[Athenian] Πωλίνα Λεσνέβσκαγια

Athenian [uh-thee-nee-uh n]
(n.) a native or citizen of Athens, Greece.

Πωλίνα Λεσνέβσκαγια, 23
Τραγουδίστρια. Οσονούπω και γραφίστρια.

Αγαπώ την Αθήνα γιατί…
Δεν την αγαπώ απλά, είμαι ερωτευμένη.

Αντιπαθώ την Αθήνα γιατί…
Ο ερωτευμένος δεν ξέρει να αντιπαθεί. Ίσως το ότι κάνει κάποιους φίλους μου να σκέφτονται να την αφήσουν.

Αν η Αθήνα είχε το πρόσωπο σου, πώς θα έμοιαζε;

Περατζάδα μετά τις 00:00, η ιδανική διαδρομή;
Γενικώς τρελαίνομαι να περπατάω στο κέντρο της Αθήνας, οπουδήποτε. Άλλα έχω πιάσει τον εαυτό μου να χάνεται για κάποιο λόγο στη διαδρομή από Θησείο – Μοναστηράκι – Ερμού (που είναι άδεια σχεδόν) – περνώντας από Βασ. Σοφίας και καταλήγοντας στο πάρκο ελευθερίας. 

Ξυπνάς το επόμενο πρωί και η Αθήνα έχει μόνο 3 δρόμους, ποιοι είναι αυτοί;
Με βασανίζει πολύ αυτή η ερώτηση γιατί αγαπώ πολλούς δρόμους. Άλλα αφού πρέπει ντε και καλά να περιοριστούμε, Πρωτογενούς για την urban babe πλευρά μου, Πανεπιστημίου για την προσγειωμένη καθημερινή ζωή μου και Ηρώδου Αττικού για την ομορφιά της βόλτας.

H μεγαλύτερη αλητεία που έχεις κάνει σ’ αυτή την πόλη;
Είμαι φλώρος, μπερδεύω για κουλ καμιά φορά, αλλά όχι. Ίσως η αλητεία μου είναι το ότι κλέβω κούπες από τα αγαπημένα μαγαζιά μου.

Κέντρο ή αποκέντρωση;
Κέντρο καράκεντρο, πιο κέντρο πεθαίνεις.

Ποια φωτογραφία της Αθήνας θα μας έδινες για να ποστάρουμε στο Instagram του Athens Vibe και με τι hashtags;
#yellow #urban #city #athens #centerofathens #onelove #basicme

Αγαπημένο σύνθημα σε τοίχο;
Κρέμα βλέννα (Μεταξουργείο).

Last secret date;
Για εσπρεσάκι κοντά στο Λαϊκό Νοσοκομείο.

Αν υπάρχει παράδεισος τότε είναι…
Στο Μετς.

Αν η Αθήνα είχε νότες, ποιο τραγούδι θα ήταν;
Θα φανεί σαν να κάνω πρόμο στον εαυτό μου, και ίσως να κάνω και λίγο, αλλά θα πω το Lights-The zero won. Όχι τίποτα άλλο απλά τους στίχους τους έχω γράψει για την Αθήνα και τη ζωή μου εδώ.

Η Αθήνα και εσύ. Μια ιστορία…
Βρίσκει όπως πάντα ο Κωστάκης ένα event, τύπου διαδραστικό θέατρο – βόλτα στο λόφο του Λυκαβηττού, μέχρι εκεί όλα κουλ. Μετά μαθαίνω πως αυτή η βόλτα θα ξεκινήσει στις 5 τα χαράματα. ΆΝΤΕ ΓΕΙΑ. Είπα ναι φυσικά γιατί νομίζω δεν είχα τίποτα άλλο προγραμματισμένο. Εννοείται το πήγαμε σερί μέχρι τις 5 οπότε μοιάζαμε με νευριασμένα ζόμπι και είχα ψιλοξενερώσει γιατί ήθελα να κοιμηθώ. Με τα πολλά βρισκόμαστε και με τους υπολοίπους και ξεκινάμε αξημέρωτα τη βόλτα, την α-ν-η-φ-ο-ρ-ι-κ-η βόλτα. Ένα μαρτύριο ως εδώ. Όσο όμως ανεβαίναμε και άρχιζε να εμφανίζεται η θέα, ξυπνούσα. Έγινε και σκηνικό με έναν γεράκο της γειτονιάς που απλά μας σιχτίρισε με όλα τα κοσμικά επίθετα που ήξερε και έγινε η φάση πιο αναζωογονητική. Μετά από καμιά ώρα, φτάσαμε επιτέλους στο πιο ψηλό σημείο της Αθήνας. Πίναμε τον καφέ μας με σάουντρακ το “βαριέμαι” της Μαίρη Λω (πριν γίνει χιτάκι να τονίσω) και βλέπαμε από κάτω μας ΟΛΗ ΟΛΗ ΟΛΗ την Αθήνα. Εντάξει δεν έχω αισθανθεί ξανά τόσο όμορφα, ήταν όλοι εκεί σαν μακέτα. Νομίζω κάπου εκεί επιβεβαίωσα το πόσο ερωτευμένη είμαι με αυτή την πόλη.

Κάνε την τελευταία ερώτηση στον επόμενο Athenian.
Αν έπρεπε να σκηνοθετήσεις μια ταινία που διαδραματίζεται στο κέντρο της Αθήνας, τι είδους ταινία θα ήταν;

to be continued.

© 2017, Μιχάλης Βούρκος. All rights reserved. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια από το athensvibe.gr

Filed under Athenian

O Γιάνγκος Δράκος του Αthens Vibe. Digitalας, μεγαλωμένος στα καλύτερα advertising agencies και εμμονικός με τα 90’s. Πολλές ιδέες – λάθος χώρα – instagrammer – δηλώνει και dj.