Athenian

[Athenian] Mαρία Κόφου

Athenian [uh-thee-nee-uh n]
(n.) a native or citizen of Athens, Greece.

Μαρία Κόφου aka @travelstoriesfromyworld, Solo Traveller και Travel Blogger από το 2012, αφοπλιστικά αισιόδοξη και ασταμάτητα καλοσυνάτη.

Αγαπώ την Αθήνα γιατί…
είναι γυναίκα. Ναι! Είναι γυναίκα, ξεκάθαρα!
Είναι ένα όμορφο χάος. Γιατί έχει όμορφους ανθρώπους, κρυφές γωνιές, νόστιμο φαγητό, φοβερή νυχτερινή ζωή. Γιατί είναι ρομαντική είναι και αντράκι. Είναι σέξι, ατίθαση είναι και αμακιγιάριστη. Γιατί τη μια μερα ξυπνάει χαρούμενη και σε κάνει ευτυχισμένο και την επόμενη μπορεί να ξυπνήσει μες τα νεύρα και να σου σπάσει και τα δικά σου.

Αντιπαθώ την Αθήνα γιατί…
Το κέντρο της δεν είναι καθόλου φιλικό προς τον πεζό και τον ποδηλάτη (αν και σιγά σιγά πεζοδρομούνται όλο και περισσότεροι δρόμοι).
Αλλά και γιατί έχει ακόμα πολύ δρόμο μπροστά της όσον αφορά την ανακύκλωση και την σωστή ενημέρωση σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος.

Αν η Αθήνα είχε το πρόσωπο σου, πώς θα έμοιαζε;

Χαρούμενη, φωνακλού, με πολλή τρέλα και ανακατεμένα μαλλιά. Α ναι, και με ελάχιστο make up γιατί δε θα προλάβαινε ποτέ να μείνει ακίνητη έστω 5 λεπτά για να βαφτεί.

Περατζάδα μετά τις 00:00, η ιδανική διαδρομή;
Ξεκινάμε από Γκάζι, στάση για ποτό σε ένα από τα μαγαζάκια του Κεραμικού, περπατάμε όλη την Ερμού από το ύψος της Τεχνόπολης μέχρι και του Ψυρρή, κάνουμε μια στάση για γλυκό στην πλατεία, ανεβαίνουμε τη Μητροπόλεως (γρήγορη στάση για κρασί στο Heteroclito και συνεχίζουμε προς τα 3 μπαράκια της Υπίτου, στη συνέχεια στάση στη Βουλής στο 7 Jokers και σιγά σιγά κατεβαίνουμε την Κολοκοτρώνη. Αν δεν έχει κλείσει, στάση για μπύρα στο Cargo αλλιώς cocktail στο Bank Job. Ανάλογα το mood χτυπάμε και το κουδούνι του Speakeasy. Διάλειμμα για chimichanga στο πόδι, στο αγαπημένο μου Etnico street food. Αν αντέχουμε κ άλλο, μπαίνουμε σε ταξί και κλείνουμε τη βραδιά στο πιο έπικ μαγαζί της Καλλιθέας, το Μπάτμαν.

Ξυπνάς το επόμενο πρωί και η Αθήνα έχει μόνο 3 δρόμους, ποιοι είναι αυτοί;
Χμ, θα κρατούσα την Διονυσίου Αρεοπαγίτου με τον πεζόδρομό της που οδηγεί στην Ακρόπολη, στην Πλάκα και τους στύλους του Ολυμπίου Διός και με ταξιδεύει πάντα στο αρχαίο κομμάτι και την ιστορία της Αθήνας, τη Συγγρού γιατί ενώνει το κέντρο με το νότο και τη θάλασσα και την Αττική οδό γιατι είναι η διέξοδος μου προς το αεροδρόμιο αλλά και βασικός δρόμος για τον τουρίστα που επισκέπτεται την πόλη μας.

H μεγαλύτερη αλητεία που έχεις κάνει σ’ αυτή την πόλη;
Σα μαθήτρια…
Έκανα κοπάνα με τις κολλητές μου από το σχολείο για να πάρουμε το τρένο (χωρίς να “χτυπήσουμε εισιτήριο”) και να φάμε σουβλάκια στο Μοναστηράκι.
Σα φοιτήτρια…
Πάρκαρα συχνά παράνομα σε άπειρα σημεία γιατί κοντά στο Πάντειο δεν έβρισκα ποτέ πάρκινγκ.
Σαν ενήλικη…
Έκανα σχέση με έναν άνθρωπο γιατί τρελαινόμουν να μένω σπίτι του στην Πλάκα και να βλέπω από το μπαλκόνι του κάθε πρωί και κάθε βράδυ την Ακρόπολη.

