All posts tagged: έρωτας

Τεχνολογική Ασάφεια του Έρωτα

Γράφει ο Valantis.Z Το θερμόμετρο αγγίζει τους 40 βαθμούς, είναι Κυριακή απόγευμα, κάπου τέλη Ιουλίου, το φυσιολογικό βέβαια θα ήταν να ήμουν σε μία παραλία πίνοντας τα μοχίτο μου όσο το αλάτι στεγνώνει επάνω μου. Ωραίο σκηνικό αλλά για Κυριακή και δη στην Αθήνα, το μόνο που θα στέγνωνε επάνω μου θα ήταν ο διπλανός γιατί δεν θα είχε που αλλού να βάλει την πετσέτα του. Οπότε προτίμησα να φτιάξω έναν καφέ στην ηρεμία του σπιτιού μου με το κλιματιστικό αγκαλιά και μιας και το ανέφερα, πόσο καταπληκτική ανακάλυψη αυτό το κλιματιστικό, ένα δείγμα ότι η τεχνολογία εξυπηρετεί τον άνθρωπο και τις ανάγκες του. Αν ήξερα ποιος το ανακάλυψε θα τον έπαιρνα τηλέφωνο να του δώσω τα συγχαρητήριά μου, αλλά υποθέτω ότι δροσίζεται σέ άλλα σύμπαντα. Η τηλεόραση ανοιχτή να παίζει, τελείωσαν και τα “Φιλαράκια“, τα οποία ποτέ δεν με κουράζουν όσες φορές και να τα έχω δει. Πλέον παίζει βλακείες, κλασική και σταθερή αξία, σαν την πολιτική, όλο φανφάρες και από ουσία μηδέν. Τι σκέφτομαι και εγώ απογευματιάτικα. Κλείνω το χαζοκούτι, βάζω μουσική και πιάνω …

Κανείς δεν πέθανε από έρωτα, κανείς καλέ μου.

Ο έρωτας είναι μια εγωιστική θέση, μια μοναχική διαδρομή με προορισμό την τρέλα, την οδύνη, την παρανόηση εναντιωμένη στην βαθύτερη νόηση των όσων σε ορίζουν έξω από την κυριαρχία σου, έξω από το βασίλειο σου που καθορίζεις και επιβάλλεις. Ο έρωτας σου επιβάλλεται και σε καθορίζει. Αυτό σου μάθανε. Όταν σου χτυπάει την πόρτα ξεκινάς πάντα με μια αντίδραση. Φαντάζει να είναι το μόνο που θέλεις να κάνεις, το λέει και το άσμα «αντίδραση, αντίδραση το μόνο που θα κάνω». Και δεν θες να αφεθείς -κλαις να παραδοθείς- , οχυρώνεσαι, αποσπάς το ενδιαφέρον σου από το υποκείμενο του πόθου σου, χάνεσαι σε μεταφράσεις, σε βιωματικές συμπεριφορές, σε ανούσιες επικοινωνίες, κοινωνείς το αδιάφορο, και σηκώνεις το περίστροφο με τραβηγμένη ασφάλεια μα δίχως σφαίρες. Απειλείς εφόσον απειλείσαι, μα είσαι ήδη αφοπλισμένος. Πάντα θα είσαι αμάθητος στον έρωτα αν ζεις με ψευδαισθήσεις. Τρομάζει, και ας μοιάζει με τα μικρά παιδιά που τραμπαλίζονται στις παιδικές χαρές. Δεν είναι παιδική χαρά, το ξέρω. Το ξέρεις και εσύ. Μα έχει μια τέτοια χάρη και χαρά που τη βρίσκεις μόνο σε αθώα …