«Δε σε αφορά η αγάπη μου, αγάπη μου»..

Από την Αλεξάνδρα Μπούκα

Δε θα σου πω δακρύβρεχτες μαλακίες τύπου «έμεινα εδώ να μη σου λείψει τίποτα». Δεν το κάνω και δεν το έκανα ποτέ για χάρη σου. Σ’ αγαπώ για μένα. Όχι γιατί δε μπορώ να μείνω μακριά σου -το ‘χω κάνει άλλωστε και μπορώ να το ξανακάνω- αλλά γιατί δε θέλω. Θέλω να με στριμώχνεις στο κρεβάτι και να μη με νοιάζει που θα κοιμάμαι στην γωνίτσα του κρεβατιού. Γουστάρω να τσακώνομαι μαζί σου, γιατί όταν παθιάζεσαι το πρόσωπό σου έχει άλλη λάμψη. Μια λάμψη που με αναζωογονεί. Να σου γκρινιάζω που τρως το φαγητό μου αλλά να μην του αλλάζω θέση. Θέλω να βγαίνω και να μου λες ένα απλό «να περάσεις καλά» αλλά καταβάθος να εύχεσαι να μην περνάω καλά μακριά σου.

Μη με σκεπάζεις με το σεντόνι το βράδυ, σκέπασε με με την αγκαλιά σου. Η αγάπη γλυκέ μου (όσο και να μην το παραδεχόμαστε) είναι εγωιστικό συναίσθημα. Αυτά που κάνω για σένα μου θυμίζουν καθημερινά το πόσα παραπάνω μπορώ να κάνω για μένα. Μέσα από σένα γίνομαι μέρα με τη μέρα όλο και πιο δυνατή. Δεν πιστεύω ότι οι άνθρωποι περιμένουν το άλλο τους μισό, εγώ τουλάχιστον γεννήθηκα ολόκληρη. Για να μπορώ να δίνω τον εαυτό μου κομμάτι κομμάτι σε σένα. Για να έχεις να θυμάσαι όταν δε θα είμαι δίπλα σου.

«Έτσι κι αλλιώς μια μέρα θα χωρίσουμε, από χρόνο, από έρωτα, από θάνατο… θέλω όμως να χωρίσουμε μαζί, όχι χώρια.»

Κάποια μέρα θα σου ζητήσω ολόκληρο τον κόσμο. Ίσως να μην καταφέρεις να μου τον δώσεις αλλά δε θα θυμώσω. Γιατί στην αγάπη γλυκέ μου από περηφάνια και μόνο δεν πρέπει να ζητάς παραπάνω από αυτά που έχει να σου δώσει ο άλλος. Κι ας έχεις δώσει το είναι σου. Το έδωσες γιατί εσύ το γούσταρες, όχι για να το πάρεις πίσω. Η αγάπη είναι ένα εγωιστικό συναίσθημα.

© 2015, Μιχάλης Βούρκος. All rights reserved. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια από το athensvibe.gr