Τα αρκουδάκια της αγάπης.

από τον Κωνσταντίνο Σαλταπίδα

«Αγάπη η φλόγα της καρδιάς
Στίχος από τραγούδι
Αγάπη φως στη μοναξιά
Και κόκκινο λουλούδι»

Ναι. Κι εγώ ανατρίχιασα. Και κάθε χρόνο το ίδιο παθαίνω. Μόνο που δεν θυμάμαι αν ήμουν πάντα έτσι ή έγινα μετά από κάποιον αποτυχημένο έρωτα. Αυτό θα το ερευνήσω σε άλλο επεισόδιο. Τώρα πρέπει να σας πείσω ότι αυτή είναι μια σαχλοεμπορική και δήθεν ρομαντική μέρα που ως στόχο της έχει να γεμίζει τα ράφια με φτηνά, κακομούτσουνα αρκουδάκια.

Ζευγάρια που όλο τον χρόνο μπαινοβγαίνουν μόνοι στα σπίτια τους και τρώνε σαν μαγκούφηδες λιπαρά φαγητά. Ζευγάρια που βαρέθηκαν να ακουμπάνε τα πόδια τους όταν κοιμούνται. Ζευγάρια που έχουν ξεφτιλίσει την 6η εντολή. Ζευγάρια της συνήθειας. Ζευγάρια του «έχουμε τρία παιδιά». Ζευγάρια μίζερα. Της ανάγκης. Του φόβου. Της ανασφάλειας.

Μια ζωή είναι.

Τον πρώτο χρόνο φωτογραφίες με φόντο τον πύργο του Άιφελ και τις γόνδολες της Βενετίας. Τον δεύτερο χρόνο είναι δύσκολοι οι καιροί, αλλά μην με περάσει για γύφτο. Θα κλείσω να πάμε για φαγητό εκεί που πήγα στα κρυφά με τη Μαρία από το γραφείο. (Να την πάρω κι αυτή ένα τηλέφωνο). Τον τρίτο χρόνο ένα αρκουδάκι. Τον τέταρτο χρόνο ένα αρκουδάκι. Τον πέμπτο χρόνο ένα αρκουδάκι. Τον έκτο μία τούρτα. Γέμισε το ράφι! Άσε που αυτή η σοκολατίνα μου γέμισε το μάτι! Τον έβδομο χρόνο τέλμα. «Μήπως να μείνουμε λίγο μόνοι;». «Έχω κανονίσει να βγω με τα παιδιά από μέρες». «Δεν πειράζει να μην κάνουμε κάτι, ε;».

Μια μέρα είναι.

Τίποτα δεν πειράζει. Κάθε ζευγάρι έχει τους δικούς του ρυθμούς και χαίρεται με διαφορετικά πράγματα. Γουστάρουν που μουχλιάζουν καθώς περνάει ο καιρός. Ή βαριούνται. Και μαλώνουν. Και βρίζονται. Δεν πειράζει.

Πειράζουνε τα όσπρια. Πειράζει που δεν το νιώθεις και το κάνεις. Πειράζει που είπες «ένα αρκουδάκι». Πειράζει που προσποιείσαι για να θυμηθείς πώς ήσουν ερωτευμένος. Πειράζει που το σκέφτηκες. Πειράζει που το αρνείσαι. Πειράζει που το προσπερνάς. Πειράζει που έμεινες να μετράς τα αρκουδάκια.

Μια στιγμή είναι.

Ξύπνησα και μου είχε καφέ στο κρεβάτι. Μου παρήγγειλε το αγαπημένο μου κινέζικο. Έκλεισε εισιτήρια για το Athens Rock Festival. Πήγε και πλήρωσε τους λογαριασμούς. Ήρθε να με πάρει από τη δουλειά. Με τράβηξε από τον καναπέ για να βγούμε με τα παιδιά. Ξεχάσαμε ότι είναι του Αγίου Βαλεντίνου.

© Athens Vibe

© 2017 – 2019, Athens Vibe Crew. All rights reserved. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια από το athensvibe.gr

Filed under stories

Το Athens Vibe είναι άνθρωποι, είσαι εσύ, εγώ, ο δίπλα σου, νέοι άνθρωποι με αγάπη και μεράκι για να προσπαθήσουν. Με διάθεση να πάμε κόντρα στην γκρίζα εποχή που διανύουμε ερχόμαστε με φρέσκες προτάσεις και ιδέες για την πόλη που αγαπάμε να μισούμε: την Αθήνα!