Think Tank

21 Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού

Γράφει η Vicky Nikiforidou

Ρατσισμός ονομάζεται η διάκριση ανάμεσα σε άτομα, κοινωνικές ομάδες ή σε κατηγορίες ατόμων που χαρακτηρίζονται με βάση τα φυλετικά ή και τα πολιτισμικά τους χαρακτηριστικά. Ως συνέπεια έχουμε την ανάπτυξη αισθημάτων υπεροχής, ανωτερότητας ή κατωτερότητας προς αυτούς. Ρατσισμός είναι να αποδέχεσαι το διαφορετικό παρά μόνο όταν μοιάζει σε εσένα. Ρατσισμός είναι τα επίμονα και αδιάκριτα βλέμματα τριγύρω. Ρατσισμός είναι το «αγαπάτε αλλήλους» εκτός από τους ομοφυλόφιλους, τις ιερόδουλες, τους άθεους, τους αριστερούς, τους Εβραίους, τους χριστιανούς, τους μάρτυρες του Ιεχωβά, τους βουδιστές, τους οροθετικούς.¨

Εσύ, εσύ δε φέρεις βάρος ευθύνης για τίποτα. Ο κόσμος φταίει, η κοινωνία, οι προκαταλήψεις, η εκπαίδευση και η οικογένεια. Εσύ δεν έχεις μάτια, εσύ δεν έχεις αυτιά. Σου έμαθαν επιλεκτικά τι να βλέπεις και τι να ακούς, σου έμαθαν να μιλάς αλλιώς σε μετανάστη, σε άστεγο, σε αλλοεθνή. Σου έμαθαν πως είναι κακοί, πως απειλείσαι και πως αυτοί ευθύνονται για όλη τη δυστυχία που επικρατεί. Σου έμαθαν να είσαι υπερήφανος για την Ελλάδα αλλά δεν σου έμαθαν πως 25 Μαρτίου δεν γιορτάζουμε την επέτειο του όχι. Σου έμαθαν να μην έχεις βούληση και άποψη.

Για εσένα γράφω. Για εσένα, που γίνεσαι θύτης βγάζοντας την οργή σου πάνω σε ανθρώπους, που τα «πιστεύω» σου προέρχονται από μια κακή προπαγάνδα, που ο ζήλος σου οφείλεται στην αμάθεια και στην αμορφωσιά, που έχεις την ελευθερία λόγου για να λες πως είσαι ρατσιστής και να μεταφέρεις και σε άλλους τις αρχαίες αντιλήψεις σου. Για εσένα που οι απόγονοι σου ήταν πρόσφυγες, οι γονείς σου μετανάστες και εσύ ρατσιστής.

Εγώ. Εγώ είμαι γυναίκα και μπορώ να ψηφίζω από το 1945. Εγώ δεν μπορώ να ακολουθήσω όποιο επάγγελμα θέλω γιατί δεν είμαι αρκετή. Εγώ είμαι αυτή που ντρέπομαι για τους ανθρώπους τώρα που γνωρίζω πως ένα δάχτυλο είναι αρκετό για να σου περιορίσει τη ζωή. Τώρα που γνωρίζω πως σε κάθε χώρα, όποια προφορά και να έχεις μετά το ένα ακολουθεί το δύο.

Εγώ δε φοβάμαι να αγκαλιάσω τους ομοφυλόφιλους φίλους μου μήπως και κολλήσω aids. Εγώ δεν ντρέπομαι να κάνω παρέα με μια «κοντή», μια «ψηλή» και μια «χοντρή» κι ας μας φωνάζουν «αλατοπιπεριέρα». Εγώ θα χαιρετήσω τον Νίκο που είναι χρήστης και την Μαρία που είναι αλκοολική. Όλο αυτό θα με κάνει αυτομάτως ομοφυλόφιλη, αλκοολική και χρήστη; Ο ρατσισμός δεν καταπολεμάται με τον τρόπο που δημιουργήθηκε, τη βία. Εμείς οφείλουμε να μεταδώσουμε την αγάπη και την αλληλεγγύη. Να είναι αποδεκτό το διαφορετικό κι όχι δακτυλοδεικτούμενο.

Κι αν εσύ αρνείσαι να νιώσεις μην πράττεις άλλο και σκέψου. Τι είσαι; Ποια η ταυτότητα σου; Η ανθρωπιά! Κι αυτό ορίζει πως οφείλεις να είσαι άνθρωπος με τους ανθρώπους.

© 2017, Μιχάλης Βούρκος. All rights reserved. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια από το athensvibe.gr

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *