Λάζαρος Βασιλείου: Θέλω να είμαι δημιουργικός για να κάνω πράγματα που με γεμίζουν.

athens vibe

Ο Λάζαρος Βασιλείου είναι ένας ανερχόμενος ηθοποιός με έντονο ταλέντο, πείσμα και αρκετή υπομονή, συστατικά που τον έχουν κάνει ήδη να ξεχωρίσει ανάμεσα στους ηθοποιούς της γενιάς του. Τον έχουμε γνωρίσει τηλεοπτικά σαν “Ντίνο”. Θελήσαμε όμως να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα και με χαρά μας δέχτηκε μετά το τέλος της θεατρικής παράστασης στα σκοτεινά – Making Movies στον Τεχνοχώρο Cartel για να τα πούμε.

The Interview

Τι σε οδήγησε να ασχοληθείς με την υποκριτική;
Να σου πω την αλήθεια ποτέ δεν ήμουν ο πιτσιρικάς που έλεγε ότι θέλω να γίνω ηθοποιός, υπήρχε βέβαια στο πίσω μέρος του μυαλού μου απλά τότε πίστευα ότι δεν είναι για μένα. Μετά ερχόμενος στην Αθήνα κάπως, για κάποιο λόγο ξεκίνησα μαθήματα στο θέατρο των αλλαγών κάνοντας για δύο χρόνια υποκριτική εκεί και έπειτα συνέχισα και ολοκλήρωσα τις σπουδές στη δραματική σχολή Τράγκα. Έτσι σιγά σιγά άρχισα να δουλεύω, να κάνω θέατρο, έκανα μια μικρή συμμετοχή στα “ίχνη” να δω πως είναι στο γύρισμα, έκανα κάποιες ταινίες μικρού μήκους και για να είμαι ειλικρινής συνεχίζουν όλα μέχρι σήμερα να πηγαίνουν νορμάλ.

Μίλησε μας για την τηλεοπτική σου εμπειρία.
Η πρώτη μου συμμετοχή σαν νέος ηθοποιός ήταν στα “μαύρα μεσάνυχτα” για τέσσερα επεισόδια αλλά ουσιαστικά πέρσι ήταν αρχή μου στη “δικαίωση” με τον κύριο Αρβανίτη στο ρόλο του Ντίνου και φέτος ετοιμάζουμε τα “δίδυμα φεγγάρια” όπου βρισκόμαστε στα γυρίσματα, η σειρά έχει ξεκινήσει στη Κύπρο και την αναμένουμε και στην Ελλάδα. Είναι μια συμπαραγωγή Ελλάδας-Κύπρου, την επιμέλεια σκηνοθεσίας την έχει ο Αντρέας Γεωργίου επίσης σκηνοθετούν ο Κώστας Αναγνωστόπουλος και ο Θεοδόσης Οικονομίδης, είναι βασισμένο στο μυθιστόρημα της Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη και το σενάριο το έχει αναλάβει η Βάνα Δημητρίου.

Το αιώνιο δίλημμα, τηλεόραση ή θέατρο;
Κινηματογράφος… μου αρέσει πάρα πολύ ο κινηματογράφος. Δεν είναι ότι δεν μου αρέσει το θέατρο ή η τηλεόραση απλά είναι εντελώς διαφορετικά πράγματα, εντελώς διαφορετική η προσέγγιση και εντελώς διαφορετικές οι δυσκολίες.

Θεατρικά που μπορούμε να σε δούμε;
Βρισκόμαστε στο Τεχνοχώρο Cartel με την παράσταση: στα σκοτεινά – Making Movies σε κείμενο του Γιώργου Ηλιόπουλου και σε σκηνοθεσία του Θοδωρή Βουρνά, για δεύτερη χρονιά μαζί με τον Ορέστη Τρίκα, τον Νίκο Αναγνωστόπουλο και τη Λία Τσάνα, μια παράσταση που προσωπικά την έχω χαρεί πάρα πολύ και νομίζω φέτος έχουμε ακόμα πιο έντονη χημεία μεταξύ μας. Είναι ένα ημερολόγιο συναντήσεων, μια παράσταση με αλήθειες, μια σειρά γεγονότων που όλοι μας έχουμε αντικρίσει στη ζωή μας, στη καθημερινότητα μας, στους γύρω μας, στους δικούς μας ακόμα και στον ίδιο μας τον εαυτό. Είναι μια διαδρομή προς τα μέσα – μια συνάντηση με το σκοτάδι που θέλει να γίνει φως…

Πως φαντάζεσαι καλλιτεχνικά τον εαυτό σου στα επόμενα χρόνια;
Για να είμαι ειλικρινής μαζί σου είμαι σε μια φάση που έχω σταματήσει να κάνω μακροπρόθεσμα σχέδια, όσες φορές τα έχω κάνει δεν μου βγήκε ποτέ οπότε έχω πει ένα στοπ σε αυτές τις σκέψεις και ότι πηγαίνω μέρα με τη μέρα. Αυτό που θέλω σίγουρα είναι να είμαι υγιής -λίγο κλισέ- αλλά είναι ο κανόνας για να μπορούμε να έχουμε μια βάση, θα ήθελα λοιπόν να είμαι καλά και να είμαι δημιουργικός για να κάνω πράγματα που με γεμίζουν.

Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση Στα Σκοτεινά – Making Movies θα βρείτε εδώ

Συνέντευξη: Michalis Vourk

© 2016 – 2017, Μιχάλης Βούρκος. All rights reserved. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια από το athensvibe.gr