YOU.
Leave a comment

Πότε ερωτεύτηκες για πρώτη φορά τον έρωτα;

Athens Vibe

του Νικήτα Κάτσου

Έρωτας. Ο έρωτας είναι πολύ συγκεκριμένος αλλά και πολύ αφηρημένος. Ο έρωτας σε ωριμάζει αλλά και σε κάνει να νιώθεις ξανά παιδί. Ο έρωτας είναι γλυκός αλλά και πικρός. Ο έρωτας είναι πολύχρωμος αλλά και άσπρος. Ο έρωτας σε απογειώνει αλλά και σε βυθίζει. Ο έρωτας είναι ό,τι πιο όμορφο μου συνέβη ποτέ αλλά και ό,τι πιο άσχημο. Δεν μπορείς να ξεφύγεις. Σε κυνηγάει από την πρώτη σου ανάσα και δε θα σταματήσει μέχρι να σε χτυπήσει με τα βέλη του.

Όταν έρθει κοντά σου, μην αντισταθείς, είναι πολύ δυνατός και σίγουρα θα σε κερδίσει. Αλλά όταν σε κερδίσει, θα κερδίσεις και εσύ μαζί του. Θα γνωρίσεις μια ζωή μέσα από άλλα μάτια, με ένα διαφορετικό φίλτρο, από μια άλλη οπτική γωνία και από την πλευρά που το πρίσμα, βγάζει τις πολύχρωμες ακτίνες φωτός. θα ανακαλύψεις, όπως έγραψε και ο Ρότζερ Γουότερς, τη σκοτεινή πλευρά της σελήνης και τη φωτεινή πλευρά του έναστρου ουρανού. Μπορείς να ερωτευτείς οτιδήποτε. Μια ιδέα, ένα άρωμα, έναν ήχο, ένα πνεύμα, ένα βιβλίο, ΈΝΑΝ ΆΝΘΡΩΠΟ.

Είναι ωραίο να ερωτεύεσαι, είναι ωραίο να αφήνεις τις αισθήσεις σου να σε καθοδηγούν, το ρομαντισμό να σε κυριεύει. Αλλά πρόσεξε. Άλλο ο έρωτας άλλο η καύλα. Ποτέ μην παίρνεις αποφάσεις υπό την επήρεια του δεύτερου. Σίγουρα θα βγεις σε αδιέξοδο, θα πονέσεις και θα το μετανιώσεις. Μην την πατήσεις όπως εγώ κάποτε. Ο έρωτας είναι μια λαίλαπα που εισβάλει ξαφνικά στη ζωή του ανθρώπου. Δε θα σε ρωτήσει αν θέλεις, δε θα σε ρωτήσει πότε θέλεις ή πως το θέλεις. Είναι αρρώστια ο έρωτας αλλά και ένα από τα καλύτερα φάρμακα. Είναι η απόλυτη ευτυχία αλλά και η κατάθλιψη. Είναι να θέλεις να την αγγίζεις κάθε στιγμή αλλά να μην μπορείς. Να θέλεις να μυρίζεις τα αρώματα της αλλά να μην είναι εφικτό. Να θέλεις να είστε συνέχεια μαζί αλλά να μη γίνεται. Είναι όταν τρέμεις που τη βλέπεις να έρχεται προς το μέρος σου. Όταν ετοιμάζεις διαλόγους στο μυαλό σου και ατάκες και τελικά όταν σε πλησιάζει ξεχνάς να μιλάς. Βασικά τα ξεχνάς όλα. Τα ξεχνάς όλα και απολαμβάνεις αυτά τα δευτερόλεπτα. Σου θυμίζουν εκείνα τα δευτερόλεπτα του πρώτου σας φιλιού. Τότε, που νόμιζες πως κατέκτησες τον κόσμο. Δε νόμιζες, αυτό είχες κάνει, είχες κατακτήσει το δικό σου κόσμο.

Την πρώτη φορά που ερωτεύτηκα θυμάμαι τον εαυτό μου να μετράει ακόμα με τα δάχτυλα. Ήταν εκείνο το άρωμα της που με γοήτευε… Και ο ήχος από τα αμέτρητα βραχιόλια της. Η παρουσία της γινόταν αισθητή από πολύ μακριά. Τόσο χαρακτηριστική η μυρωδιά της… Τόσο συγκεκριμένος εκείνος ο ήχος. Τόσο σαγηνευτική η φωνή της. Τη θαύμαζα και ακόμα τη θαυμάζω. Ο έρωτας είναι πολύ συγκεκριμένος αλλά και πολύ αφηρημένος. Την είχα σαν μαμά μου. Εκείνη μου έμαθε να μιλάω, να εκφράζομαι, να μετράω, να γράφω, να διαβάζω. Ήταν η δασκάλα μου. Ήταν η πιο γλυκιά μορφή που είχα συναντήσει, αγαπούσα το σχολείο και μισούσα τα σαββατοκύριακα που δεν την έβλεπα. Ερωτεύτηκα στα πλαίσια του θαυμασμού, θα ήθελα να είναι συγγενείς μου, να συνυπάρχω περισσότερο μαζί της, να την ακούω να μιλάει, να διαβάζει ποίηση και λογοτεχνία και εγώ να κάθομαι στο πουφ και να αφουγκράζομαι. Τότε, ερωτεύτηκα για πρώτη φορά. Εσύ, πότε ερωτεύτηκες πρώτη φορά;

Υ.Γ. Κυρία Βέτα, σας αγαπάμε όλοι. Όλη η γενιά του ’94 σας στέλνει χαιρετίσματα. Ελπίζω να το δείτε, κάποτε… Εκείνος που σας έφερνε το κουλούρι κάθε πρωί.

© 2016, Μιχάλης Βούρκος. All rights reserved. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια από το athensvibe.gr

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *