YOU.
Leave a comment

Για τις περίεργες ώρες

Γράφει η Κατερίνα Δήμτσα

«Τίποτα δεν απειλεί τόσο την ελευθερία, όσο η ανεξήγητη έλξη που νιώθει ένα πλάσμα για ένα άλλο. Δεν υπάρχουν δεσμά, αλυσίδες ή κάγκελα που να σε κρατάνε σε πιο τυφλή σκλαβιά, σε πιο απελπισμένη αδυναμία» (Ο.Φαλάτσι).

Τη θελήσαμε όμως αυτή τη σκλαβιά, την επιλέξαμε. Και ήταν η πιο ελεύθερη σκλαβιά που θα μπορούσαμε να έχουμε. Για μας λέω, ναι, για σένα και για μένα. Ερωτεύτηκα την ύπαρξή σου, το γεγονός και μόνο ότι είσαι ένας άλλος άνθρωπος, μια νέα προσωπικότητα που ενδεχομένως θα εξερευνήσω και που και ‘κείνη θα ταξιδέψει μέσα μου με τη σειρά της. Πάλεψα να μη φοβάμαι. Εγώ η τελειομανής και ψυχαναγκαστική αποφάσισα ότι παύω όλες τις εσωτερικές φωνές των αμφιβολιών και της δυσπιστίας μου. Είχα πει ότι δε θα ξαναδεθώ, μου είχαν πει « μην επενδύεις, θα χάσεις». Κατέληξα να πιστεύω πως μάλλον θα κερδίσω.

Μόνο με την αγάπη σώζεις τον κόσμο. Γιατί να ντρέπομαι ν’αγαπήσω;

Δεν συγκρίνονται αυτές οι στιγμές, δεν συγκρίνονται αυτές οι σχέσεις. Είναι μια διάσταση άλλη. Μια κατάσταση που όπως και αν καταλήξει ,έχει αφήσει ένα κομμάτι μέσα σου, σε έχει αλλάξει, σε έχει εξελίξει. Και ας γκρίνιαξες , κι ας βαρέθηκες τα κλάματα και τα δράματα, κι ας πληγώθηκες. Πονάει γιατί υπήρξε και ήταν αληθινό. Δεν ήταν ποτέ τέλειο, ποτέ ιδανικό και αψεγάδιαστο, αλλά ήταν δικό μας. Εξάλλου πάντα υπάρχει ένα «μετά» μωρό μου και μερικές φορές είναι το καλύτερο.

Εσύ φίλε που με έκανες να αισθανθώ έτσι, ή μάλλον να αισθανθώ γενικά, να ξέρεις ότι δεν το μετανιώνω και μάλιστα ότι αισθάνομαι τυχερή. Τυχερή γιατί κατάφερα να ζήσω, να βιώσω με όλο μου το κορμί και όλη μου την ψυχή πράγματα αθέατα που σπάνια το κοινό μάτι βλέπει. Δε με νοιάζει που ήμουν ανίκανη να τα δω μόνη μου. Με νοιάζει που τα είδα μέσα από σένα.

Ο χρόνος είναι σχετικό πράγμα. Πολλές φορές και μη υπαρκτό. Αυτό που έχει σημασία είναι η διάσταση του χρόνου στην οποία εμείς διαλέγουμε να ζήσουμε. Ο έρωτας δεν θέλει απαντήσεις και ούτε μετριέται σε μέρες και μήνες. Μου φτάνει, που δεν βάλαμε τη σχέση μας σε fast forward,που δεν την κάναμε γρήγορη, βιαστική και επιδερμική. Που δεν ανταλλάξαμε ανούσια λόγια, δεν βάλαμε χρονόμετρο, δεν κάναμε γρήγορο σεξ, δεν μοιραστήκαμε φτηνές συζητήσεις και κενά ποτά. Εγώ άκουγα τις σκέψεις σου και εσύ χάιδευες το χαμόγελό μου. Σηκώναμε τα βλέφαρά μας και ήταν σα να βγάζαμε όλα μας τα ρούχα.

Επειδή γυμνοί ερχόμαστε στον κόσμο, το άγγιγμα είναι η μητρική μας γλώσσα και στην τελική η πιο σπουδαία.

Σε μια εποχή ανάποδη, που η πραγματικότητα μας προσπερνάει και μας βγάζει κοροϊδευτικά τη γλώσσα και όλοι τρέχουν σε ασφυκτικούς ρυθμούς από φόβο μήπως δεν προλάβουν, εγώ μπόρεσα να νιώσω. Κατάφερα να σταματήσω να τρέχω, να σταθώ και να νιώσω. Και να το κάνω χωρίς να φοβάμαι. Απολύτως τυχεροί όσοι το ζήσανε ,όσοι το ζούνε και όσοι θα το ζήσουν. Ο εξωτερικός κόσμος δε σε αγγίζει, εσύ απλά περιπλανιέσαι από πάνω του, δεν κινείσαι με τα πόδια σου ,με τα φτερά σου κινείσαι. Τα φτερά μου προϋπήρχαν, εσύ όμως με έκανες να τα χρησιμοποιήσω για να πετάξω.

Οι μικρές στιγμές είναι οι μεγάλες στιγμές. Και το αληθινό «είμαι καλά» δεν συγκρίνεται με κανένα «πέρασα γαμάτα». Το δεύτερο είναι υπερβολικά θορυβώδες, φλύαρο, ένας βερμπαλισμός. Προτιμώ την ηρεμία του «καλά», που σε κάνει να χαζογελάς μόνος σου, να κοιτάς τον άλλον και να νιώθεις τη ζέστη σε όλο σου το κορμί, να γελάνε τα μάτια σου. Τα έζησα αυτά. Τα έχω στις αποσκευές των αναμνήσεών μου.

Υ.Γ: Ακόμα δεν ξέρω ποιος από όλους είσαι, δεν ξέρω καν αν όντως υπάρχεις. Μπορεί να είσαι ένα πρόσωπο του παρελθόντος μου, κάποιος που τριγυρίζει στη σκέψη μου τώρα χωρίς να το καταλαβαίνουμε, ή κάποιος που δεν ξέρω ακόμα. Μια φυσιογνωμία που συναντώ κάθε μέρα ή κάποιος που απλά δε θα γνωρίσω ποτέ. Σε τελική ανάλυση ,κύριε γνωστέ άγνωστε, ίσως να συνοψίζεις στο πρόσωπο σου όλα όσα ερωτεύτηκα, ερωτεύομαι και θα ερωτευτώ σε αυτή τη ζωή. Και ελπίζω να είναι πολλά…

© 2017 – 2018, Athens Vibe Crew. All rights reserved. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια από το athensvibe.gr

Filed under: YOU.

by

Το Athens Vibe είναι άνθρωποι, είσαι εσύ, εγώ, ο δίπλα σου, νέοι άνθρωποι με αγάπη και μεράκι για να προσπαθήσουν. Με διάθεση να πάμε κόντρα στην γκρίζα εποχή που διανύουμε ερχόμαστε με φρέσκες προτάσεις και ιδέες για την πόλη που αγαπάμε να μισούμε: την Αθήνα!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *