Think Tank

Πανελλήνιες εξετάσεις, αυτή η μάστιγα

Written by Elena Goula

Περιμένοντας στην ουρά δημόσιας υπηρεσίας για αρκετή ώρα μέχρι να εξυπηρετηθώ έγινα αυτόπτης μάρτυρας μιας αρκετά προσωπικής συζήτησης. Μια μητέρα με το γιο της λίγες μόλις μέρες μετά τις πανελλήνιες εξετάσεις προσπαθούσε με κάθε τρόπο να τον πείσει για το ποιο είναι το κατάλληλο επάγγελμα για το μέλλον του, για την ευτυχία του, για την αποκατάστασή του και ένα σωρό άλλα επιχειρήματα που επιστράτευσε στη φαρέτρα της καθώς προσπαθούσε απεγνωσμένα να πετύχει το δικό της.

«Η νομική για σένα Γιάννη είναι μονόδρομος. Τα έχουμε ξαναπεί αυτά. Ακόμα κι αν δεν περάσεις στις πανελλήνιες θα φύγεις έξω για σπουδές. Ο μπαμπάς έχει στρωμμένη δουλειά κι ένα μεγάλο πελατολόγιο που θ’ αναλάβεις αμέσως μόλις τελειώσεις. Σίγουρη δουλειά και με πολλά χρήματα. Είσαι πολύ τυχερός αγόρι μου που έχεις μια τέτοια ευκαιρία. Άλλα παιδιά στη θέση σου θα πετούσαν απ’ τη χαρά τους κι εσύ…»
«Μα σας έχω ξαναπεί ρε μάνα πως δεν μου αρέσει η Νομική. Τι φάση κι αυτή με σας! Εγώ με τη μουσική θέλω ν’ ασχοληθώ και το ξέρετε. Χρόνια σας το λέω αλλά τίποτα. Και να περάσω Νομική θα την παρατήσω και θ’ ασχοληθώ με τη μουσική. Αυτή γουστάρω με χίλια αλλά εσείς δε με «πιάνετε» με τίποτα. Δε σας νοιάζει τι θέλω εγώ αλλά τι θέλετε εσείς!»

Έμεινα αποσβολωμένη από ένα διάλογο, με χαρακτήρα μονολόγου περισσότερο, δυο ανθρώπων που απλά ζούσαν στο ίδιο σπίτι χωρίς να γνωρίζονται σχεδόν καθόλου. Χρόνια πριν έζησα κάτι παρόμοιο και πίστευα πως αυτά στις μέρες μας έχουν μειωθεί αν όχι εξαλειφθεί αλλά απ’ ότι φαίνεται δεν ισχύει. Η ζωή και το μέλλον ενός νέου ανθρώπου με όνειρα και φιλοδοξίες στο σφυρί για λίγη σιγουριά. Πόσο θλιβερό να ακούς μια μάνα να σπρώχνει το παιδί της σε μια ζωή γεμάτη συμβιβασμούς μόνο και μόνο για λίγη μελλοντική σιγουριά. Βέβαια στην Ελλάδα της κρίσης και της ανεργίας θα πει κάποιος λογικό. Λογικό ναι, αλλά η λογική σπάνεια συμβαδίζει με την ευτυχία. Και δυστυχώς αυτή η λογική αντιμετώπιση των πραγμάτων ευθύνεται που έχουμε κατακλυστεί από δυστυχείς επιτυχημένους ανθρώπους γύρω μας.

Σήμερα μόλις έγινα κοινωνός μιας προσπάθειας να προστεθεί ακόμα ένας στο μακρύ κατάλογο και μάλιστα από την ίδια του τη μάνα. Από τη μια η ανάγκη της επιβίωσης που είναι απόλυτα κατανοητή κι από την άλλη η ύπαρξη της ψυχικής ισορροπίας που θα έπρεπε να είναι αυτοσκοπός σε μια εποχή που οι ψυχολόγοι κι οι ψυχίατροι κάνουν «χρυσές δουλειές». Όμως η ευτυχία, η προσωπική ευτυχία του καθενός μας είναι συνυφασμένη με την ελευθερία της επιλογής. Όποια κι αν είναι αυτή. Ο Χαλίλ Γκιμπράν έγραψε κάποτε πως «Η ζωή χωρίς ελευθερία είναι σαν σώμα χωρίς ψυχή». Εσύ, μαμά του αγοριού που του έδωσες μια φορά ζωή δώστου και την ελευθερία να να τη ζήσει όπως θέλει. Ίσως να μην είσαι η πιο συνετή αλλά θα γίνεις για κείνον η καλύτερη μαμά του κόσμου. Λίγο είναι αυτό;

© 2018, Elena Goula. All rights reserved. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια από το athensvibe.gr

About the author

Elena Goula

Leave a Comment