατρεμένο» μάθημα που έχεις κοπεί… και 4 φορές !! #συμπάσχων  Όλη αυτή η nervewracking δοκιμασία, μπορεί …