Year: 2016

Η Ψευτοϋπηρέτρια στο Θέατρο Βαφείο

Το Athens Vibe βρέθηκε στην πολλά υποσχόμενη παράσταση “Η Ψευτοϋπηρέτρια” σε σκηνοθεσία Ζαχαρία Ρόχα και έφυγε από αυτή με τις καλύτερες εντυπώσεις. Η εξαιρετική διασκευή από τον ίδιο τον σκηνοθέτη, η εναλλαγή των κοστουμιών, η ερμηνεία των ηθοποιών, το καλά διαμορφωμένο θέατρο με τον χώρο αναψυχής που βρίσκεται κοντά στο σταθμό του Κεραμεικού είναι λίγα από τα θετικά που προσκομίσαμε. Οι στιγμές γέλιου ήταν ποικίλες με τις καλύτερες ατάκες να ανήκουν στον Αρλεκέν (Βαλεντίνο Τσίλογλου). Μας εντυπωσίασε ο ίδιος με τις γρήγορες εναλλαγές κοστουμιών του, τον ρυθμό του που δεν χανόταν στιγμή και το απίστευτο χαμόγελο του. Η Κόμισσα (Λούλα Tριαντάφυλλου) δίνει μια εξίσου ευχάριστη νότα στο έργο καθώς υποδύεται την αφελή κόμισσα που με τις ιδιαίτερες εκφράσεις του προσώπου της σου κλέβει το γέλιο. Ο Λέλιο (Θανάσης Πατριαρχέας) είναι ένας ραδιούργος συμφεροντολόγος γαμπρός που προσπαθεί να καρπωθεί τα χρήματα των γυναικών προς όφελος του χωρίς να τα καταφέρνει στην συγκεκριμένη περίσταση. Κατάφερε, όμως, να κάνει αυτό που επιζητούσε, να τον μισήσουν όλες οι γυναίκες. Ο Τριβελέν (Πάνος Τσαλιγόπουός) ήταν ο άλλος δούλος , ο …

7 θανάσιμα αμαρτήματα: Fabrica Athens Theater Group

Επτά: Ο μαγικός αριθμός της ολοκλήρωσης και της νέας αρχής. Θανάσιμα: Φθείρουν τη σάρκα σου, παγιδεύουν την ψυχή σου, σε ρίχνουν στο βούρκο τον παλιό. Αμαρτήματα: Μια αίσθηση κακού, ένα υπερβολικό πάθος, που ξεπερνάει τα όρια τα δικά μας ή των άλλων. Επτά θανάσιμα αμαρτήματα. Είναι πραγματικά αμαρτωλές οι πράξεις μας ή μήπως οι σκέψεις μας μπορεί να είναι και λυτρωτικές; Πού θα σε οδηγήσει η λαγνεία σου και πού θα φτάσεις με την οργή; Τι σημαίνει φθόνος, πώς νιώθεις για την αλαζονεία σου και πώς είναι η οκνηρία; Πόσο λαίμαργος μπορείς να είσαι και πού θα καταλήξεις με την απληστία σου; Το σώμα μιλά. Το σώμα πάλεται. Το σώμα αντιδράει. Και η φωνή σας καλεί σε μια παράσταση που δεν υπάρχουν πρέπει, μη και αντιστάσεις! Η ανοιχτή, πολυδραστική ομάδα Fabrica Athens αποτελείται από νέους καλλιτέχνες που αντιμετωπίζουν το θέατρο ως «φάμπρικα», ως ένα εργοστάσιο ιδεών και τεχνών. Μέσα από τη διαδικασία εργαστηρίων που επίκεντρο έχουν το θέατρο της έρευνας, έξι μέλη της ομάδας οδηγηθήκαμε στη συνδημιουργία μιας παράστασης, βασισμένης από την αρχή στις δικές …

Dimitris TheAthens: “Γενικά είμαι ενοχλητικός σχολιαστής”.

Ο Δημήτρης Στρατάκης είναι από εκείνους τους φωτογράφους που είτε θα τον συμπαθήσεις είτε θα τον μισήσεις. Όχι επειδή εκείνος θα ασχοληθεί μαζί σου ή και καθόλου, απλά επειδή κάνει σωστά τη δουλειά του. The Interview Πότε και πώς ξεκίνησε η ενασχόλησή σου με τη φωτογραφία; Από την εποχή του σιδήρου νομίζω… το πώς θέλει έναν τόμο ανάλυση και θα βαρεθείς… Μίλησε μας για το project #ενοχή_theathens  Σχόλιο: είναι σχετικά με τις ενοχές που βλέπω κι αντιμετωπίζω καθημερινά. Γενικά οι εικόνες μου σχολιάζουν οι Μαινάδες μου, τα 100 δάκρυα για τον ρατσισμό, τα 1111 χαμόγελα. Δεν προτείνω λύσεις, σκέψη προτείνω. Οι 100 γυναίκες που φωτογράφησες ήταν φίλες σου ή και γυναίκες που από μόνες τους προσφέρθηκαν να πάρουν μέρος στο project; Έχω φωταγραφήσει πάνω από 800 γυναίκες, δεν μπορεί να ‘ναι φίλες μου. Κάποιες όμως έχουν γίνει στην πορεία. Τα project σου έχουν απήχηση και εκτός Ελλάδος. Θεωρείς πως στο εξωτερικό η απενοχοποίηση είναι πιο συνειδητή και συνήθης από ότι στην χώρα μας; Σε κάποια πράγματα σίγουρα ναι! Γενικά, όμως, η ενοχή θα πηγαίνει αγκαλιαστά …

Το «Κόκκινο Μελίσσι» στο θέατρο Πόλη

Το θέατρο Πόλη και ο Απόστολος Σταυρόπουλος παρουσιάζουν το «Κόκκινο Μελίσσι» του ∆ηµήτρη Σίµου. Πρόκειται για ένα σύγχρονο θεατρικό κείµενο που κατατάσσεται στα αστυνοµικά θρίλερ. Το έργο είναι ένα ψυχολογικό κείµενο. ∆εν υπάρχουν καλοί και κακοί. Υπάρχουν αλήθειες και ψέµατα, γεγονότα και καταστάσεις. Οι ήρωες είναι δύο καθηµερινοί άνθρωποι που το παρελθόν τους έχει στιγµατίσει το παρόν κι έχει δηµιουργήσει ένα χαοτικό µέλλον. Τα πάντα διαδραµατίζονται σε ένα εγκαταλελειµµένο σπίτι. Περίληψη του έργου: Η Μελίνα, µία δυναµική και ανεξάρτητη δηµοσιογράφος που ξεσκεπάζει σπείρες και φέρνει «τις αλήθειες στο φως» γίνεται η ίδια θύµα ενός οργανωµένου σχεδίου, που στόχο έχει να την κάνει να εναντιωθεί σε ότι µέχρι τώρα πίστευε. Ο Αρθούρος, ένας άντρας µε άσχηµα παιδικά χρόνια και σκοτεινό παρελθόν, γυρίζει µετά από χρόνια µε βασικό του στόχο την εκδίκηση. Ένα αστυνοµικό θρίλερ που φέρνει στην επιφάνεια κρυµµένες αλήθειες. Μυστικά, που ξυπνάνε από τη λήθη. Τι πραγµατικά συνδέει αυτούς τους δύο ανθρώπους; Τι ζητάει ο Αρθούρος από την Μελίνα Μπέρη; Το κόκκινο Μελίσσι. Ένα λούνα πάρκ που σκεπάζει την παρανοµία µιας ολόκληρης πόλης. Παιδικές µατιές …

Καλλιοπη Νεαμονιτη: “Απλά πρέπει να προσπαθούμε περισσότερο!”

Την Καλλιοπη Νεαμονιτη ή αλλιώς kally kally την έχω δει πολλές φορές να ποζάρει στο instagram με υπέροχους fashion συνδιασμούς ρούχων, να τραβάει μοναδικές φωτογραφίες με breathtaking frames στο instagram και να παρουσιάζει όμορφες ιστορίες μέσα από το blog της. Θέλησα να την προσεγγίσω και να την γνωρίσουμε όλοι μαζί καλύτερα! Την εντόπισα και κάναμε την παρακάτω κουβέντα Πες μας δυο λόγια για σένα Ονομάζομαι Καλλιοπη Νεαμονιτη, αν και οι περισσότεροι με γνωρίζουν σαν Kally ή kallykally. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Νεα Υορκη, αλλά μένω στην Ελλάδα τα τελευταία 20 χρόνια. Εχω τελειώσει Fashion Design και Styling στην σχολή Βελουδακη. To blog mou,  www.kallykally.com ξεκίνησε σαν hobby πριν απο ενα χρόνο και προέκυψε μέσα απο την αγάπη μου για την μόδα, το γράψιμο, την τέχνη, την φωτογραφία και την γενικότερη ασχολία μου με τα social media. Ποια στρατηγική ακολούθησες για να κάνεις ένα τόσο δυνατό lifetyle Blog?  Είμαι της άποψης ότι απλά πρέπει να προσπαθούμε περισσότερο, να είμαστε δημιουργικοί, με καινούργιες ιδέες και να μην αφήνουμε τίποτα και κανέναν να σταθεί εμπόδιο στα όνειρα μας. …

Μαρίζα Ρίζου: “Όλες τις φορές που έχω ερωτευτεί, είναι μια Μεγάλη Γιορτή”.

Επικοινωνιακή, γλυκιά, άκρως γοητευτική, γεμάτη χιούμορ και αφοπλιστική ειλικρίνεια. Μερικοί από τους αρχικούς χαρακτηρισμούς που έρχονται στο μυαλό κάποιου, που θα μιλήσει με την Μαρίζα Ρίζου, από το πρώτο κιόλας λεπτό! Στο πλαίσιο της κυκλοφορίας του νέου της δίσκου «Μεγάλη Γιορτή», η Μαρίζα μας μίλησε για το νέο της «παιδί» αλλά και την ίδια, σε μία άκρως απολαυστική συνέντευξη. Πες μας λίγα πράγματα για σένα. Τι να σας πω, πριν λίγες ημέρες έκλεισα τα τριάντα -όλοι μου λένε ότι είναι η καλύτερη δεκαετία αυτή που έρχεται- μόλις κυκλοφόρησε ο δεύτερος δίσκος μου που λέγεται «Μεγάλη γιορτή» από τη Feelgood Records και είμαι πολύ χαρούμενη. Είναι μια δουλειά για την οποία είμαι υπερήφανη και νιώθω μεγάλη εξέλιξη, σε σχέση με την πρώτη, και εύχομαι η «Μεγάλη Γιορτή» να είναι το σκαλοπάτι για κάτι ακόμα καλύτερο μελλοντικά. Έχω σπουδάσει Επικοινωνία και ΜΜΕ στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και έχω δουλέψει σε εκδοτικό οίκο καθώς και σε μια διαφημιστική εταιρία για κάποια χρόνια, δε θα ξαναγυρνούσα όμως ποτέ σε κάτι τέτοιο. Όταν ολοκλήρωσα τις σπουδές μου, αν και δεν …

athensvibe

Ναταλία Στυλιανού: “Σκηνοθέτης δεν είμαι και δεν ήταν αυτή η πρόθεση μου!”

Τι είναι το “Πέρασε ένας χρόνος“; Είναι μια τρέλα θα έλεγα, που ένα βράδυ καλοκαιριού στο μπαλκόνι του σπιτιού μου γεννήθηκε από την προτροπή των κάποια στιγμή μαθητών μου και νυν ηθοποιών και συνεργατών μου. Μια τρέλα που για να ολοκληρωθεί πέρασαν σχεδόν εννέα μήνες (όσο μια εγκυμοσύνη δηλαδή) με πολλή δουλειά, έρευνα και πολλές μα πολλές πρόβες. Τι ακριβώς πραγματεύεται; Την μνήμη, την ανάμνηση, τα μυστικά που κρύβουν όλες οι ανθρώπινες ιστορίες και σχέσεις, τη ζήλια, το θυμό, την ανάγκη, την επιθυμία, την προσπάθεια και τελικά την αποδοχή της ίδιας μας της φύσης. Η έρευνα που κολλάει σε όλα αυτά; Ναι έχετε δίκιο! Όλα αυτά λοιπόν έχουν ως άξονα την Ελληνική ιστορία του 20ου αιώνα. Ξεκινώντας από τους Βαλκανικούς, Σμύρνη, Εμφύλιο, Κατοχή, Χούντα, μεταπολίτευση και φτάνοντας στο τώρα. Εκεί κολλάει και η έρευνα. Ανήκει δηλαδή στο Θέατρο Ντοκουμέντο; Δεν θα το χαρακτήριζα έτσι. Ο δικός μας στόχος ήταν με αφορμή την έρευνα που κάναμε, τις συνεντεύξεις που πήραμε αλλά και μέσα από ποιήματα, διηγήματα και πεζά κείμενα, να καταφέρουμε να έρθουμε πιο κοντά στις …

The Canvas Concept

Γράφει η Τζορτζίνα Πολιτάνου Η Στέλλα Τσιπλάκη είναι μόλις 22 ετών και αγαπάει πολύ τη μόδα. Η ίδια δημιουργεί ρούχα και κοσμήματα δίνοντας τους ένα ξεχωριστό στυλ, γιατί άλλωστε πόσο ανιαρό θα ήταν εάν όλες αναλωνόμασταν από την ίδια μόδα. Για το λόγο αυτό της ζήτησα να μου παραχωρήσει μια αποκλειστική συνέντευξη για το Athens Vibe. the interview Πώς ξεκίνησε η ιδέα για το brand σας; Θα σου φανεί πολύ περίεργο αν σου πω πως δεν θυμάμαι πως ξεκίνησαν όλα; Ποια ήταν η μέρα που το αποφάσισα ; Αυτό που μπορώ να σου πω με σιγουριά είναι ότι από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ζωγραφίζω. Όταν λοιπόν μεγαλώνοντας είδα πόσο δύσκολο είναι να πουληθεί ένας πίνακας στην Ελλάδα του 2015 τον πήρα και τον έκανα μπλουζάκι. Μάλλον κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα. Γιατί επιλέξατε τη συγκεκριμένη επωνυμία  “The Canvas Concept”; Αυτό είναι μία πολύ αστεία και επίπονη ιστορία. Αν με ρωτάς ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι. Το όνομα. Ιδέες είχα πάντοτε πάρα πολλές. Στο όνομα όμως δυσκολεύτηκα. Ήξερα ότι όταν το ακούσω θα ξέρω ότι είναι …

Θα χωρίσουμε;

Αγαπημένο μου ημερολόγιο, Σάββατο στην Αθήνα και ανυπομονούσα τόσο πολύ να σου γράψω μιας και έχω παρατηρήσει σημεία και τέρατα την βδομάδα που μας πέρασε, ναι οκ, έρχεται η καλομοίρα στην Ελλάδα για το Rising Star και η Σκορδά χώρισε από τον απαίσιο σύντροφό της αλλά όταν έχεις περάσει τα διαζύγια Μενεγάκη – Λάτσιο και Ρούλα με Φράν αυτά δεν είναι σοβαρά νέα. Εγώ άλλα ήθελα να σου γράψω πιο διαχρονικά και πιο σταράτα. Οι χωρισμοί είναι πια τσίχλες απ’ το περίπτερο, είναι το καυσαέριο στις μεγάλες πόλεις, οι χωρισμοί είναι πάντα μια φυγή και μια ελευθερία ή μια φυλακή, και όταν λέω χωρισμό εννοώ ότι καλό θα ήταν να μην χωρίσεις από το burger που τόσο αγαπάς ή και να χωρίσεις από το απαίσιο άρωμα που αγόρασες γιατί σου την σπάει τελικά… Είμαι στο αστικό απόγευμα, μεσοβδόμαδα και ένα κύριος διπλά μου μιλάει με την σύντροφό του προφανώς, κρυφακούω γιατί το power bank το άδειασα και το κινητό μου είναι αφόρτιστο, δεν ντρέπομαι γιατί στο κάτω κάτω τα αυτιά μου είναι λειτουργικότατα… “πάω προς Ν.Σμύρνη” …

28 φορές θα στο πω… ΟΧΙ

Αγαπημένο μου ημερολόγιο, Σου γράφω από το κλειδωμένο σπίτι μου και θα ξεκλειδώσω την καρδιά μου, όχι δεν θα σου πω τα προσωπικά μου, ούτε επαγγελματικά μου, αυτά τα ζεις κάθε μέρα μαζί με τις αγωνίες μου σε μια Ελλάδα που την μια μέρα βρίζει και την άλλη γιορτάζει.. θα σου πω για τα όχι που έμαθα χθες, τα όχι που είπα σήμερα και τα όχι που θα προκύψουν στο μέλλον. Δεν θέλει νομίζεις κότσια να πεις όχι; πρέπει να διαφωνήσεις και να αντιπροτείνεις, πρέπει αφού πεις όχι να αλλάξεις πορεία και να αποδείξεις ότι είπες όχι γιατί έκανες αυτό που ήθελες.. γιατί στηρίζεις τα δικά σου ναι και γιατί στο κάτω κάτω διαλέγεις να αρνηθείς παρά να συμβιβαστείς… Συνήθως λέμε ναι για να μην κάνουμε τους δικούς μας να παραπονεθούν, για να κάνουμε το σωστό, για να μην χαλάσουμε την παρέα, γιατί έτσι πρέπει (αυτό πια) , γιατί φοβόμαστε, γιατί ναι λες ακόμα και κουνώντας το κεφάλι.. όμως, συμφωνείς σε όλα τα ναι που είπες; όχι, το κανείς με καταπίεση, με πίεση, με άγχος, …