Stories

Γιώργος Παναγής: Η φωτογραφία μου είμαι εγώ.

Λίγα λόγια για την φωτογραφία και τη σχέση της με την ψυχολογία από τον καθηγητή και πρόεδρο του Τμήματος Ψυχολογίας, Πανεπιστημίου Κρήτης, κύριο Γιώργο Παναγή.

Το ερέθισμα για την ενασχόληση μου με τη φωτογραφία προέκυψε από τα κινητά, γεγονός το οποίο, πιστεύω, συμβαίνει σε πολλούς. Η διαδικασία είναι πιο εύκολη, διότι έχεις το κινητό μαζί σου και μπορείς να αποτυπώσεις διάφορες στιγμές. Μιλάω πάντα, για ένα χόμπυ δικό μου, το οποίο μπορείς να καλλιεργήσεις μέσω διάφορων ερεθισμάτων. Για μένα ένα κύριο ερέθισμα υπήρξε το instagram, μέσω του οποίου λαμβάνω σε καθημερινή βάση ποικίλα ερεθίσματα. Υπάρχουν φωτογραφίες που έχουν τραβηχτεί από το εκάστοτε άτομο, οι οποίες δεν τραβήχτηκαν μόνο για να μοιραστεί αυτός, το σκηνικό-συμβάν που αποτύπωσε. Κυρίως, όταν κάποιος τραβάει μια φωτογραφία θέλει να προκαλέσει κάποια αισθήματα στον άλλον που τη βλέπει και αυτό θα το πετύχει από τα ερεθίσματα που θα του προβάλλει, μέσω της συγκεκριμένης φωτογραφίας που τράβηξε.

Εάν το δεις ιστορικά, κατά κάποιο τρόπο, ο άνθρωπος είχε πάντα την τάση να θέλει να αποτυπώσει κάποια πράγματα μέσω ενός μέσου. Παλαιότερα, που η φωτογραφία δεν ήταν τόσο διαδεδομένη, ο κόσμος πήγαινε στους ζωγράφους. Πάντα, με κάποιον τρόπο ήθελε ο άνθρωπος να αποτυπώνει κάτι. Και όλη αυτή η διαδικασία εξελίχθηκε: από τις στημένες φωτογραφίες των παππούδων μας, στις οποίες δεν μπορούσαν να στηθούν διαφορετικά μέχρι τις σημερινές φωτογραφίες, που μπορούν να απαθανατίσουν οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μας. Η φωτογραφία ήταν και θα είναι ο τρόπος να μοιραστεί κανείς αυτά που έζησε και είδε με άλλους. Τοπία, ανθρώπους, καταστάσεις.

Τώρα τελευταία, με τα κοινωνικά δίκτυα να είναι στο προσκήνιο, βλέπω ότι υπάρχει ένα «μοίρασμα» των φωτογραφιών. Προσπαθείς να μοιραστείς κάτι με άλλα άτομα. Αυτό, το οποίο εσύ τράβηξες μπορεί να σου έχει βγάλει κάποια συγκεκριμένα συναισθήματα ή μπορεί να του έχεις δώσει μια συγκεκριμένη ερμηνεία. Αυτός όμως που θα το δει μπορεί να οδηγηθεί σε μια άλλη ερμηνεία. Δεν είναι απαραίτητο να είναι ίδια με τη δικιά σου. Αυτό δείχνει τη δυναμική που έχει η φωτογραφία, στοιχείο το οποίo -νομίζω- δεν το έχουν πάρα πολλά τέτοια μέσα. Ουσιαστικά μια φωτογραφία δεν αποτυπώνει απλά ένα γεγονός, αλλά δημιουργεί ένα γεγονός το οποίο μπορεί να διαφοροποιείται από άτομο σε άτομο. Στη φωτογραφία συμμετέχουν δύο άτομα: αυτός που την τραβάει και αυτός που θα την δει.

athensvibe

Μιλήσατε πριν για τις φωτογραφίες και το γεγονός ότι τις τραβάμε για να κρατήσουμε τη στιγμή. Πολλοί όμως θα πουν «Μην ασχολείσαι με τη φωτογραφία και ζήσε τη στιγμή». Τι πιστεύετε εσείς για αυτό;

Τη στιγμή μπορείς να τη ζήσεις και έχοντας τραβήξει μια φωτογραφία. Το κυριότερο, όμως, είναι πως με την φωτογραφία μπορείς να ξαναζήσεις τη στιγμή. Όταν ξαναδείς μια φωτογραφία, επανέρχονται τα συναισθήματα που βίωσες όταν την τράβηξες, έρχεται στο νου σου το περιβάλλον στο οποίο βρισκόσουν τότε και γενικότερα ξαναμπαίνεις στο ίδιο πλαίσιο με τη στιγμή εκείνη. Οι φωτογραφίες αποτυπώνουν τον ψυχισμό του ανθρώπου την εκάστοτε στιγμή, ο οποίος μπορεί να διαφοροποιείται από φάση σε φάση. Η στιγμή εκείνη περικλείει ένα συναίσθημα, το οποίο έχει «κουμπώσει» με τη φωτογραφία εκείνη. Οπότε παίζει άμεσο ρόλο και η διάθεση του κάθε ενός όταν τραβάει μια φωτογραφία.

Γνωρίζετε εάν η φωτογραφία χρησιμοποιείται ως μέσο ψυχοθεραπείας;

Δεν είμαι ο πλέον ειδικός, διότι αν και καθηγητής ψυχολογίας δεν είναι αυτό το αντικείμενο μου. Αλλά η φωτογραφία, γνωρίζω πως χρησιμοποιείται ως μέσο ψυχοθεραπείας. Σίγουρα μπορώ να σου πω, πως άτομα, τα οποία βρίσκονται σε μια δύσκολη ψυχολογική κατάσταση, μπορούν να ταρακουνηθούν εύκολα από μια φωτογραφία. Και αυτή η φωτογραφία μπορεί να είναι ακόμη και δικιά τους. Μπορούν να φτάσουν ακόμη και σε σημείο κατάρρευσης. Το έχω βιώσει εγώ, στα μαθήματα φωτογραφίας που παρακολουθώ. Ένα άτομο βρισκόταν σε μια ευάλωτη κατάσταση και όλη αυτή η ψυχοσύνθεση του  πέρασε μέσα από τις φωτογραφίες του. Μου έλεγε συγκεκριμένα πόσο έντονα το έζησε όλο αυτό που περνούσε μέσα από τη φωτογραφία και έτσι κατάλαβα πως υπήρξε μια προβολή της κατάστασης στις φωτογραφίες που είχε τραβήξει. Όλα αυτά όμως σε σημείο κατάρρευσης και έντονου σοκ. Βέβαια, η φωτογραφία μπορεί και να βελτιώσει την ψυχολογική κατάσταση κάποιου ατόμου.

Τι ρόλο ενδέχεται να έχει η επεξεργασία της φωτογραφίας στα μηνύματα που θέλει το εκάστοτε άτομο να περάσει;

Μέσω της φωτογραφίας θέλεις να περάσεις ένα μήνυμα. Αυτό θα το κάνεις μέσω της λήψης  της φωτογραφίας αλλά και μέσω της επεξεργασίας αυτής. Η επεξεργασία σε εκφράζει όπως ακριβώς και η φωτογραφία αυτή καθαυτή.  Αποτελεί δημιουργικό κομμάτι και αφορά και σε αυτή την περίπτωση τον λήπτη της φωτογραφίας. Με την επεξεργασία θα πάει ένα επίπεδο παραπέρα, ανάλογα με την ψυχική κατάσταση του. Ουσιαστικά είναι η συνέχεια της φωτογραφίας.

athensvibe

Όσον αφορά σε εσάς, η λήψη φωτογραφιών σας χαλαρώνει ή σας προκαλεί πιο έντονα συναισθήματα;

Για μένα η διαδικασία στο σύνολο της είναι χαλαρωτική. Βέβαια, ανάλογα το ερέθισμα μπορεί να προκληθεί κάποιο συγκεκριμένο συναίσθημα σε εμένα. Όπως καταλαβαίνεις όλη η ψυχο-συνθετική άποψη της φωτογραφίας δεν είναι απλή. Υπάρχουν πολλά στοιχεία και αρκετοί παράγοντες που εμπλέκονται σε αυτή τη διαδικασία.
Οπότε η περίσταση σε συνδυασμό με την ψυχοσύνθεση του ατόμου μπορούν εξίσου να επηρεάσουν την λήψη φωτογραφιών. Η σχέση ψυχολογίας και φωτογραφίας είναι εμφανής σε πολλά επίπεδα και αυτό είναι το βασικότερα που θα ήθελα να σκεφτεί κανείς διαβάζοντας αυτό το κείμενο.

athensvibe

Φωτογραφίες: Γιώργος Παναγής

Athens Vibe ® 
*it’s all Athens to me!

© 2016 – 2017, Athens Vibe Crew. All rights reserved. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια από το athensvibe.gr

Το Athens Vibe είναι άνθρωποι, είσαι εσύ, εγώ, ο δίπλα σου, νέοι άνθρωποι με αγάπη και μεράκι για να προσπαθήσουν. Με διάθεση να πάμε κόντρα στην γκρίζα εποχή που διανύουμε ερχόμαστε με φρέσκες προτάσεις και ιδέες για την πόλη που αγαπάμε να μισούμε: την Αθήνα!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *