Latest Posts

The Beat Market

Σημειώστε τα ημερολόγια σας γιατί το Σάββατο 24 του μήνα η ομάδα του Τhe Meet Market, για να σας βγάλει από την δύσκολη θέση που απαιτεί να αποφασίσετε που θα περάσετε το Σαββατόβραδό σας, έχει ετοιμάσει ένα…Beat Market Party στο The ΗUB Events στα Πετράλωνα. Καλά ακούσατε. Το σκηνικό αλλάζει. Η γνωστή σύνθεση περιπτέρων και εκθετών κάνει ένα διάλειμμα και στη θέση της έρχεται ένα ξέφρενο πάρτυ γεμάτο ευχάριστες συνατήσεις, μουσική και ποτό από τις 22.00 μέχρι…να πονέσουν τα πόδια μας από τον χορό!

Να περιμένετε back to back μονόωρα dj sets από τους αγαπημένους μας dj, που θα ρυθμίζουν την ενέργεια στη σωστή «θερμοκρασία», αστραφτερές παρουσίες, και άφθονο αλκοόλ.

Α! Και τους πρώτους 100 επισκέπτες θα τους περιμένει ένα goodie bag με δώρα στην είσοδο!

DJ LINEUP:
22:00 – 23:00: Santoner RPZ
23:00 – 00:00: Muzak 7
00:00 – 01:00: Αγγελική Καλλά
01:00 – 02:00: Palov
02:00 – 03:00: Runner
03:00 – 04:00: Winjer
04:00 – 05:00: Σοβαρός Πιγκουίνος & J. Melik

The Beat Market – The Hub Events
Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 2018
Αλκμήνης 5, Αθήνα, 118 54
από τις 22.00

*Είσοδος Ελεύθερη

[Athenian] Άγγελος Γεραιουδάκης

Athenian [uh-thee-nee-uh n]
(n.) a native or citizen of Athens, Greece.

Ζω για να σχολιάζω ότι συμβαίνει γύρω μου. Ενδιαφέρομαι για τα πάντα και γράφω κυρίως γι’ αυτά που μου αρέσουν. Αγάπω την @zeta_makripoulia_official και είμαι τρελός fan της @natassabofiliouofficial.

Αγαπώ την Αθήνα γιατί…
όσες καινούριες πλατείες και αν εμφανιστούν, η Πλάκα θα είναι πάντα η Πλάκα και το Κολωνάκι θα παραμένει Κολωνάκι. Επίσης, για κάθε αργοπορία σε ραντεβού, μπορείς να ρίξεις το φταίξιμο στην κίνηση, στα ΜΜΜ ή στο ότι δεν έβρισκες να παρκάρεις και κανείς να μη θυμώσει. Τέλος, η ιστορία της είναι τεράστια κι όσο την ψάχνεις τόσο περισσότερο σε εκπλήσσει ευχάριστα.

Αντιπαθώ την Αθήνα για…
την αταξία, την κίνηση, το γκρίζο, την αφισοκόλληση, τη βρωμιά και το πόσο αφόρητη γίνεται το καλοκαίρι!

Αν η Αθήνα είχε το πρόσωπο σου, πώς θα έμοιαζε; 

Περατζάδα μετά τις 00:00, η ιδανική διαδρομή;
Ο Λυκαβηττός είναι must όλες τις εποχές του χρόνου, και μπορεί στην αγκαλιά του να φιλοξενήσει τον έρωτα όλης της πόλης.

Ξυπνάς το επόμενο πρωί και η Αθήνα έχει μόνο 3 δρόμους, ποιοι είναι αυτοί;
Ερμού για shopping therapy, Ηρώδου Αττικού για βραδινό περίπατο και Πλατεία Παγκρατίου για φαγητό και ποτό.

H μεγαλύτερη αλητεία που έχεις κάνει σ’ αυτή την πόλη;
Δεν φημίζομαι και τόσο για την αλήτικη συμπεριφορά μου!

Κέντρο ή αποκέντρωση;
Κέντρο επειδή είναι μαζεμένα όλα τα θέατρα και μεγάλα βιβλιοπωλεία της πόλης.

Ποια φωτογραφία της Αθήνας θα μας έδινες για να ποστάρουμε στο Instagram του Athens Vibe και με τι hashtags;

#pride #freedom #lgbt #ola_einai_thema_paideias #colors #love

Αγαπημένο σύνθημα σε τοίχο;
«Ο καλύτερος τρόπος για να κάνεις τα όνειρά σου πραγματικότητα, είναι να ξυπνήσεις».

First secret date;
Στο Φλοίσβο μπορείς να ζήσεις τα πιο όμορφα και ρομαντικά ραντεβού. Εκεί με τους ήχους των κυμάτων μπορούν να ειπωθούν τα πιο γλυκά και σπουδαία πράγματα. (Υ.Γ. Μην ξεχάσεις να κεράσεις παγωτό!)

Αν υπάρχει παράδεισος τότε είναι…
μία βόλτα στα στενά της Πλάκας με τον/την σύντροφό σου!

Αν η Αθήνα είχε νότες, ποιο τραγούδι θα ήταν;

Η Αθήνα και εσύ. Μια ιστορία…
Έχω μία κακή συνήθεια, όταν είμαι στο αμάξι της κολλητής μου, να κορνάρω στα διπλανά αυτοκίνητα και να πιάνω κουβέντα με τους οδηγούς σε κάθε φανάρι. Έτσι, λοιπόν, κάποια στιγμή σταμάτησα ένα αγόρι της ηλικίας μας που έτυχε να του αρέσει η φίλη μου. Δύο χρόνια μετά, είναι ακόμα μαζί…
Μήπως τελικά, είναι καλύτερο να πάρουμε την τύχη στα χέρια μας και το βράδυ, αντί για check in στα social media, να αρχίζουμε να μιλάμε στο διπλανό/ή μας σε κάποιο μπαρ της αρεσκείας μας;

Τί δεν θα ήθελες να έχει η Αθήνα; (Mania Kaparakou)
Άστεγους! Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει ένα από τα πιο σοβαρά προβλήματα της Αθήνας. Οι καημένοι ζητούν βοήθεια, αλλά εμείς κάνουμε πως δεν τους βλέπουμε.

Κάνε την τελευταία ερώτηση στον επόμενο Athenian.
Πιστεύεις ότι οι κάτοικοι της Αθήνας έχουν χρόνο για να ερωτευτούν;

Πεθαίνεις για slow; Πριόνια 2018

Ο Ηλίας Φραγκούλης παρουσιάζει τα… ΠΡΙΟΝΙΑ 2018
Στο Χοροστασιον (Σκουλενίου 2Β, Πλατεία Κλαυθμώνος)

Πεθαίνεις για slow;
Είναι η μέρα που… πονάνε όσοι αγαπάνε! Είστε χωρισμένοι; Είστε μπάκουροι; Είστε ερωτευμένοι; Οι τελευταίοι να πάτε αλλού! Τα ΠΡΙΟΝΙΑ είναι ένα party λαϊκο-pop σπαραγμού, με επική μελούρα και τις πιο σάπιες power ballads όλων των εποχών. Εκεί όπου ο Τζο Ντασέν συναντά την κλάψα της Μπόνι της Τάιλερ (με μια απότομη γυριστή προς Μαρινέλλα και πιο «λάικα» μεριά) κι όλοι μαζί βροντοφωνάζουν… «στάσου, μύγδαλα»!

Ο Ηλίας Φραγκούλης, ο controversial κριτικός κινηματογράφου και εμπνευστής των πιο κουλών parties που έγιναν cult παράδοση στην αθηναϊκή νύχτα, σε καλεί στο ετήσιο και μοναδικό ραντεβού με αυτό το project απαράμιλλου κανιβαλισμού, γεμάτο sing-a-long εκπλήξεις (επιτρέπεται το παράφωνο, φωνακλάδικο τραγούδι) και στιγμές που θα θέλεις να τσιρίξεις από αγάπη μ’ έναν αναπτήρα ανά χείρας (είναι κάτι σαν τη selfie, αλλά στο πιο old-school του). Στο πιο late night του, για να μην πεθάνεις από το ανελέητο μπλουζ (και κόψεις φλέβα με πριόνια, για να εξηγηθεί και ο τίτλος του θεματικού), παίζει και section τύπου «love to love you, baby», για πιο ερωτικό ξεγόφιασμα, αλλά πάντα με έμφαση στον πονετικό στίχο.

Θα κλάψεις. Θα χουφτώσεις. Θα %!*#$@. Πριόνια 2018.

Τετάρτη 14 Φεβρουαρίου 2018
Ελεύθερη είσοδος
Ώρα Έναρξης: 21:00

Ηλιάνα Μπαφέρου: “Ο κρυφός καημός συμπυκνώνει έννοιες που μας αφορούν και θα μας αφορούν πάντα”.

Συνέντευξη: Ανδρονίκη Τσατσαρώνη

Η θεατρική ομάδα Tou Senpleman επιστρέφει με το διήγημα του Ανδρέα Καρκαβίτσα «Κρυφός καημός» για πέντε ακόμα παραστάσεις. Βραβευμένη από το αθηναϊκό κοινό στο 5ο Handmade and Recycled Theater Festival, κι αφού ταξίδεψε μέχρι τη Θεσσαλονίκη προκειμένου να παρουσιάσει αυτή τη συγκινητική δουλειά, από το Σάββατο 3 Φεβρουαρίου έως και 3 Μαρτίου επιστρέφει στον τεχνοχώρο Φάμπρικα. Η ηθοποιός Ηλιάνα Μπαφέρου πρωταγωνιστεί στην παράσταση Κρυφός Καημός και μίλησε στο Athens Vibe.

Stories

Ας μιλήσουμε για το διήγημα του Α. Καρκαβίτσα, τι πραγματεύεται;

Ο  «Κρυφός καημός» ξεκινάει λίγο πριν την ελληνική επανάσταση. Η ανατροπή του καθεστώτος του Σουλτάνου είναι αναγκαία και όλοι προσπαθούν να συμβάλλουν σε αυτήν. Βλέπουμε την ανάγκη ενός οικογενειάρχη, ενός πατέρα να βοηθήσει να συμβεί αυτή η αλλαγή. Ο ίδιος, ίσως, λόγω ηλικίας, δεν μπορεί να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην επανάσταση. Ελπίζει λοιπόν πως η βοήθεια θα έρθει μέσα από τους αρσενικούς απογόνους του. Ο καιρός περνάει και εκείνος αποκτάει συνεχώς κόρες. Όταν η γυναίκα του περιμένει παιδί για ακόμη μια φορά αποφασίζει πως αυτό το παιδί θα σταλεί στον πόλεμο. Το παιδί είναι για άλλη μια φορά κορίτσι, η υπόσχεση όμως παραμένει. Η τελευταία κόρη γαλουχείται σαν αγόρι και καλείται να πραγματοποιήσει την υπόσχεση του πατέρα, να πάρει μέρος στον πόλεμο, να βοηθήσει να έρθει η πολυπόθητη αλλαγή. Το διήγημα ακολουθεί την κόρη αυτή, τη “Χρυσή” που έγινε “Χρύσανθος” και περιγράφει την πορεία της ζωής της ως παιδί, ως στρατιώτη και ως άντρα που δεν παύει, όμως, να είναι γυναίκα.

Πώς αποφασίσατε να καταπιαστείτε με αυτό το κείμενο;

Η απόφαση ήταν αρχικά της σκηνοθέτη μας, της Νίκης Δουλγεράκη. Τη δική της επιθυμία ακολούθησαν η δική μου και της Πέλιας Γιαννουλάτου, της συμπρωταγωνίστριάς μου. Η πρώτη ανάγνωση μου αποκάλυψε ένα κείμενο απλό, κατανοητό, με μία πολύ δυνατή ιστορία. Η θεματολογία του και η σκοπιά από την οποία περιέγραφε τα πράγματα με κέρδισαν από την πρώτη στιγμή. Η γλώσσα του, δημοτική που κρατάει όμως στοιχεία της εποχής του, μας κέντρισε το ενδιαφέρον. Αποφασίσαμε πως θέλουμε να καταπιαστούμε με αυτό το άγνωστο διήγημα του Καρκαβίτσα, να το επικοινωνήσουμε και να το διαδώσουμε. Θέλαμε να φανερώσουμε έναν από  τους μικρούς θησαυρούς που βρίσκονται κρυμμένοι μέσα στην πλούσια ελληνική λογοτεχνία.

Πιστεύεις βρίσκει η θεματολογία του ανταπόκριση στο σήμερα;

Φυσικά και βρίσκει. Η θέση της γυναίκας μέσα στην οικογένεια και μέσα στην κοινωνία είναι κάτι που μας αφορά και σήμερα. Μια γυναίκα πολλές φορές πρέπει να αποκτήσει αντρικά χαρακτηριστικά για να επικρατήσει σε μία ανδροκρατούμενη κοινωνία ή απλώς για να γίνει αποδέκτη σε ένα χώρο. Η ανάγκη να ανήκεις κάπου, πολλές φορές ωθεί να κρύψεις κάποια στοιχεία σου, να ντυθείς μία στολή όπως αυτές που ντύνεται η “Χρυσή”. Υπάρχει ακόμα και η ανάγκη του παιδιού να πραγματοποιήσει τα όνειρα των γονιών του. Πόσο συχνά συναντάμε ανθρώπους που ακολούθησαν μια συγκεκριμένη πορεία στη ζωή, όχι από επιλογή δική τους, αλλά ακολουθώντας  πεποιθήσεις γονέων και δικών τους ανθρώπων. Επιπλέον, υπάρχει το ζήτημα του πολέμου, της καταπίεσης του δυνατού προς τον αδύναμο, η ανάγκη για ελευθερία. Και μην ξεχνάμε τον έρωτα! Ο έρωτας βρισκει το χώρο του σε καθε εποχή και σε κάθε καρδιά, εμπνέει, δίνει ζωή ή καταστρέφει. Αυτό το έργο, αν και τόσο μικρό, συμπυκνώνει έννοιες που μας αφορούν και θα μας αφορούν πάντα.

Τι σε συγκινεί περισσότερο σε αυτό το κείμενο;

Με συγκινεί ή γλώσσα του. Με συγκινεί η απλότητα του,  που καταφέρνει όμως να μπει στην ουσία των καταστάσεων των οποίων πραγματεύεται. Ο Καρκαβίτσας εδώ μας μιλάει απλά, κατανοητά, καταφέρνει μέσα από πολύ μικρές φράσεις να φτάσει μέχρι το κόκκαλο. Πιστεύω πως εκεί βρίσκεται το μεγαλείο του, καθώς και στο γεγονός πως αναφέρεται σε πράγματα που μπορούν να ακουμπήσουν πάνω στον καθένα.

Τι θα ήθελες να σκέφτονται ή να αισθάνονται οι θεατές φεύγοντας από την παράστασή σας;

Επιθυμία της ομάδας μας είναι, πρωτίστως να κατανοήσει το κοινό το κείμενο. Όλες μας οι προσπάθειες αφορούν πρώτα από όλα αυτό. Ακόμη και οι προσθήκες που έγιναν, έγιναν με τρόπο ευλαβικό. Προσπαθήσαμε να ενισχύσουμε τις εικόνες με κείμενα αντίστοιχης θεματικής και θέσης, που το εμπλουτίζουν. Θέλουμε οι εικόνες να ζωντανεύουν κατά τη διάρκεια της παράστασης, να κάνουμε μαζί ένα ταξίδι στο χρόνο και στις συνθήκες. Τα θέματα επίσης που θίγει το έργο είναι πολλά: το δικαίωμα της επιλογής, η θέση της γυναίκας, ο πόλεμος, ο έρωτας. Ελπίζουμε πως μέσα από αυτήν την παράσταση τα επαναφέρουμε και τα προσφέρουμε στο κοινό ως αφορμή για σκέψη. Και τέλος θέλουμε να πούμε την ιστορία της “Χρυσής” που έγινε “Χρύσανθος”, ενός κοριτσιού με αδυναμίες αλλά και πείσμα, που εξέπληξε ακόμη και τον εαυτό της με το θάρρος της και με την πίστη της σε ένα στόχο που δεν τον διάλεξε μεν, τον έφερε εις πέρας δε. Η δύναμη και η ελπίδα της μικρής “Χρυσής” ας είναι έμπνευση για όλους μας.

Θα μας συστήσεις την ομάδα σας;

Είμαστε οι “Tou senplemαn”.  Σημαίνει “απλά” στη γλώσσα της Αϊτής, της πρώτης χώρας που αναγνώρισε την Ελλάδα ως ανεξάρτητο κράτος. Το διαλέξαμε ως φόρο τιμής στο πρώτο έργο με το οποίο καταπιαστήκαμε, καθώς αφορά την ελληνική επανάσταση. Είμαστε οι: Πέλια Γιαννουλάτου, Νίκη Δουλγεράκη, Ηλιάνα Μπαφέρου, όλες απόφοιτοι της σχολής Ιάκωβου Καμπανέλλη. Είμαστε τρία κορίτσια που, για να φτιάξουν αυτή την παράσταση, έκαναν πρόβες στις αλάνες της Αγίας Βαρβάρας και στην πλατεία ενός ορεινού χωριού της Κρήτης. Για σκηνικά μας έχουμε χειροποίητα αντικείμενα και τους δίνουμε μια δεύτερη ζωή. Ελάτε να μοιραστούμε τον Κρυφό Καημό, κάθε Σάββατο στις 19.00 στον Τεχνοχώρο Φάμπρικα.

Τεχνοχώρος Φάμπρικα: Μεγ. Αλεξάνδρου 125 & Ευρυμέδοντος, Κεραμεικός

[Athenian] Μania Kaparakou

Athenian [uh-thee-nee-uh n]
(n.) a native or citizen of Athens, Greece.

Μάνια Καπαράκου- Δημοσιογράφος, Υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας (ετών όσο νιώθω..)

Αγαπώ την Αθήνα γιατί…
Μπορείς να βρεις τα πάντα! Να κάνεις την βόλτα σου, ν’ απολαύσεις τον καφέ και το φαγητό σου σε όμορφα μαγαζιά και φυσικά γιατί έχει την Ακρόπολη και πολλά άλλα μνημεία που έχουν την δική τους ιστορία.

Αντιπαθώ την Αθήνα γιατί…
Έχει κίνηση και όλοι τρέχουν χωρίς λόγο! Ποτέ δεν θα καταλάβω γιατί κορνάρουν μόλις ανάψει το πράσινο φανάρι… (tragic)

Αν η Αθήνα είχε το πρόσωπο σου, πώς θα έμοιαζε; 

 

Περατζάδα μετά τις 00:00, η ιδανική διαδρομή;
Με το αυτοκίνητο μέχρι την Βάρκιζα ακούγοντας τα αγαπημένα μου τραγούδια χαμένη στις σκέψεις μου! Λατρεύω την παραλιακή εκείνη την ώρα γιατί συνήθως δεν έχει κίνηση!

Ξυπνάς το επόμενο πρωί και η Αθήνα έχει μόνο 3 δρόμους, ποιοι είναι αυτοί;
Δεν θα ήταν ευχάριστο αλλά αφού πρέπει ν’ απαντήσω θα σου πω την Ερμού (γιατί πρέπει να κάνουμε και τις αγορές μας), η παραλιακή γιατί χωρίς θάλασσα δεν μπορώ (άσε που συνδυάζει και μπουζούκια που επίσης και χωρίς αυτά δεν μπορώ χαχαχα) και η Ανδριανού γιατί έχει ωραία μαγαζιά για φαγητό-καφέ με υπέροχη θέα.

H μεγαλύτερη αλητεία που έχεις κάνει σ’ αυτή την πόλη;
…ή δεν θυμάμαι γιατί έχω κάνει πολλές ή όντως δεν έχω κάνει καμία

Κέντρο ή αποκέντρωση;
Αποκέντρωση…γιατί ξυπνάς χωρίς άγχος (το έχω δοκιμάσει και είναι τέλειο)

Ποια φωτογραφία της Αθήνας θα μας έδινες για να ποστάρουμε στο Instagram του Athens Vibe και με τι hashtags;

#snfcc #athens #greece #kpisn #canal #sky #daylight #sun

Αγαπημένο σύνθημα σε τοίχο;
Ασ’τα like και μίλα μου (δυστυχώς πλέον δεν μιλάμε)

First secret date;
Λυκαβηττός

Αν υπάρχει παράδεισος τότε είναι…
Ο Ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο (έλα είναι πολύ κοντά στην Αθήνα)

Αν η Αθήνα είχε νότες, ποιο τραγούδι θα ήταν;

Η Αθήνα και εσύ. Μια ιστορία…
Έχω πολλές ιστορίες να θυμάμαι από την εμπειρία μου με την Αθήνα. Σίγουρα, αυτό που δεν θα ξεχάσω είναι όταν σε πολύ μικρή ηλικία μπήκα μόνη μου για πρώτη φορά στον ηλεκτρικό για να πάω Ομόνοια και φυσικά βρέθηκα αλλού γι’ αλλού και περπατούσα αρκετή ώρα μέσα στο Κέντρο προκειμένου να πάω εκεί που ήθελα. Φρίκαρα, με όσα έβλεπα-αφού ποτέ δεν είχα ξαναβγεί μόνη μου στην χαοτική πόλη- αλλά ανακάλυψα πολλά όμορφα σημεία που με εντυπωσίασαν για την παλαιότητα τους και που είχαν καταφέρει να στέκονται καμαρωτά στον χρόνο.

Αν μπορούσες να αναπροσδιορίσεις το κέντρο της πρωτεύουσας, ποιο σημείο της πόλης θα ήταν; (Constantine Belias)
Ο Πειραιάς (έχει λιμάνι και δρόμους ταλαιπωρίας )

Κάνε την τελευταία ερώτηση στον επόμενο Athenian.
Τι δεν θα ήθελες να έχει η Αθήνα;

to be continued.

[Athenian] Constantine Belias

Athenian [uh-thee-nee-uh n]
(n.) a native or citizen of Athens, Greece.

Constantine Belias, 29
Graphic Designer.

Αγαπώ την Αθήνα γιατί…
…μπουρδέλα σαν κι αυτό έχουν μια κινηματογραφική μελαγχολία.

Αντιπαθώ την Αθήνα γιατί…
Δεν υπάρχει αστική συνείδηση και σεβασμός στο δημόσιο χώρο: όλα μας ανήκουν και για τίποτα δεν είμαστε υπεύθυνοι.

Αν η Αθήνα είχε το πρόσωπο σου, πώς θα έμοιαζε;

Περατζάδα μετά τις 00:00, η ιδανική διαδρομή;
Σωκράτους, πίσω από το Δημαρχείο: ησυχία, γκρι βιομηχανικές πολυκατοικίες και πολύχρωμες ιερόδουλες.

Ξυπνάς το επόμενο πρωί και η Αθήνα έχει μόνο 3 δρόμους, ποιοι είναι αυτοί;
Η Ιερά Οδός για να έρχεται η φίλη μου η Κατερίνα κέντρο, η Ερμού χαμηλά για να πηγαίνουμε Cantina, και η Υμηττού για να γυρνάω σπίτι.

H μεγαλύτερη αλητεία που έχεις κάνει σ’ αυτή την πόλη;
Έχω πει μεθυσμένος σε άστεγο να πάει σπίτι του. Γειά σου κόλαση, έρχομαι.

Κέντρο ή αποκέντρωση;
Kέντρο-καράκεντρο.

Ποια φωτογραφία της Αθήνας θα μας έδινες για να ποστάρουμε στο Instagram του Athens Vibe και με τι hashtags; 

#Athens_Is_For_Singles #Find_Beauty_In_The_Ruins #Burn_Motherfucker_Burn

Αγαπημένο σύνθημα σε τοίχο;
“Κάτσε μου”.

First secret date;
Κουμουνδούρου, όλα ή τίποτα.

Αν υπάρχει παράδεισος τότε είναι…
…στα μάτια σου, στου κορμιού τα παλάτια σου σαν βασίλισσα μπήκα. Έπρεπε
να το πώ. Κατα τ΄ άλλα Η ΟΜΟΝΟΙΑ ΡΕ ΜΟΥΝΙΑ.

Αν η Αθήνα είχε νότες, ποιο τραγούδι θα ήταν;

Η Αθήνα και εσύ. Μια ιστορία…
Πάρτυ γεννεθλίων μου (ή γιορτής δε θυμάμαι, αλλά δε με έχω τόσο χριστιανό για τόσο τζέρτζελο), ας πούμε θα μουν 22, νέος αθώος και αλήτης ακόμα, σπίτι πάρα πολύς κόσμος, νομίζω δεν ήξερα ούτε τους μισούς (κάποτε τα σπιτικά πάρτυ τα κάναμε open, δεν είχαμε πράγματα που μας ένοιαζαν αν σπάσουν). Έμενα στην οδό Κολοκοτρώνη τότε, ναι τη γνωστή και ναι μένει κόσμος τόσο κέντρο και όχι δεν είχε θόρυβο, ήταν η περίοδος που πλατεία Αγίας Ειρήνης πχ δεν είχε ανοίξει καλά καλά το Tailor Made. Τι έλεγα; α ναι, πάρτυ γεννεθλίων, φουλ ράντομ κόσμος, κάποια στιγμή φεύγω από το σπίτι με το τότε φλέρτ (αχ) να πάμε για τσιγάρα, γυρνόντας αράζουμε έξω απ’ τη πολυκατοικία για small talk, έχει φτάσει το ξημέρωμα, ανεβαίνουμε πάνω να κοιμηθούμε, αλλά κόσμος ακόμα μεθυσμένος κοιμάται όπου να ναι, σε
καναπέδες, κρεβάτια, ποτήρια, τσιγάρα παντού το λες και αποπνικτικό, λέμε γάμα το, πάμε να την κάνουμε, να κοιμηθούμε στο σπίτι του τότε νταραβεριού (αχ) και περπατάμε έτσι τη Πανδρόσου, τον πεζόδρομο με τα χρωματιστά τετράγωνα, κουρασμένοι, μεθυσμένοι, ερωτευμένοι, με το κρύο του ξημερώματος και έναν πρώτο ήλιο να βγαίνει σαν ψέματα να ναι τα χρώματα του, να κάνει πορτοκαλορόζ την πόλη. Για μένα αυτό είναι η Αθήνα.

Τι δεν έχει η Αθήνα; [Ξανθούλης Γιώργος]
Πια, όρεξη.

Κάνε την τελευταία ερώτηση στον επόμενο Athenian.
Αν μπορούσες να αναπροσδιορίσεις το κέντρο της πρωτεύουσσας, ποιό σημείο
της πόλης θα ήταν;

to be continued.

[Athenian] Ξανθούλης Γιώργος

Athenian [uh-thee-nee-uh n]
(n.) a native or citizen of Athens, Greece.

Ξανθούλης Γιώργος AKA Duke, 30 Rapper, Τραγουδιστής, Event Founder και Event Manager (πχ. Falirofornia, 100 T.B.A.), Hype-man, Επικοινωνιολόγος

Αγαπώ την Αθήνα γιατί…
Mε κάνει να θυμάμαι να έχω αρχές και σκοπό στη ζωή. Επίσης τη νύχτα, τον Ιούνιο και τον Σεπτέμβριο είναι Lit!

Αντιπαθώ την Αθήνα γιατί…
Ξεκίνησε πριν 2.500 χρόνια να δείχνει πως θα είναι το «αύριο» και πλέον μας θυμίζει κυρίως το χθές. Και πολύ μπουζούκι ρε παιδί μου, δε λέω ότι γουστάρει κανείς, αλλά πολύ μπουζούκι ρε παιδί μου..

Αν η Αθήνα είχε το πρόσωπο σου, πώς θα έμοιαζε; 

Περατζάδα μετά τις 00:00, η ιδανική διαδρομή;
Χειμώνας γύρω από την Ακρόπολη, Καλοκαίρι Southside, Δεν υπάρχει καλύτερα από το Δέλτα Φαλήρου πλέον.

Ξυπνάς το επόμενο πρωί και η Αθήνα έχει μόνο 3 δρόμους, ποιοι είναι αυτοί;
1. Πανεπιστημίου (για τα απίστευτα κτήρια της)

2. Συγγρού (τι καλύτερο από ένα φαρδύ δρόμο χωρίς φανάρια)

3. Ποσειδώνος (για να πηγαίνεις με instagramικό σχεδόν style σε ότι παραθαλάσσιο παίζει)

H μεγαλύτερη αλητεία που έχεις κάνει σ’ αυτή την πόλη;
Ξέρεις τώρα εμείς οι ραπερς δεν τα λέμε αυτά γιατί δεν μας ψήνει η φυλάκα, όπως έλεγαν οι ρεμπέτες.. χαχα!

Κέντρο ή αποκέντρωση;
Πιστεύω πως ο λόγος που όλος ο κόσμος πάει σε πόλεις είναι για να κυνηγήσει ευκαιρίες που παίζουν πιο πολύ στα κέντρα. Νομίζω πως πολύς κόσμος δεν είναι σε θέση να πληρώσει το τίμημα του άγχους, της τρέλας, και πολλές φορές χειρότερης ζωής, αλλά το έχουν συνηθίσει. Για αυτό το λόγο λέω καλύτερα αποκέντρωση.

Ποια φωτογραφία της Αθήνας θα μας έδινες για να ποστάρουμε στο Instagram του Athens Vibe και με τι hashtags;

#SatanIsHere #PHYLAX #PanagiaVoitha #OMG #Gelaw

Αγαπημένο σύνθημα σε τοίχο;
Έχω γελάσει απίστευτα με μια φάση μικρός, που ένας φίλος μου είχε tag : KATAΡA (nickname στο Graffiti) και μια άσχετη μέρα που αράζαμε παρέα έσκασε ένας τύπος και μας ρώταγε ποιος είναι αυτός που γράφει ΚΑΤΡΑ και προφανώς είπαμε πως δεν ξέραμε. Μετά μας διηγήθηκε με τη σειρά του πως έχει ένα προποτζίδικο και οι πελάτες του βλέπουν στον τοίχο πριν μπουν στο μαγαζί του τη λέξη ΚΑΤΑΡΑ. Απίστευτη κατάρα έφαγε ο μαν και δεν έγινε και επίτηδες είναι το αστείο.

First secret date;
Χάνεσαι πιο εύκολα σε κοινή θέα. Μοναστηράκι.

Αν υπάρχει παράδεισος τότε είναι…
Αυτό που νοιώσαμε όσες χιλιάδες ήμασταν στο Falirofornia. Παρέα, ενέργεια και καλή μουσική!

Αν η Αθήνα είχε νότες, ποιο τραγούδι θα ήταν; 
Ειλικρινά και πέρα από τα media promo κλπ, το τράκ που βγάζω σε λίγο καιρό «Άσπρο και Μαύρο» θεωρώ πως πιάνει σε μεγάλο βαθμό το vibe της πιο elite Αθήνας. Δεν θα μπορούσε η Αθήνα να μην με επηρεάσει σε ένα ακόμα μου βήμα. Νοιώθω πως είμαι ένα με αυτήν.. τώρα μια τέτοια φάση μου τα σκάει:

Η Αθήνα και εσύ. Μια ιστορία…
Τσεκάρετε, κατά τη διάρκεια των αναταραχών που είχαν γίνει για τον φόνο του Αλέξη Γρηγορόπουλου (δεν το σχολιάζω κάν!) είχα πάει σε διάφορες πορείες καθώς η αδικία αυτή δεν χωρούσε στο μυαλό μου. Μια εξ αυτών ήταν στα νεκροταφεία του Παλαιού Φαλήρου όπου και δεν άργησαν να γίνουν συμπλοκές με την αστυνομία. Οπότε και εντός έδρας εμείς ήμασταν εκεί πέρα να κάνουμε αυτά που κάθε νέος με αίμα να βράζει έκανε έναντι της αστυνομίας και εκείνη τη μέρα ήμουν εκεί με έναν φίλο μου κολλητό. Όντας σε μια γωνία μας πέταξαν ένα δακρυγόνο και χωριστήκαμε στα 2 με τον φίλο μου έχοντας το δακρυγόνο ανάμεσα μας, οπότε τράβηξα μόνος μου εκεί που μπορούσα να πάω μακριά από αυτό. Μη ικανός να δω πολλά επειδή παίζαν καπνοί από καμένα σκουπίδια είδα έναν άνθρωπο να μπαίνει σε κάτι καπνούς και πήγα να τον ακολουθήσω. Με το που πάω να το κάνω βλέπω έναν ματατζή να βγαίνει από του καπνούς λίγο πιο πέρα. Προφανώς και έτρεξα όσο πιο γρήγορα μπορούσα για να γλυτώσω και καθώς έτρεχα άκουγα το κλόμπ να περνάει πίσω από το κεφάλι μου σκίζοντας τον αέρα. Προφανώς δεν γύρισα να κοιτάξω καθώς πρέπει να μην είχα τρέξει πιο γρήγορα στη ζωή μου. Τρέχοντας για 2-3 λεπτά κατάλαβα πως δεν έχω κάποιον πίσω μου και πως ο κολλητός μου που είχαμε πάει είναι στα 10 μέτρα. Από το αίμα να βράζει στην εξαφάνιση ενός ανθρώπου στους καπνούς και την εμφάνιση ενός ματατζή, μέχρι το πιο γρήγορο τρέξιμο στη ζωή μου και τα εκατοστά του κλόμπ για βαριά μάλλον κάκωση του εγκεφάλου μου, Riot Complete!

Κάνε την τελευταία ερώτηση στον επόμενο Athenian.
Τι δεν έχει η Αθήνα;

Αν η Αθήνα ήταν ιστορία αγάπης, τι τέλος θα είχε; (Stella Karabakaki)
Δεν θα είχε τέλος. Εδώ ζούμε για πάντα και τίποτα δεν μας σταματά!

 

Χρήστος Κατσαβοχρήστος: “Το modeling δεν είναι μια δουλειά για ντροπαλούς”.

Συνέντευξη, επιμέλεια : Γιώργος Σταυρακίδης

Τον Χρήστο τον πέτυχα κάποια στιγμή, πριν καιρό, στο instagram με τον τρόπο, τον γνωστό, που περνάνε από την οθόνη μας δεκάδες άγνωστοι και άλλους τους προσπερνάς, άλλους τους μελετάς λίγο παραπάνω και κόβεις… κίνηση για να δεις αν σου ταιριάζει ή όχι. Με την περίπτωση του Χρήστου, προφανώς και έγινε το δεύτερο, αφού μετά από έρευνα, μου ήρθε η ιδέα να τον βρω και να μιλήσουμε για όσα έχει κάνει και όσα θα ήθελε… Μια συνάντηση μαζί του, ειδικά την περίοδο που τον ανακάλυψα εγώ και έλειπε στη Νέα Υόρκη για φωτογράφιση, φάνηκε δύσκολη, όμως τελικά τα καταφέραμε λίγο καιρό αργότερα και κάπως έτσι, η συνέντευξη του (υπέροχου) κυρίου Χρήστου Κατσαβοχρήστου είναι, πλέον, δική σας… κι αυτός, λαμπερός, σίγουρος και προσγειωμένος όσο λίγοι στον χώρο του μόντελιγκ, περιμένει απλά την επόμενη ευκαιρία του…

 

Stories

 

Χρήστο θέλω να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή και να συζητήσουμε λίγο για σένα. Καταρχάς θέλω να μάθω από πού είσαι και τα πρώτα χρόνια της ζωής σου… ήσουν ένα παιδί που πρωταγωνιστούσε υποθέτω στις παρέες και στις σχολικές διοργανώσεις…

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Αγρίνιο, σε μια γειτονιά χωρίς πολύ κίνηση και πολλές πολυκατοικίες όπου τα παιδικά μου χρόνια εκεί ήταν γεμάτα από παιχνίδια στους δρόμους και στα χώματα, καθώς ήμουν πολύ ζωηρό παιδί! Μου άρεσε πολύ το παιχνίδι και καθόλου το διάβασμα… Δεν ξέρω αν πρωταγωνιστούσα στις παρέες, αλλά να σου πω την αλήθεια, επειδή ήθελα πάντα να κάνω τους συμμαθητές μου και τους φίλους μου να γελάνε νομίζω πως τους άρεσε αυτό!

Ήταν πάντα στο μυαλό σου η σκέψη να γίνεις μοντέλο;

Ήταν μόνο μια πολύ μικρή σκέψη στο μυαλό μου. Διάφοροι φίλοι και γνωστοί ήταν αυτοί που με έκαναν να αρχίζω να το σκέφτομαι πιο σοβαρά…

Πως προέκυψε τελικά η πρώτη σου δουλειά;

Εντελώς τυχαία νομίζω, όταν γνώρισα σε ένα πάρτι τον κ. Γιώργο Κουτούλια και μου έδωσε τις πρώτες μου δουλειές. Στην συνέχεια αποφάσισα πως πρέπει να βρω ένα πρακτορείο μοντέλων που να με εκπροσωπεί και έτσι μπήκα στην οικογένεια του VN models που είμαι μέχρι και σήμερα και νιώθω την ανάγκη να τους ευχαριστήσω που με υποδέχτηκαν και στη πορεία καταφέραμε μαζί όλα αυτά που έχουν γίνει μέχρι στιγμής.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να είσαι ανταγωνιστικός σε έναν χώρο που παίζει μεγάλο ρόλο η εξωτερική εμφάνιση. Εννοώ, μπορεί να σε αγχώσει αυτό, από τη στιγμή που δεν εξαρτάται απόλυτα από εσένα αλλά είναι ένα δώρο της φύσης που σου έχει έρθει…

Προσωπικά δεν βλέπω κανένα μοντέλο ανταγωνιστικά. Μου αρέσει να είμαι όσο πιο καλός γίνεται σε αυτό που κάνω και προσπαθώ πολύ για να είμαι… Αφήνω όμως τα πράγματα να έρθουν κι από μόνα τους! Όλα γίνονται για κάποιο λόγο.

 

Περισσότερες φωτογραφίες από δουλειές του Χρήστου, στον προσωπικό λογαριασμό του στο instagram

Μοιράζεσαι πλέον ανάμεσα σε Αθήνα και Νέα Υόρκη από όσο ξέρω. Ήταν πάντα στα σχέδια σου το εξωτερικό και πώς προέκυψε;

Πάντα ήθελα να ταξιδέψω και να δουλέψω στη Νέα Υόρκη όπως και κάθε μοντέλο υποθέτω, αλλά τώρα που το σκέφτομαι πρέπει να σου πω πως στο modeling ποτέ δεν έκανα μεγάλα σχέδια. Εγώ απλά προσπαθώ για το καλύτερο και αφήνω τις ευκαιρίες να έρθουν από μόνες τους! Και έτσι κι έγινε, μου δόθηκε η ευκαιρία να συνεργαστώ με ένα από τα καλύτερα κατά την γνώμη μου πρακτορεία της Νέας Υόρκης και εννοείται πως άρπαξα αμέσως την ευκαιρία και είμαι πολύ χαρούμενος και ικανοποιημένος από την επιλογή μου αυτή!

Ποιες είναι οι διαφορές που έχεις εντοπίσει εσύ στον τρόπο που δουλεύουν στο εξωτερικό, σε σχέση με τη χώρα μας;

Στο εξωτερικό είναι πιο συνεπείς από εμάς, πιο δημιουργικοί και με μεγαλύτερη φαντασία και ξέρεις, εκεί αντιμετωπίζουν τα μοντέλα σαν κανονικούς ανθρώπους, σαν όλους τους άλλους και όχι σαν σταρ ή σαν κάποιους που το μόνο προσόν που έχουν είναι η ωραία εμφάνιση τους. Επίσης κάτι που πρόσεξα και μου έκανε εντύπωση είναι πως στο εξωτερικό οι επαγγελματίες δίνουν βάση και στο προφίλ στο Instagram πέρα από το book που έχουμε εμείς τα μοντέλα.

Σε έχω δει σε φωτογραφίες στο instagram και νομίζω πως μερικά από τα projects που έκανες ήταν κάπως προκλητικά… θεωρείς πως είναι η δουλειά σου αυτή και πρέπει να την υπηρετήσεις ή είναι μια κίνηση που βοηθάει στην καριέρα σου και στην αναγνωρισιμότητα σου;

Και τα δυο που αναφέρεις είναι σωστά! Το modeling είναι μια δουλειά που δεν είναι για τους ντροπαλούς! Άσε που δεν μου αρέσει να αφήνω τις ευκαιρίες, ακόμα και αν είναι προκλητικές. Άλλωστε πιστεύω πως ένα γυμνό σώμα δεν είναι απαραίτητα και προκλητικό!

 

 

Πως νιώθεις κάθε φορά που θα σου πουν κάτι κολακευτικό για το πρόσωπο ή το σώμα σου;

Και σε ποιον δεν αρέσουν τα κομπλιμέντα και τα κολακευτικά λόγια; Από εκεί και πέρα εξαρτάται ποιος τα λέει και για ποιον σκοπό ώστε να έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση, αλλά πάντα με ευγενικό τρόπο!

Ποιες είναι οι πιο σημαντικές συνεργασίες που έχεις κάνει μέχρι τώρα;

Για εμένα οι πιο σημαντικές συνεργασίες είναι αυτές που ευχαριστήθηκα περισσότερο όταν τις έκανα αλλά, νομίζω αντικειμενικά πως η πιο σημαντική στιγμή στην καριέρα μου ήταν όταν πήρα μέρος στο φαντασμαγορικό show του Philip Plein στο Μιλάνο! Πραγματικά ήταν μια αξέχαστη εμπειρία γιατί θυμάμαι χρειάστηκε να δουλέψουμε δύο ολόκληρες μέρες με τον ίδιο τον Plein για να βγουν όλα τα look της επίδειξης.

Μίλησε μου για τον ελεύθερο σου χρόνο, όταν δεν ασχολείσαι με τη μόδα, τι άλλο κάνεις; Περίγραψε μου μια μέρα σου χωρίς μόδα…

Δεν δουλεύω μόνο ως μοντέλο, δουλεύω επίσης σε νυχτερινά clubs και κέντρα διασκέδασης και ως personal trainer. Οπότε μπορώ να σου πω πως δεν υπάρχει αρκετός ελεύθερος χρόνος αλλά όταν τελικά βρίσκω,  γυμνάζομαι σίγουρα, βγαίνω για καφέ με φίλους ή για φαγητό στο κέντρο της Αθήνας και επίσης λατρεύω το σινεμά!

Οι πιο καλοί σου φίλοι είναι εντός ή εκτός δουλειάς;

Οι καλύτεροι μου φίλοι είναι εκτός δουλειάς που μετράμε ήδη 22 χρόνια φιλίας! Βέβαια υπάρχουν κι άνθρωποι μέσα από την δουλειά που τους έχω ξεχωρίσει και τους θεωρώ φίλους μου!

Τους ανθρώπους που θέλουν να σε εκμεταλλευτούν, στη δουλειά ή στα προσωπικά σου, τους καταλαβαίνεις εύκολα;

Συνήθως όχι. Νομίζω αγαπώ πολύ τους ανθρώπους και τους εμπιστεύομαι σχεδόν πάντα από την αρχή! Αλλά αργά η γρήγορα όλα μαθαίνονται πιστεύω και εκεί έρχεται η στιγμή που θα επιλέξω ποιούς θα κρατήσω κοντά μου και σε επαγγελματικό και σε προσωπικό επίπεδο.

Αν βγαίναμε ένα βράδυ στη Νέα Υόρκη και σου ζητούσα να πάμε κάπου που αγαπάς, που θα πηγαίναμε;

Θα πηγαίναμε σε underground live stage που θα είχαμε ένα απλό καθημερινό ντύσιμο, θα πίναμε το ποτό μας σε πλαστικό ποτήρι και θα ακούγαμε live την εκπληκτική φωνή της Alice Smith!

Κι αν το επόμενο βράδυ βγαίναμε στην Αθήνα;

Σίγουρα μετά από την Νέα Υόρκη θα πηγαίναμε σε κάποια ταβέρνα για να νιώσουμε πώς είναι η ελληνική κουζίνα και μετά από αυτό νομίζω πως θα διάλεγα να πάμε στα μπουζούκια!

Αποκάλυψε μου ένα μεγάλο σου όνειρο…

Να κάνω οικογένεια! Μια οικογένεια όπως εγώ την ονειρεύομαι, να είμαστε δεμένοι και αγαπημένοι, γεμάτοι χαρά, παιχνίδια και εκδρομές! Νομίζω πως αυτή θα είναι η μεγαλύτερη δοκιμασία στην ζωή μου, να καταφέρω να είμαι ένας σωστός πατέρας και σύζυγος!

Νομίζεις πως η ομορφιά ανοίγει πόρτες που σε άλλες περιπτώσεις δεν ανοίγουν ποτέ;

Αλίμονο αν λέγαμε το αντίθετο! Φυσικά και ανοίγει πολλές πόρτες απλώς πολλές φορές μόνο η εξωτερική εμφάνιση δεν είναι ή δεν θα έπρεπε να είναι αρκετή!

 

 

Στον έρωτα, θεωρείς πως σε βοήθησε η εξωτερική εμφάνιση ή στάθηκε και κάποιες φορές εμπόδιο;

Χμμμ δύσκολο να απαντήσω με σιγουριά σε αυτό! Νομίζω η αλήθεια είναι κάπου στην μέση! Είμαι σίγουρα ευγνώμων για όλες τις καλές και τις άσχημες στιγμές που έζησα στον έρωτα και ναι, ίσως κάποιες φορές η εξωτερική εμφάνιση να με βοήθησε και κάποιες άλλες να στάθηκε εμπόδιο. Αλλά όπως σου είπα προηγουμένως, η εξωτερική εμφάνιση ανοίγει πόρτες, στην συνέχεια είναι στο δικό σου χέρι αν θα κρατήσεις αυτή την πόρτα ανοιχτή!

 

 

Εσύ ποιες πόρτες θα κρατήσεις για πάντα κλειστές στη ζωή σου;

Δεν μου αρέσει το ψέμα, η εκμετάλλευση και η αγένεια! Οπότε θα κρατήσω κλειστές τις πόρτες που θα μου πουν ψέματα, που θα με εκμεταλλευτούν και που θα μου μιλήσουν άσχημα!

Τέλος, ευχήσου κάτι στον Χρήστο για το 2018…

Να έχω θετικές σκέψεις! Αυτό είναι αρκετό! Όταν έχω θετικές σκέψεις μπορώ να κάνω τα πάντα!

 

Γιώργος Σταυρακίδης (g.stavrakidis@gmail.com)

7 πράγματα που μπορείς να κάνεις στην “Τσαγιέρα”, στον Κορυδαλλό!

Η Αθήνα είναι γεμάτη από μέρη που δημιουργούν συναισθήματα, συγκινήσεις, τάσεις και στιγμές απόλαυσης, ένα τέτοιο μέρος είναι η Τσαγιέρα στον Κορυδαλλό!

Σε ένα πολύ κεντρικό σημείο του Κορυδαλλού (Π. Μελα 44, επάνω στην Ταξιαρχών) η Τσαγιέρα άνοιξε τις πόρτες της για το κοινό πριν από 3 μήνες και έχει καταφέρει να κεντρίσει το ενδιαφέρον απ την πρώτη στιγμή! Ένας όμορφος χώρος που παντρεύει το vintage με το σήμερα και την απλότητα με την ποιότητα. Βρεθήκαμε στην Τσαγιέρα (και μια, και δυο, και θα ξαναβρεθούμε) και σας παραθέτουμε 7 λόγους να κάνετε το ίδιο!

1. Μπορείς να βρεις σπιτικά γλυκά, ολόφρεσκα και σε μεγάλες μερίδες σε σχέση με ότι ξέρεις, που είναι πραγματικά απίθανα. Τα αγαπημένα μας ήταν τα cheececake oreo και τάρτα λεμόνι!

2. Δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα μετά από ψώνια στα μαγαζιά να χαλαρώσεις πίνοντας ένα δροσερό φρέντο εσρπέσο ή ένα ζεστό καπουτσίνο. Η τοποθεσία της Τσαγιέρας είναι στην κεντρική αγορά του Κορυδαλλού!

3. Η διακόσμηση είναι τόσο ιδιαίτερη που όσες φορές και να πας εκεί, θα ανακαλύψεις και μια καινούρια πινελιά σε κάποιο σημείο του τοίχου, σε μια στολισμένη γωνιά ή σε κάποιο vintage μπουφέ.

4. Σε περίπτωση που δεν αγαπάς τα γλυκά (εσύ θα χάσεις) έχεις την ευκαιρία τις περισσότερες φορές να απολαύσεις αλμυρά snacks όπως παραδοσιακή τυρόπιτα, αλμυρά cakes και άλλα.

5. Τσαγιέρα χωρίς τσάι.. ε όχι! Διάφορα είδη τσαγιού μπορείς να διαλέξεις και νέες γεύσεις μπορείς να ανακαλύψεις!

6. Δεν είναι στο κέντρο, αλλά ούτε τόσο μακριά! Αγαπάμε το κέντρο όμως όταν φεύγουμε λίγο από αυτό νιώθουμε ότι εκείνη την στιγμή κάτι διαφορετικό κάνουμε… κάτι που γεμίζει τις μπαταρίες μας, σαν να ανακαλύπτουμε μια νέα γειτονιά, και η Αθήνα έχει πανέμορφες γειτονιές!

7. Σε περίπτωση που πας Τετάρτη απόγευμα είναι πολύ πιθανόν να συναντήσεις την Πέγκυ, και να σου πει τα χαρτιά μιας και το κάνει τέλεια! Προσοχή μπορεί να σε σοκάρει με αυτά που θα αποκαλύψει 😛

Ακολουθήστε την Τσαγιέρα στα Social media

Facebookinstagram 

[Athenian] Stella Karabakaki

Athenian [uh-thee-nee-uh n]
(n.) a native or citizen of Athens, Greece.

Στέλλα Καραμπακάκη, ή αλλιώς @TheBitch, 29
Απόφοιτος ΕΚΠΑ, συγγραφέας, κωμικογράφος και καλλιτέχνης εις το σύνολον.

Αγαπώ την Αθήνα γιατί…
Μεγαλώσαμε μαζί, κοντά τρεις δεκαετίες τώρα. Με έμαθε και την έμαθα, αλλάξαμε και οι δυο, γκρινιάξαμε ίσως η μία για την άλλη, αλλά είμαστε ακόμα εδώ.

Αντιπαθώ την Αθήνα γιατί…
Μοιάζει με μονογαμική σχέση. Όσο και να θέλω να δω κάτι άλλο, να πάω κάπου αλλού, πάντα μου λείπει, πάντα τη ζητάω και πάντα την προτιμώ.

Αν η Αθήνα είχε το πρόσωπο σου, πώς θα έμοιαζε; 

Περατζάδα μετά τις 00:00, η ιδανική διαδρομή;
Ζωοδόχου Πηγής, στροφή στην Αραχώβης, Στουρνάρη, Μπόταση, κι έπειτα Κωλέττη, δεν ξέρω αν μπορώ να μετρήσω πόσα καλοκαιρινά βράδια έχω κάνει αυτόν τον κύκλο και πόσες σκέψεις έχω βάλει σε σειρά περπατώντας στους γνώριμους αυτούς δρόμους.

Ξυπνάς το επόμενο πρωί και η Αθήνα έχει μόνο 3 δρόμους, ποιοι είναι αυτοί;
Θα έλεγα τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, γιατί είναι από τους πρώτους δρόμους που έμαθα μεγαλώνοντας. Την Κωλέττη, γιατί πού αλλού θα πηγαίνω αν εξαφανιστεί, και την Διονυσίου Αεροπαγίτου.

H μεγαλύτερη αλητεία που έχεις κάνει σ’ αυτή την πόλη;
Θα ακουστεί γλυκανάλατο, αλλά αν πρέπει να διαλέξω τη μεγαλύτερη θα πω πως έχω ερωτευτεί, πολύ. Όλα τα υπόλοιπα δεν ήταν και τόσο μεγάλες «αλητείες» όσο νόμιζα τελικά.

Κέντρο ή αποκέντρωση;
Σίγουρα κέντρο. Στο κέντρο βρίσκεσαι στην καρδιά των εξελίξεων και των γεγονότων. Όλα τρέχουν, κι εσύ μαζί τους, μπορείς σε ελάχιστο χρόνο να βρεθείς ανάμεσα σε κόσμο, μαγαζιά, φασαρία, ή να διαλέξεις μια ήσυχη γωνιά για να μείνεις μόνος σου με τις σκέψεις σου.

Ποια φωτογραφία της Αθήνας θα μας έδινες για να ποστάρουμε στο Instagram του Athens Vibe και με τι hashtags;

#athens #wine #mylife

Αγαπημένο σύνθημα σε τοίχο;
-Θα μ’ αγαπάς ο κόσμος να χαλάσει;
-Ο κόσμος έχει ήδη χαλάσει κι εγώ ακόμα σε αγαπώ.

First secret date;
Secret… υπάρχουν τελικά αυτά άραγε;
Σε κάποιο από τα στενά των Εξαρχείων, έχει τόσα ωραία μαγαζιά και μέρη η περιοχή. Ανάλογα τη διάθεση λοιπόν, τη δική μου και του… date!

Αν υπάρχει παράδεισος τότε είναι…
…σαν ζεστό ανοιξιάτικο μεσημέρι, με παγωμένο λευκό κρασί και καλή παρέα.

Αν η Αθήνα είχε νότες, ποιο τραγούδι θα ήταν; 

Η Αθήνα και εσύ. Μια ιστορία…
Αδύνατον να διαλέξω μόνο μία. Σχεδόν όλες μου οι ιστορίες στην Αθήνα ζουν και αναπνέουν εξάλλου. Φιλίες, σχέσεις, χωρισμοί, έρωτες, απογοητεύσεις, ένας γάμος, ένα παρατημένο γκριφόν που πλέον κοιμάται αγκαλιά μου τα βράδια, βιβλία, βίντεο, καλοκαίρια, χειμώνες, μεθύσια, μουσικές, αποχωρισμοί και συναντήσεις εκ νέου – σάμπως υπάρχει και κάποια ιστορία στη ζωή μου που να μην έχει μέσα της και κάτι από Αθήνα; Αδύνατον λοιπόν να διαλέξω μια ιστορία και μόνο.

Αν η Αθήνα είχε στόμα να μιλήσει, τι θα μας έλεγε;
Όλες αυτές τις ιστορίες που δεν μπορώ να πω εγώ. Όχι μόνο τις δικές μου. Θα έλεγε και όλων των υπόλοιπων ανθρώπων, που τρέχουν βιαστικοί, προσπερνάνε ο ένας τον άλλον, ή γνωρίζονται τυχαία, και μαγικά μπλέκονται οι ζωές τους και δένουν, και μόνο η ίδια η πόλη ίσως να ξέρει στην πραγματικότητα τι θα γινόταν να κάποιος είχε λίγο βιαστεί ή λίγο καθυστερήσει, αν κάποιος είχε προλάβει το λεωφορείο, αν κάποιος είχε αποφασίσει τελικά να πάει εκείνη τη μεγάλη βόλτα μέχρι το κέντρο ή να μείνει στο σπίτι…

Κάνε την τελευταία ερώτηση στον επόμενο Athenian
Αν η Αθήνα ήταν ιστορία αγάπης, τι τέλος θα είχε;