Ναταλία Τσαλίκη: Την τύχη σου εσύ την προκαλείς!

Συνέντευξη: Νόρα Καραμιχάλη

H παρουσία της σε κυριεύει από κάτι μαγικό είναι πηγή έμπνευσης και δημιουργίας είναι ένας πολυτάλαντος άνθρωπος μία χαρισματική προσωπικότητα.

Είναι η αύρα σιγουριάς και αυτοπεποίθησης που αποπνέει… το βέβαιο είναι ότι σε παρασύρει επομένως νομίζω πως τα λόγια περιττεύουν όταν αναφέρεται κανείς στην Ναταλία Τσαλίκη…

The Interview

Πρωταγωνιστήσατε στην ταινία Amore Mio με μεγάλη επιτυχία, νιώθω ότι είστε μια ανήσυχη προσωπικότητα και σαν ηθοποιός και σε προσωπικό επίπεδο, ισχύει αυτό;

Το να είσαι ανήσυχος, θεωρώ ότι είναι αναπόσπαστο στοιχείο ενός καλλιτέχνη. Αυτή η έλλειψη ”ησυχίας” είναι που σε ωθείστη δημιουργία. Και επειδή δεν μπορεί να διαχωρίσει κανείς το ”προσωπικό” από το ”καλλιτεχνικό” επίπεδο, αυτή η ανησυχία σε ακολουθεί και στην δουλειά σου, και στην καθημερινότητα.

Τι αγαπάτε στο θέατρο;

Το ότι μπορώ να ανιχνεύσω και να εκφράσω πτυχές του εαυτού μου, που αλλιώς μπορεί να μην έβγαιναν ποτέ στην επιφάνεια. Αυτό είναι πολύ λυτρωτικό. Μεγαλώνοντας όμως, ανακαλύπτω κι άλλα θαυμαστά οφέλη της δουλειάς μου στο θέατρο, όπως η βαθειά επικοινωνία με τους θεατές, η οποία όταν επιτυγχάνεται, είναι μεγάλο δώρο.

O πιο μεγάλος ρόλος τις ζωής σας;

Δεν θα μιλήσω σε προσωπικό επίπεδο. Θα πω ότι ο πιο δύσκολος μέχρι τώρα ρόλος μου γι’αυτό και πολύ σημαντικός, ήταν οι Ευτυχισμένες Μέρες. Ο πιο μεγάλος, είναι αυτός που θα έρθει στο μέλλον…

Πως νιώθετε που η κόρη σας ακολούθησε τα χνάρια σας; Tι συμβουλή τις δώσατε;

Τα παιδιά μας δεν χρειάζονται συμβουλές. Χρειάζονται αγάπη και κατανόηση. Αν τους δώσεις αυτά τα εφόδια, ξέρουν πολύ καλά τι να τα κάνουν.

Πώς βλέπετε τα θεατρικά πράγματα στη χώρα την εποχή της κρίσης;

Για κάποιον λόγο, στις μέρες της κρίσης που περνάμε, ο κόσμος στρέφεται στην Τέχνη. Θαρρώ πως το ένστικτό του τον οδηγεί σωστά. Εκεί που μπορεί να ανοίξει η καρδιά του, και να νοιώσει ότι επικοινωνεί με τον βαθύτερο εαυτό του σε ένα άλλο επίπεδο, μακριά  από την επίπλαστη και πολλές φορές ψυχοφθόρα συναναστροφή.

419542_10151186712026149_1146572539_n

Πέρα από το θέατρο, έχετε συμμετάσχει και σε πολλές τηλεοπτικές σειρές. Τι έχετε να θυμάστε από την τηλεόραση;

Πολλή κούραση, γιατί η τηλεόραση είναι μια πολύ κουραστική δουλειά, αλλά και ωραίες, ευχάριστες ακόμα και συγκινητικές στιγμές.

Μετανιώσατε ποτέ για την επιλογή σας, να γίνετε ηθοποιός;

Φυσικά και όχι. Θα είχα αλλάξει επάγγελμα, αν συνέβαινε αυτό. Οι όποιες δυσκολίες -αν εννοείτε αυτό- απλά σε κάνουν να προσπαθείς περισσότερο.

Πιστεύετε στην τύχη;

Πιστεύω ότι την τύχη σου εσύ την προκαλείς.  Από μόνη της, δεν μπορεί να κάνει τίποτα.

Ποια είναι η καλύτερη συμβουλή που σας έχουν δώσει;

Να φροντίζω τον εαυτό μου, όχι μόνον εξωτερικά, αλλά και εσωτερικά. Είναι η πρωταρχική υποχρέωσή μας, αν θέλουμε να καταφέρουμε όλα τα άλλα.

Yπάρχει συνταγή για μια ισορροπημένη οικογένεια;

Δεν υπάρχουν γενικώς συνταγές για τίποτα. Και ούτε μ’ αρέσει να δίνω συμβουλές. Αυτό που για μένα είναι σωστό, μπορεί να μην είναι για τον άλλον. Γενικώς, ένας καλός κανόνας που προσπαθώ να ακολουθώ, είναι να προσπαθείς, όσο μπορείς, να μπαίνεις στη θέση του άλλου. Ακούγεται απλό, αλλά δεν είναι.

Τελειώνοντας κι αφού σας ευχαριστήσω θερμά, θα ήθελα να μου πείτε τα επόμενα επαγγελματικά σας βήματα, θα σας δούμε και τηλεοπτικά κάπου;

Τηλεόραση, όχι δεν θα κάνω. Θεατρικά, θα βρίσκομαι στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών αυτό το χειμώνα. Θα παρουσιάσουμε μια παράσταση χωρίς λόγια, που θα βασίζεται στην ταινία του βωβού κινηματογράφου ”Μισαλλοδοξία”, του Ντ. Γκρίφιθ. Θα την σκηνοθετήσει η Ιώ Βουλγαράκη, και θα συμπράξω με ένα επιτελείο πολύ καλών συναδέλφων.

”Μισαλλοδοξία” του Ντ. Γκρίφιθ:

Η νεαρή σκηνοθέτρια Ιώ Βουλγαράκη ετοιμάζεται να μεταφέρει, τον Νοέμβριο, στη σκηνή της «Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών», που πάντα ψάχνει το καινούργιο και το τολμηρό, το «μοντέρνο» μέρος απ’ την εμβληματική βουβή ταινία του Γκρίφιθ «Μισαλλοδοξία», σε μια επίσης βουβή παράσταση, με πρωταγωνιστές, μεταξύ άλλων, τον Αργύρη Ξάφη, την Δέσποινα Κούρτη και τον Νίκο Χατζόπουλο.

Η επική «Μισαλλοδοξία. Ο αγώνας της αγάπης ανά τους αιώνες» -όπως είναι ο πρωτότυπος τίτλος- του Ντ.(έιβιντ) Γ.(ουόρκ) Γκρίφιθ (1916), απ’ τα αριστουργήματα της βουβής περιόδου του κινηματογράφου, μια κολοσσιαίων διαστάσεων παραγωγή του αμερικάνικου σινεμά στα πρώτα του βήματα, είναι ένα τετράπτυχο στο οποίο συμπλέκονται, με κεντρικό άξονα τη μισαλλοδοξία και την εμπάθεια που πολέμησαν την αγάπη και την ευσπλαχνία, τέσσερις ιστορίες οι οποίες διαδραματίζονται σε τέσσερις διαφορετικές χρονικές περιόδους.

Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών Ιδρύματος Ωνάση

© 2015 – 2017, Μιχάλης Βούρκος. All rights reserved. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια από το athensvibe.gr