Νίκος Αναγνωστόπουλος: Υπάρχει μια ασφάλεια και ελευθερία να κάνεις οτιδήποτε θες πάνω στην σκηνή.

athens vibe

Ο Νίκος Αναγνωστόπουλος είναι ηθοποιός. Αυτή την περίοδο εμφανίζεται στο Cartel και στο έργο «Στα Σκοτεινά – Making Movies» του Γιώργου Ηλιόπουλου σε σκηνοθεσία Θοδωρή Βουρνά. Τον συναντήσαμε μετά το τέλος της παράστασης και μας παραχώρησε μια πολύ ιδιαίτερη συνέντευξη σχετικά με την υποκριτική, τον ρόλο του και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι νέοι ηθοποιοί στην χώρα μας.

The Interview

 

Πώς πήρες την απόφαση να ασχοληθείς με την υποκριτική;

Πριν ασχοληθώ με την υποκριτική έλεγα μια ρομαντική ιστορία ότι ήμουν κατασκήνωση και έπαιζα σκετσάκια και ότι εκεί ένιωσα το πρώτο χειροκρότημα και ότι μου άρεσε που προκάλεσα κάποια συναισθήματα σε κάποιους ανθρώπους. Αργότερα συνειδητοποίησα ότι μάλλον μικρός είχα κάποια προβλήματα έκφρασης και επικοινωνίας με τους άλλους. Φοβόμουν πως θα με κρίνουν. Υπάρχει πολύ κριτική στο κόσμο. Ο καθένας μπορεί να κρίνει σε ότι και να κάνεις. Αυτό σαν άνθρωπο σε κλειδώνει, σε βάζει σε κουτάκια και αναρωτιέσαι αν κάνεις κάτι λάθος επειδή έτσι θες να εκφράζεις για παράδειγμα την χαρά σου. Αυτά τα προβλήματα αντιμετώπιζα μικρός και ένιωσα ότι υπάρχει μια ασφάλεια και ελευθερία να κάνεις οτιδήποτε θες πάνω στην σκηνή και ότι εις γνώσιν σου θα υπάρχει μετά η κριτική. Αυτό είναι πλέον που αποδέχομαι γιατί υποσυνείδητα ξεκίνησα το θέατρο.

Δραματικές σχολές. Διαβάσαμε ότι δυσκολεύτηκες αρκετά στην μέχρι τώρα πορεία σου. Τι συμβουλεύεις ένα νέο παιδί που θέλει να ασχοληθεί με την υποκριτική;

Δυσκολεύτηκα και δυσκολεύομαι ακόμα. Όσο μπορώ σε κάθε συνέντευξή μου προσπαθώ να θίγω το θέμα με τις δραματικές σχολές. Στην Ελλάδα ζούμε, μια επιχείρηση ανοίγει ο άλλος και προσπαθεί να τα τσεπώσει με μεγάλα λόγια από τον κάθε «ψωνισμένο» που θέλει να γίνει ηθοποιός. Κάπως έτσι λειτουργούν οι δραματικές πάνω κάτω. Δεν λέω ότι δεν θα ξεχωρίσουν κάποια παιδιά ή δεν θα πάρουν παιδιά στα σοβαρά οι καθηγητές. Αλλά για μένα πιστεύω ότι κοροϊδεύουν και αποπροσανατολίζουν την πλειοψηφία.

Μου είχε πει ο Κώστας Καζάκος, που τον είχα καθηγητή, να ψάξω σκηνοθέτες και να αφήσω το βιογραφικό μου λες και θα με ρωτήσει κανείς ποια δραματική σχολή τελείωσα. Εγώ τι συμβουλεύω… Εντάξει μέσα από κάποια δραματική μπορεί να αποκτήσεις κάποια εμπειρία ωστόσο μπορείς να πας και σε κάποιο θεατρικό εργαστήρι. Δούλεψε πολύ προσωπικά με εσένα. Δεν λέω ότι οι δραματικές δεν κάνουν κάποιες φορές δουλειά αλλά είναι και πολλά τα λεφτά και στις μέρες μας είναι δύσκολο να τα βρεις. Σιγά σιγά και συνειδητοποιημένα μέσα από θεατρικά εργαστήρια και θεατρικές ομάδες μπορεί κάποιος να αποκτήσει μια μικρή εμπειρία και να καλλιεργήσει το ταλέντο του.

Μίλησέ μας για την πορεία σου στο θέατρο. Έχεις κάνει τηλεόραση;

Δεν έχω καταφέρει ακόμα να κάνω τηλεόραση. Δεν έχω ασχοληθεί ακόμα γιατί ίσως ένιωθα μια μικρή ανασφάλεια και  δεν είχα την κατάλληλη αυτοπεποίθηση να αρχίσω. Πλέον αρχίζω και πατάω πιο γερά στην προσωπικότητά μου. Ξέρω τι μπορώ να κάνω και νομίζω ότι θα μπορώ να καταφέρω να αντιμετωπίσω ένα συνεργείο ή ανθρώπους και να κάνω ότι υποκρίνομαι μπροστά τους που όσο να ‘ναι έχω ακόμα και τώρα κάποιες συστολές.

Η πορεία μου στο θέατρο ξεκίνησε με τον Θοδωρή Βουρνά τελείως τυχαία και αναπάντεχα, από ένα τηλεφώνημα που δέχτηκα όπου του είχαν προωθήσει το βιογραφικό μου. Πέρασα από την οντισιόν του, όπου δεν του άρεσα. (γέλια) Με είδε η βοηθός σκηνοθέτη, η οποία τον παρότρυνε να με ξαναδεί. Με ξαναείδε και τελικά με επέλεξε για τον πρώτο μας ρόλο «Η ζωή μου στην τέχνη». Κάναμε δύο σεζόν με την συγκεκριμένη παράσταση. Συνεχίσαμε την επαγγελματική και την φιλική μας πορεία, δημιουργήσαμε μια σχέση με τον Θοδωρή και μου πρότεινε πάλι να βρεθούμε στην νέα του δουλειά «Στα σκοτεινά», την οποία και αυτή κάνουμε για δεύτερη σεζόν. Αυτή είναι η μικρή και γρήγορη εμπειρία μου στο θέατρο.

«Στα σκοτεινά». Πες μας κάποια στοιχεία του έργου. Ποιους ρόλους υποδύεσαι;

Σαν έργο δουλέψαμε πάρα πολύ σκληρά. Προσπαθήσαμε όλοι για να βγει το καλύτερο αποτέλεσμα. Είναι ένα έργο με μονολόγους. Έχουν να κάνουν με ιστορίες ανθρώπων που τις λένε στον κολλητό τους ή στον εαυτό τους ή τις λένε όταν είναι μόνοι στο σπίτι και μονολογούν. Δύσκολα τις λες παραέξω.

Υποδύομαι δυο ρόλους. Στο πρώτο μονόλογο, όπου ονομάζεται «η υπόσχεση», κάνω ένα μικρό παιδί που αρχίζει και ενηλικιώνεται. Ένα αδύναμο παιδί, με ανασφάλειες και φόβους, με προβλήματα έκφρασης και συστολές, που προσπαθεί να τα καταφέρει στην ζωή του. Ερωτικά όταν είσαι έτσι δεν τα καταφέρεις ιδιαίτερα. Είχε γνωρίσει μια κοπέλα και είχε μείνει σε αυτή από το δημοτικό. Την γνώρισε μετά καθώς μεγάλωσε και την χάνει τελείως πάλι, αυτή τη φορά από καρκίνο. Είναι ένας πολύ συγκινητικός μονόλογος για εμένα. Τον έχω αγαπήσει. Κρύβει μια πολύ μεγάλη και ωραία διαδρομή την οποία έχω ανακαλύψει και νιώθω μεγάλη ασφάλεια καθώς την περπατάω.

Στον δεύτερο μονόλογο υποδύομαι έναν νταβατζή. Έναν άνθρωπο, ο οποίος είναι πολύ σκληρός. Και αυτός από προβλήματα και κόμπλεξ έχει φτάσει σε αυτό το σημείο που είναι τώρα. Θέλει να φαίνεται δυναμικός και να καθοδηγεί τα πράγματα. Είναι πιο επιφανειακός μονόλογος αλλά δεν παύει να είναι πολύ δύσκολος επειδή εγώ θέλω να παίζω όσο το δυνατόν πιο φυσικά.

Για ποιους λόγους θα πρότεινες στο κοινό την παράσταση;

Προσκαλώ τους φίλους μου να έρθουν στην παράσταση αλλά όχι αποκλειστικά για να με δουν. Θέλω να έρθουν να δουν εμένα που παίζω σε κάποιους μονολόγους που έχουμε δουλέψει με τον σκηνοθέτη και με όλα τα παιδιά πάρα πολύ σκληρά και έχει βγει ένα πάρα πολύ όμορφο αποτέλεσμα. Μπορεί να έρθουν οι θεατές και να πάρουν κάποια πράγματα, να δουν κάποιες καταστάσεις πολύ δύσκολες και ιδιαίτερες και να προβληματιστούν, δημιουργώντας τους μια αντίστροφη ψυχολογία, η οποία πολλές φορές τους κάνει να βγουν από την παράσταση χαρούμενοι και με χαμόγελα ενώ έχουν δει κάτι πάρα πολύ δυσάρεστο. Είναι πάρα πολύ όμορφο αυτό για εμάς.

Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση Στα Σκοτεινά – Making Movies θα βρείτε εδώ.

Ευχαριστούμε πολύ τον Τεχνοχώρο Cartel και τον σκηνοθέτη Θοδωρή Βουρνά για την βοήθεια στην πραγματοποίηση της συνέντευξης.

Συνέντευξη: Μιχάλης Βούρκος

© 2016 – 2017, Μιχάλης Βούρκος. All rights reserved. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια από το athensvibe.gr