Ερώτηση: “Κλαίτε;”

Γράφει ο Δημήτρης Τρυφωνίδης

Ερώτηση:

Κλαίτε καθόλου; Κλαίτε συνειδητά; Από συγκίνηση; Από χαρά; Από πόνο; Από θλίψη; Δεν κλαίτε; Όχι; Δεν παραδίνεστε στα δάκρυα; Νιώσατε ποτέ ότι το χρειαζόσασταν; Μήπως δεν αντέχετε την εκρηκτική και αναπάντεχη φόρτιση συναισθημάτων; Η έκρηξη αυτή αναβάλλεται; Είναι φάρσα; Παίζετε με τον εαυτό σας; Δοκιμάσατε να το προκαλέσετε ποτέ; Πόσο συχνά σας εξομολογείστε αλήθειες; Ξέρετε τι σημαίνει αλήθεια; Ποιοι είστε; Ποιος ή τι καθορίζει την αλήθεια;

Ζουν ένας ή δύο εαυτοί μέσα σας τελικά;

Σας φωνάζει ποτέ το μικρό παιδί μέσα σας; Σας μαλώνει; Σας γκρινιάζει; Κι ο ενήλικας; Πως αντιδρά; Του επιβάλλεται; Το συμμορφώνει; Στον ρόλο του ενήλικα κλαίτε εσείς ή το παιδί; Στον ρόλο του παιδιού κλαίτε εσείς ή ο ενήλικας μέσα σας; Ποιος ορίζει τον σωστό δρόμο στο μικρό παιδί; Ο ενήλικας ή το ίδιο το παιδί στον εαυτό του; Ποιος δίνει οδηγίες επιβίωσης; Ποιος γνωρίζει πλέον καλύτερα; Ποιος έχει ανάγκη τον άλλον; Κλάψατε ποτέ από συγκίνηση χαράς; Αισθανθήκατε την χαρά; Σας άφησαν; Μπορέσατε να απελευθερωθείτε; Τι είναι ελευθερία για εσάς; Μήπως μαγικά δάση; Κάστρα; Νεράιδες; Όχι; Θέλετε να δοκιμάστε να δημιουργήσετε; Κλείνετε ποτέ τα μάτια σας για να σκεφτείτε; Οι λογαριασμοί τρέχουν; Αύριο δουλεύετε; Περιμένετε κάποιο μήνυμα; Σας πρόδωσε κάποιος; Εσάς; Ή το παιδί; Όταν βλέπετε κάποιον να κλαίει πως αντιδράτε; Τον αγκαλιάζετε; Τον κοιτάτε απλά από απόσταση; Του μιλάτε; Τον αγνοείτε; Το ξέρετε ότι κλάψατε κι εσείς τόσο κάποτε; Φεύγω θα πει ξεχνώ; Και ξεχνώ τι θα πει; Κλαίτε ακόμα μέσα σας; Δεν επιστρέφετε στον τόπο του εγκλήματος; Ποιος ήταν ο δράστης; Ποιος μα ποιος σας πλήγωσε; Επιμένετε να ξεχνάτε; Ακόμα; Προσπαθήσατε όμως ποτέ να τον αντιμετωπίσετε; Ούτε φανταστικά; Μήπως κλαίτε κρυφά; Φοβάστε; Φοβάστε τον ενήλικα; Φοβάστε το μικρό παιδί μέσα σας; Τρέφεται από τη ζωή σας; Αντικρίσατε πρόσωπο με πρόσωπο αυτό το παιδί; Το σφιχταγκαλιάσατε; Του υποσχεθήκατε ότι θα είστε εδώ; Για πάντα; Το καθίσατε στα πόδια σας για να του πείτε πόσο πολύ το αγαπάτε; Κι αν ναι; Τι συνέβη; Έφυγε μακρυά σας; Δεν σας αγαπά πια εκείνο; Τι του κάνατε; Τι του έκαναν; Ποιος απ’ τους δύο φταίει; Του δείξατε ποτέ τον δρόμο σαν ενήλικας; Τι περιμένετε; Να καταλαβαίνει ένα παιδί; Σας αγαπάτε; Κλάψατε για την αγάπη; Για την αγάπη που χάσατε ή για την αγάπη που δεν πήρατε ποτέ ως παιδί; Περασμένα ξεχασμένα; Έτσι απλά; Η ζωή σας μένει στάσιμη; Πως το βλέπετε; Δεν γερνάτε νομίζετε; Θέλετε να ξεκινήσετε τώρα; Μπορείτε; Αντέχετε; ΟΚ. Τέλος με τις ερωτήσεις.

Κατάφαση:

Κλάψτε ελεύθερα. Οι ουρανοί της ψυχής δεν γαληνεύουν με θαμπό ήλιο. Η γη και το χώμα ζητούν νερό. Πυκνώστε τα σύννεφα μέσα σας, προκαλέστε μπόρα κι αφήστε τις ηλιαχτίδες να λάμψουν μια και καλή.

© 2016, Athens Vibe Crew. All rights reserved. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια από το athensvibe.gr

Filed under unfiltered chaos

Το Athens Vibe είναι άνθρωποι, είσαι εσύ, εγώ, ο δίπλα σου, νέοι άνθρωποι με αγάπη και μεράκι για να προσπαθήσουν. Με διάθεση να πάμε κόντρα στην γκρίζα εποχή που διανύουμε ερχόμαστε με φρέσκες προτάσεις και ιδέες για την πόλη που αγαπάμε να μισούμε: την Αθήνα!