Κέντρο ή αποκέντρωση;
Αγαπώ το κέντρο και την πολυκοσμία του, περνώ το μεγαλύτερο μέρος της μέρας μου εκεί αλλά προτιμώ να μένω λίγο πιο έξω. Έτσι είμαι και σαν άνθρωπος, αγαπώ να έχω γύρω μου κόσμο, αλλά παράλληλα χρειάζομαι και χρόνο και χώρο μόνο για μενα.

Ποια φωτογραφία της Αθήνας θα μας έδινες για να ποστάρουμε στο Instagram του Athens Vibe και με τι hashtags


#MyAthens #LetMeShowYouMyAthens #beautifuchaos #athenian #wanderlust

Αγαπημένο σύνθημα σε τοίχο;

First secret date;
Στα βραχάκια με μπύρα στο χέρι, χαζεύοντας αγκαλιά τα φώτα της πόλης

Αν υπάρχει παράδεισος τότε είναι….
Κάπου κρυμμένος στα στενά σοκάκια της Πλάκας ένα ξημέρωμα Τετάρτης όταν ο ήλιος ανεβαίνει σιγά σιγά στον ουρανό και περπατάς χαρούμενος στο δρόμο χωρίς να ακούς φωνές και αυτοκίνητα γύρω σου.

Αν η Αθήνα είχε νότες, ποιο τραγούδι θα ήταν; 

Coming Home
Είναι το τραγούδι το οποίο ακούω πάντα όταν προσγειώνομαι στο αεροδρόμιο της Αθήνας. Πάντα. Το αγαπώ και το έχω συνδέσει με την πόλη μου. Γιατί πολλές φορές την απαρνιέμαι, πολλές φορές περνάω εβδομάδες μακριά της χωρίς καν να μου λείπει αλλά κάθε φορά που τη βλέπω από ψηλά λίγο πριν προσγειωθώ στο Ελ. Βενιζέλος, πάντα μα πάντα νιώθω ένα φτερούγισμα στην καρδιά. Γιατί η Αθήνα είναι το σπίτι μου. Και η καρδιά αισθάνεται ότι έφτασε και πάλι σπίτι.

Η Αθήνα και εσύ. Μια ιστορία
Έχω αμέτρητες ιστορίες. Πριν ξεκινήσω να ταξιδεύω full time ήμουν συνέχεια στο κέντρο. Παιδί του κέντρου και ας έμενα πιο βόρεια. Τα φροντιστήρια στην Κάνιγγος, ο στίβος στη Βικτώρια, οι βόλτες στο Μοναστηράκι, τα ψώνια στην Ερμού, τα ραντεβουδάκια κάτω από την Ακρόπολη. Κάθε μέρος της και μια ιστορία μου. Θα μπορούσα να γράφω όλη μέρα. Αν πρέπει να διαλέξω όμως μόνο μία τότε θα πω εκείνη που είχε έρθει να με επισκεφθεί ο τότε φίλος μου, ο οποίος δεν ήταν Έλληνας και δεν είχε καμία επαφή με την ελληνική κουλτούρα. Τον έπιασα από το χέρι και περάσαμε όλη την ημέρα εξερευνώντας τα αγαπημένα μου μέρη, τα κρυμμένα σημεία που ανακάλυψα με τα χρόνια, τις αγαπημένες μου γεύσεις, τα πιο χρωματιστά graffiti της πόλης, τα καφέ και τα μπαρ που πηγαίνω πάντα. Στο τέλος της ημέρας, ψόφιος από το περπάτημα, γύρισε με φίλησε και μου είπε. ” Ουάου, με έκανες να αγαπήσω την Αθήνα, ή μάλλον την Αθήνα σου! Μέσα από τα μάτια σου δείχνει τόσο πολύχρωμη, τόσο ζωντανή και σέξι.

© 2018, Παναγιώτης Ρίνος. All rights reserved. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια από το athensvibe.gr

Παρορμητικός, υπερβολικός και fan του καναπέ και της Βυσσινάδας. Μπορεί να τον δείτε να χορεύει pop μουσικές στο μετρό ή να γλύφει την μαγιονέζα απο τα δάχτυλά του σε κάνα burger bar. Ψευτοχάκερ και ανίκανος να καρφώσει ένα καρφί ΜΗΝ του εμπιστευθείτε ποτέ την συσκευή του κινητού σας.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *