Month: February 2017

Brandon Heat: Η μόνη μας προσδοκία είναι να προβληματίσουμε τον θεατή.

Ο θεός της πόλης είναι η ανεξάρτητη δημιουργία μιας ομάδας νέων παιδιών που με μηδαμινό budget άλλα με πολύ μεράκι επιχειρούν να εκφραστούν μέσω της τέχνης του σινεμά. Μιλήσαμε με τον δημιουργό της ταινίας Brandon Heat για όλους και για όλα. Athens Stories Πώς και για ποίο λόγο επιλέξατε τον συγκεκριμένο τίτλο για την ταινία σας Μπαμ, o θεός της πόλης; Ο τίτλος είναι συμβολικός! Μπαμ είναι το παρατσούκλι που έχει κολλήσει στον πρωταγωνιστή η νυχτερινή και έκνομη πλευρά της Αθήνας για το συγκεκριμένο λόγο ότι τελειώνει τις δουλειές του πολύ γρήγορα.Ο θεός της πόλης είναι συμβολισμός ο οποίος φωτογραφίζει το χρήμα. Γι’ αυτό γίνονται τα πάντα άλλωστε. Θα το δούμε πολύ έντονα και μέσα στην ταινία αυτό! Πόσα άτομα βρίσκονται πίσω από το συγκεκριμένο αποτέλεσμα; Πίσω από το συγκεκριμένο αποτέλεσμα είναι 25-30 άτομα! Η σκηνοθεσία ανήκει στον πολύ ταλαντούχο σκηνοθέτη Fernand Roblot και μέσα εμφανίζοντα σπουδαίοι ηθοποιοί όπως ο Ιωάννης Κοντοπίδης, ο Σπύρος Ιωάννου και ο Κωνσταντίνος Τσεντούρος καθώς και πολλοί άλλοι που έδωσαν αφιλοκερδώς τον καλύτερο τους εαυτό ώστε να πραγματοποιηθεί η ταινία αυτή. …

BananaBoys Go Exotic! at Spinster

Ποιό είναι το πιο εξωτικό φρούτο; Ποιό είναι το πιο εξωτικό ζώο; Ποιό είναι το πιο εξωτικό χρώμα; Ποιά είναι η πιο εξωτική χώρα; Ποιός είναι ο πιο εξωτικός άντρας; Ποιά είναι η πιο εξωτική γυναίκα; Ποιά είναι τα πιο εξωτικά μαλλιά; Ποιό είναι το πιο εξωτικό λουλούδι; Ποιά είναι τα πιο εξωτικά μάτια; Να σου πω, γάματο. Έχεις ξανακάνει απόκριες με τους BananaBoys; ΕΜΕΙΣ ΒΑΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΜΠΑΝΑΝΕΣ, ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΑΜΟ! ΕΣΥ ΒΑΖΕΙΣ ΤΟΝ ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΟ ΧΟΡΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΥΛΑ. Το ΄χεις; ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 20.00 Spinster Bananamusic by JohnJohn Papadopoulos Athens Vibe ®  *it’s all Athens to me!

Όπου με συνοδεύει ο ουρανός, θέλω να βλέπω Ελλάδα

γράφει η Άντζελα Υζεϊράι Όπου με συνοδεύει ο ουρανός, θέλω να βλέπω Ελλάδα… Θέλω οι άγγελοι των χρωμάτων, των μυρωδιών και των ήχων της παλιάς μου γειτονιάς, να με αφυπνίζουν σε έναν νέο παράδεισο, σε μια πατρίδα με όραμα την Ελλάδα. Θέλω η γιαγιά να με ξυπνάει πριν χαράξει η αυγή και να μου λέει αγγελούδι μου κοιμήσου, γιατί ομορφότερη Αθήνα σαν σε όνειρο ποτέ σου δεν θα έβρεις. Να κοχλάζει ο καφές και από ευτυχία να αφρίζει το καϊμάκι. Το φαγητό να βράζει στην κατσαρόλα και οι μυρωδιές να παλεύουν γύρω από αυτή. Ελλάδα! Και σου λέει ένας περαστικός… Τι είναι για εσένα η Ελλάδα; Για μένα η Ελλάδα είναι ένας παλιός ξενώνας. Ένας ξενώνας που μου σύστησε από δω την κυρία Ομορφιά και από δω την κυρία Φιλοξένη. Ήμουν φιλοξενούμενη γιατί για μένα η κάθε εκδρομή σε τούτον τον τόπο ήταν σαν μια βόλτα σε μέρη ξένα, σε τόπους που όσο κι αν επισκέπτεσαι η γεύση του γλυκού κεράσι έχει πάντα την μοναδική της γεύση, σαν αναμνήσεις που κάποιος διαγράφει για να απολαμβάνεις …

Πήγα στα Gr80s #διπλής

Σίγουρα είμαι χαρούμενος που έχω να διηγηθώ και να μοιραστώ αναμνήσεις απο την 80s δεκαετία και μπορεί να μην ήμουν έφηβος αλλα παιδάκι, ομως ήμουν ένα παιδάκι που ακόμα θυμάται  την μυρωδιά απ τα δρακουλίνια και την κουκουρουκου και ίσως είσαι και εσύ στην ίδια φάση και με νιώθεις κάπως! Ίσως ζήλεψες και εσύ τα αδέλφια σου που είχαν χαρτζιλίκι να αγοράσουν τα αυτοκόλλητα της “Τόλμη και Γοητεία” τρέλας ή ίσως θυμάσαι και εσύ το τραγούδι από την διαφήμιση του Carnation, ίσως και εσένα να σε κουβάλησε ο μπαμπάς σου σε μια Πασοκ συγκέντρωση και εσύ είχες βαρεθεί τρομερά με όλο αυτό το θέαμα. Μια δυνατή χαστούκα διαδραματίζετε αυτή την στιγμή στο κέντρο της πόλης και συγκεκριμένα στο Τεχνόπολις που βρίσκετε η έκθεση Gr80s και αν πας εκεί εκτός από αυτά που θα δούνε τα μάτια σου, θα νιώσεις, θα δεις και θα ακούσεις πράγματα που σίγουρα θα σε ταξιδέψουν εκεί πίσω.. Εγώ βρέθηκα ένα πρωινό με ήλιο και το κινητό μου δεν σταμάτησε να φωτογραφίζει πράγματα που είδα. Ωρα να τα μοιραστώ μαζί σας …

athensvibe

Radio Days @ ΕΩΣ-art

Όλοι έχουμε ακούσει ραδιόφωνο. Όλοι έχουμε τραγουδήσει ή χορέψει τα τραγούδια του. Όλοι έχουμε απαντήσει, συνομιλήσει, συμφωνήσει, διαφωνήσει και ίσως τσακωθεί… με στους εκάστοτε εκφωνητές του. Μας έχει συντροφεύσει σε διάφορες στιγμές της ζωής μας και συνεχίζει να το κάνει…. Με αφορμή λοιπόν την παγκόσμια ημέρα Ραδιοφώνου – 13/2 – δημιουργήσαμε μια παράσταση ακριβώς 55 λεπτών, όσο κρατάει δηλαδή το δεύτερο μισό μιας ραδιοφωνικής δίωρης εκπομπής… Το τι συμβαίνει κατά την διάρκειά της, σας προσκαλούμε να το ανακαλύψετε… Παίζουν Γιώτα Βαμβακά Παναγιώτης Καμμένος Σκηνοθεσία Ναταλία Στυλιανού ἝΩΣ-art: Πλάτωνος 5, Μεταξουργείο Μέρες: 20, 21, 22, 23 Φεβρουαρίου 2017 Ώρα έναρξης: 21:00 Πληροφορίες & Κρατήσεις Θέσεων: 6947629055 Είσοδος με ελεύθερη συνεισφορά Απαραίτητη η τηλεφωνική κράτηση / Περιορισμένος αριθμός θέσεων Facebook Event Athens Vibe ®  *it’s all Athens to me!

«Δικός σου»…

Ο Αδάμ μεγάλωσε με την φράση «τι θα πει ο κόσμος» και με μια μητέρα «παλαιών αρχών», να παρεμβαίνει στη ζωή του. Με οδηγό τον έρωτα κάνει την προσωπική του επανάσταση και σπάει τον ασφυκτικό κλοιό της οικογένειας, καταρρίπτοντας τις αναστολές, κρατώντας τις ενοχές. Η συνάντηση του με το Μάνο θα αποβεί μοιραία. Η ευτυχία όμως δεν θα διαρκέσει για πολύ. Η πραγματικότητα συνθλίβει το όνειρο. Το τέλος καραδοκεί. Οι δύο εραστές μένουν μετέωροι ανάμεσα στα «θέλω» και τα «πρέπει». «ΔΙΚΟΣ ΣΟΥ»… Ένα σύγχρονο, κοινωνικό έργο του Γιώργου Αγγελίδη που θα μπορούσε να είναι αληθινή ιστορία. Ο Βαλεντίνος Τσίλογλου επιχειρεί μια ελεύθερη κατάδυση στο πρώτο θεατρικό έργο του Γιώργου Αγγελίδη, αναδεικνύοντας με τη σκηνοθετική του ματιά την ευαισθησία της αγριότητας, διανθισμένη με κωμικές ανάσες. Το έργο παρουσιάζει την ιστορία δύο ερωτευμένων ανθρώπων σε έναν κόσμο, που έμαθε να κάνει πόλεμο και όχι … έρωτα… Στόχος της παράστασης είναι η αποδοχή της διαφορετικότητας από την κοινωνία και πιο συγκεκριμένα από την ίδια την οικογένεια, που αποτελεί τον πρώτο και βασικότερο πυρήνα διαμόρφωσης και εκπαίδευσης του ανθρώπου. …

10 τραγούδια που μου θυμίζουν την Αθήνα

Γράφει ο Γιάγκος Πλατής Η μουσική είναι τα πάντα. Όλες οι στιγμές, οι εμπειρίες και ειδικά τα συναισθήματα, ντύνονται με το δικό μας ακουστικό πλαίσιο, υπενθυμίζοντάς μας τι έχουμε, τι χάσαμε, τι κερδίσαμε, με ποιους συναναστραφήκαμε, πού βρεθήκαμε, με ποιους πορευόμαστε στο σήμερα… Ερχόμενος από μικρός σε επαφή με την τέχνη και ειδικά με τη μουσική, μου γεννήθηκε η αυθόρμητη εκφραστική ανάγκη να ταυτίζομαι, να χρησιμοποιώ συμβολισμούς και να συνοδεύω τις ιστορίες μου με τη μουσική, που τόσο αβίαστα και συγκαταβατικά παίρνει πάντα το χώρο της. Έτσι και ο πραγματικός χώρος, όπου ζω, συναναστρέφομαι, συλλέγω εμπειρίες, συνεργάζομαι, απομονώνομαι, ερωτεύομαι και αποχωρίζομαι, χαρακτηρίζεται από αμέτρητα τραγούδια που με σημάδεψαν, με ακολουθούν, με κάνουν να ξαναζώ ιστορίες, αλλά και να πλάθω καινούριες, πολλές φορές ακούγοντας τα ίδια κιόλας. Μιλάω για την Αθήνα, φυσικά. Ο τόπος που ζούμε καθορίζει το ποιοι είμαστε και το πού θέλουμε να βρεθούμε μετά από αυτόν. Όσοι ζούμε ή ζήσαμε στην Αθήνα, λοιπόν, υποσυνείδητα ή συνειδητά, έχουμε συνδυάσει την πόλη με τραγούδια που πάντοτε τη φέρνουν στο μυαλό, ακόμα κι όταν βρισκόμαστε μακριά της. …

Η πιο wicked πόρτα στην Αθήνα (ίσως)

από τον Herk Sivitanidis Είναι Κυριακή μεσημέρι και περπατάς στην Ακαδημίας. Μη φανταστείς Κολωνάκι-χαμηλά, κοντά στη Χαριλάου Τρικούπη. Και αφού χαζεύεις τριγύρω τα μαγαζιά με τις σιδεριές στις βιτρίνες πετάγεται μπροστά σου μια πόρτα «ΝΑ» (με το συμπάθιο). Γοτθική, βαριά, σιδερένια με διακοσμητικά απ’ τον μεσαίωνα και μια αψίδα, που νομίζεις ότι θα πεταχτεί από μέσα και να σου πιει το αίμα σε διώξει απ’ το κατώφλι του ο Vlad ο Impaler. Και κοντοστέκεσαι και την κοιτάς. Σε κοιτάει και αυτή. Από το κίτρινο τρίγωνο με το μάτι illuminati που έκανε κάποιος graffitάς απάνω. Και συνειδητοποιείς ότι έχει και αριθμό. «58Α». Και εκεί που η Κυριακή σου κυλάει χαλαρά σε πιάνει ταραχή για να μάθεις τι ακριβώς εκπροσωπεί αυτή η πόρτα. Πρόκειται λοιπόν για την πόρτα μίας νεοκλασικής κατοικίας που βρίσκεται στην οδό Μαυρομιχάλη 6 με δύο εισόδους. Μία από την Ακαδημίας και μία από τη Μαυρομιχάλη. Αλλά δεν είναι απλά ένα παραμελημένο νεοκλασικό κτήριο σαν τα υπόλοιπα που βρίσκονται στην πόλη. Όλοι γνωρίζουμε τον Ερνέστο Τσίλλερ. Αυτόν τον Γερμανό Αρχιτέκτονα που έκανε σχεδόν όλα …

Τα αρκουδάκια της αγάπης

από τον Κωνσταντίνο Σαλταπίδα «Αγάπη η φλόγα της καρδιάς Στίχος από τραγούδι Αγάπη φως στη μοναξιά Και κόκκινο λουλούδι» Ναι. Κι εγώ ανατρίχιασα. Και κάθε χρόνο το ίδιο παθαίνω. Μόνο που δεν θυμάμαι αν ήμουν πάντα έτσι ή έγινα μετά από κάποιον αποτυχημένο έρωτα. Αυτό θα το ερευνήσω σε άλλο επεισόδιο. Τώρα πρέπει να σας πείσω ότι αυτή είναι μια σαχλοεμπορική και δήθεν ρομαντική μέρα που ως στόχο της έχει να γεμίζει τα ράφια με φτηνά, κακομούτσουνα αρκουδάκια. Ζευγάρια που όλο τον χρόνο μπαινοβγαίνουν μόνοι στα σπίτια τους και τρώνε σαν μαγκούφηδες λιπαρά φαγητά. Ζευγάρια που βαρέθηκαν να ακουμπάνε τα πόδια τους όταν κοιμούνται. Ζευγάρια που έχουν ξεφτιλίσει την 6η εντολή. Ζευγάρια της συνήθειας. Ζευγάρια του «έχουμε τρία παιδιά». Ζευγάρια μίζερα. Της ανάγκης. Του φόβου. Της ανασφάλειας. Μια ζωή είναι. Τον πρώτο χρόνο φωτογραφίες με φόντο τον πύργο του Άιφελ και τις γόνδολες της Βενετίας. Τον δεύτερο χρόνο είναι δύσκολοι οι καιροί, αλλά μην με περάσει για γύφτο. Θα κλείσω να πάμε για φαγητό εκεί που πήγα στα κρυφά με τη Μαρία από το γραφείο. …

Happy Ντεθ-Day – Reloaded

Μια δολοφονία, ένα εξαφανισμένο πτώμα, μια εγκαταλελειμμένη έπαυλη και ένα σαδιστικό παιχνίδι ενός πανέξυπνου δολοφόνου αποτελούν τον καμβά της κωμικής ιστορίας μυστηρίου του Στράτου Λύκου HAPPY ΝΤΕΘ-DAY που επιστρέφει για δεύτερη χρονιά Reloaded, με ανανεωμένη ιστορία, νέα πρόσωπα και νέες απρόβλεπτες ανατροπές στο Θέατρο Altera Pars κάθε Δευτέρα και Τρίτη. Και πραγματικά «από το πουθενά» οι ήρωες του έργου βρίσκονται στη μέση του πουθενά μπλεγμένοι σε μια μυστήρια δολοφονία. Όλα ξεκινούν όταν ο Άλφρεντ Ντεθ βρίσκεται δολοφονημένος στο πάρτυ των γενεθλίων του. Η θριλερολάγνα χήρα του Άλφρεντ, Μέρλιν, ο κολλητός της, Μάνσον, ο Κάντι, ένας politically incorrect gay χαρακτήρας που κόντρα σε όλους προσπαθεί να πάρει την κατάσταση στα χέρια του, και ένας Πολωνός ταξιτζής… όλοι απρόβλεπτα ύποπτοι. Οδηγούνται σε μια εγκαταλελειμμένη έπαυλη όπου τα μυστικά τους ξετυλίγονται σε καταιγιστικό ρυθμό, την ώρα που το κοινό σε εγρήγορση εν μέσω γέλιου και σασπένς, καταγράφει ως «άλλος επιθεωρητής» και συγκεντρώνει από νωρίς τα στοιχεία προκειμένου να βοηθήσει τον “κανονικό” όλο αυτοπεποίθηση επιθεωρητή που με χαρακτηριστική άνεση και συνομιλώντας με το κοινό επιδιώκει να εξιχνιάσει το μυστήριο …