Ναταλία Στυλιανού: Σκηνοθέτης δεν είμαι και δεν ήταν αυτή η πρόθεση μου!

athensvibe

Τι είναι το “Πέρασε ένας χρόνος“;

Είναι μια τρέλα θα έλεγα, που ένα βράδυ καλοκαιριού στο μπαλκόνι του σπιτιού μου γεννήθηκε από την προτροπή των κάποια στιγμή μαθητών μου και νυν ηθοποιών και συνεργατών μου. Μια τρέλα που για να ολοκληρωθεί πέρασαν σχεδόν εννέα μήνες (όσο μια εγκυμοσύνη δηλαδή) με πολλή δουλειά, έρευνα και πολλές μα πολλές πρόβες.

Τι ακριβώς πραγματεύεται;

Την μνήμη, την ανάμνηση, τα μυστικά που κρύβουν όλες οι ανθρώπινες ιστορίες και σχέσεις, τη ζήλια, το θυμό, την ανάγκη, την επιθυμία, την προσπάθεια και τελικά την αποδοχή της ίδιας μας της φύσης.

Η έρευνα που κολλάει σε όλα αυτά;

Ναι έχετε δίκιο! Όλα αυτά λοιπόν έχουν ως άξονα την Ελληνική ιστορία του 20ου αιώνα. Ξεκινώντας από τους Βαλκανικούς, Σμύρνη, Εμφύλιο, Κατοχή, Χούντα, μεταπολίτευση και φτάνοντας στο τώρα. Εκεί κολλάει και η έρευνα.

Ανήκει δηλαδή στο Θέατρο Ντοκουμέντο;

Δεν θα το χαρακτήριζα έτσι. Ο δικός μας στόχος ήταν με αφορμή την έρευνα που κάναμε, τις συνεντεύξεις που πήραμε αλλά και μέσα από ποιήματα, διηγήματα και πεζά κείμενα, να καταφέρουμε να έρθουμε πιο κοντά στις διαφορετικές εποχές του αιώνα και να δημιουργήσουμε χαρακτήρες υπαρκτούς και γνώριμους. Μετά όταν μαζέψαμε ένα ικανοποιητικό υλικό, αρχίσαμε τους αυτοσχεδιασμούς πάνω σε ένα συγκεκριμένο θέμα και έτσι σιγά – σιγά δημιουργήθηκε η παράσταση μας.

Και το θέμα φαντάζομαι ήταν ο τίτλος της παράστασης;

Σωστά. Το θέμα ήταν και είναι ο τίτλος της παράστασης. Πέρασε ένας χρόνος! Από πότε, σε σχέση με τι, πως πέρασε, τι συνέβη μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα και τελικά τι σημαίνει Χρόνος, μένει να το δείτε από κοντά!

Η παράσταση παίζεται σε ένα σπίτι στον Κολωνό. Τελικά είναι μόδα, ανάγκη ή πρωτοπορία να γίνονται παραστάσεις σε άλλους χώρους, μη θεατρικούς;

Πολύ χαίρομαι που μου κάνετε αυτή την ερώτηση! Πρωτοπορία δεν είναι σίγουρα. Συμβαίνουν παραστάσεις σε μη θεατρικούς χώρους στο εξωτερικό εδώ και σχεδόν 50 χρόνια. Ανάγκη σίγουρα κάποιες φορές είναι λόγω της κατάστασης που ζούμε. Αλλά θεωρώ ότι στη δική μας περίπτωση η ανάγκη ήταν εσωτερικής καύσης. Θέλω να πω η παράσταση φτιάχτηκε για να παιχτεί σε ένα σπίτι, δεν πήγε εκεί επειδή δεν είχαμε χρήματα ή επειδή δεν βρίσκαμε θέατρο. Ο σκηνικός τόπος δράσης είναι το σπίτι, οι θεατές κάθονται στο σαλόνι αυτού του σπιτιού και οι ηθοποιοί βρίσκονται ανάμεσά τους, τους κοιτάνε στα μάτια και τους αφηγούνται τις ιστορίες τους. Γι`αυτόν τον λόγο όταν αποφασίσαμε να ταξιδέψουμε την παράσταση το καλοκαίρι στην αρχή δυσκολευτήκαμε πολύ να προσαρμοστούμε και αναγκαστικά έπρεπε να αλλάξουμε κάποια πράγματα. Για τη μόδα τι να σας πω, ποτέ δεν τα πήγαινα πολύ καλά μαζί της…

Πέρασε ένας χρόνος λοιπόν και η παράσταση μετά την καλοκαιρινή της περιοδεία ξαναγυρνά στο σπίτι της. Τι εμπειρίες αποκομίσατε στο καλοκαιρινό μπουλούκι σας;

Πραγματικά μπουλούκι! Δυο αυτοκίνητα, δυο κουτές με τα πράγματα της παράστασης, τα κουστούμια μας, και… on the road! Μεγάλη εμπειρία να πρέπει να τα κάνεις όλα μόνος σου. Αλλά ευτυχώς συντονιζόμαστε πολύ καλά και ο κάθε ένας έχει το πόστο του, οπότε αυτό το κομμάτι δεν μας δυσκόλεψε ιδιαίτερα. Το πραγματικό κέρδος όμως ήταν η ίδια η παράσταση. Το γεγονός ότι παίξαμε σε πλατείες, αυλές παραδοσιακών σπιτιών, παλιές αγορές, μας έκανε να δούμε ακόμα πιο βαθιά το θέμα. Είναι τόσο δύσκολο μια παράσταση που είναι φτιαγμένη για να παίζετε τόσο κοντά στο κοινό, σχεδόν σε απόσταση αναπνοής, ξαφνικά να πρέπει να ανοίξει και να χωρέσει όχι 25 αλλά 200 άτομα! Είναι πολύ επικίνδυνο να πέσεις σε υπερβολές και ψευτιές στην προσπάθεια σου να ακουστείς και να επικοινωνήσεις με τον κόσμο. Ευτυχώς με μας δεν συνέβη κάτι τέτοιο. Το αντίθετο θα έλεγα λειτούργησε λυτρωτικά ο ανοιχτός χώρος σε διαφορά σημεία της παράστασης τόσο για τους θεατές όσο και για τους ηθοποιούς. Τώρα βεβαίως κρατώντας αυτή τη σπουδαία εμπειρία πρέπει να την ξαναφέρουμε πάλι μέσα. Μέσα όχι μόνο στο σπίτι αλλά και μέσα μας.

Όταν λέτε να δείτε πιο βαθιά το θέμα τι εννοείτε;

Όσο μεγαλύτερη δυσκολία έχουν οι συνθήκες, όσο μεγαλύτερο είναι το φυσικό εμπόδιο, τόσο πιο άμεσος και πραγματικός πρέπει να είναι ο ηθοποιός. Και αν καταφέρει έστω και για μια στιγμή να παρασύρει τον θεατή και να τον κάνει να ξεχάσει ότι βλέπει “θέατρο’’ αυτό είναι πραγματικά σπουδαίο! Εμείς όπως σας είπα και πριν, δεν εχουμε ιδιαίτερα σκηνικά, ούτε εφέ κάποιου τύπου. Το μόνο που έχουμε είναι: ο ένας τον άλλο και το κείμενο. Μέσα από μας ακούγονται οι ιστορίες, η μουσική, οι ήχοι, μέσα από μας αλλάζουν οι εποχές. Όσο πιο πραγματικοί είμαστε εμείς στον τρόπο που χειριζόμαστε το κείμενο και τις σκηνικές μας σχέσεις, τόσο περισσότερο βιώνει ο θεατής τις ιστορίες που αφηγούμαστε. Θέλει συνέχεια δουλειά, επαγρύπνηση, πίστη και γενναιοδωρία.

Είναι αλήθεια ότι στην παράσταση έχετε ένα τετράδιο που όποιος θέλει μπορεί να γράψει κάτι μέσα;

Ναι αλήθεια είναι. Αυτό το τετράδιο μας συντροφεύει από την πρώτη μας παράσταση και είναι ο θησαυρός μας. Είναι συγκινητικό ξαφνικά το κοινό να αποκτά συγκεκριμένο πρόσωπο. Ετσι ερχόμαστε ολοι κοντά και μοιραζόμαστε σκέψεις, ανησυχίες, και συναισθήματα. Είναι μεγάλο δώρο!

Η παράσταση είναι με προεραιτική συνεισφορά, σωστά;

Ναι πολύ σωστά! Παίζουμε με κουτί και ο κάθε θεατής μπορεί να αφήσει ότι θέλει μετα το τέλος της παράστασης.

Και τώρα τι;

Τώρα καινούργιο στοίχημα! Με φορτωμένες τις βαλίτσες της ψυχής μας γυρίζουμε στο σπίτι μας για να ξεκινήσουμε ένα καινούργιο ταξίδι και να συναντηθούμε ξανά με αγνώστους φίλους…

Εκτός από σκηνοθέτης όμως είστε και ηθοποιός, σωστά;

(γέλια) Σκηνοθέτης δεν είμαι και δεν ήταν αυτή η πρόθεση μου. Απλά προέκυψε “από ανάγκη’”που λέμε και στην παράσταση… Ήταν μια πραγματική συνάντηση τόσο με τα παιδιά, όσο και με το θέμα και κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσαμε να το αφήσουμε ανεκμετάλλευτο. Έπρεπε κάποιος να αναλάβει τον ρόλο του προπονητή της ομάδας και αυτή εκ των πραγμάτων έπρεπε να είμαι εγώ. Φέτος όμως ετοιμάζομαι για μια σειρά παραστάσεων μετά το Πάσχα, οπότε θα ξαναγυρίσω σε πιο γνώριμα μονοπάτια…

athensvibe

Η παράσταση Πέρασε ένας χρόνος ξεκινά την Παρασκευή 21 Οκτωβρίου στον Κολωνό στην οδό Θυάμιδος 9 στις 21:00.

Ώρες και ημέρες παραστάσεων: Παρασκευή & Σάββατο στις 21:00, Κυριακή στις 20:00

Η είσοδος είναι με προαιρετική συνεισφορά.

Απαραίτητη η κράτηση θέσεων.

Τα στοιχεία της παράστασης

Σκηνοθεσία, Δραματουργική Σύνθεση: Ναταλία Στυλιανού
Φωτισμοί, Σκηνικά, Κοστούμια, Μουσική: Η ομάδα
Φωτογραφίες / Αφίσα: Γιώργος Πανηγυρόπουλος

Ανιχνεύουν και ερμηνεύουν οι: 

Χρήστος Διονυσόπουλος
Δήμητρα Δρακοπούλου
Δημήτρης Κακαβούλας
Ιάκωβος Μηνδρινός
Σεμίνα Πανηγυροπούλου
Θαλής Πολίτης
Αγγελική Στρατή

Athens Vibe ® 
*it’s all Athens to me!

© 2016 – 2017, Μικαέλα Πανηγυροπούλου. All rights reserved. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια από το athensvibe.gr