All posts tagged: Ανδριάννα Καντάρη

Athens Vibe

Ζούμε σε έναν κόσμο που ξέρει μονάχα να κρίνει…

Γράφει η Ανδριάννα Καντάρη Έχω κουραστεί να ζω σε αυτόν τον κόσμο που ξέρει μονάχα να κρίνει και να κατακρίνει τον κάθε άνθρωπο για τις πράξεις, τις επιλογές και την ζωή του. Έχω κουραστεί να είμαι ανάμεσα σε ανθρώπους που η κύρια τους ασχολία είναι οι ζωές των άλλων. Έχω κουραστεί με αυτόν τον κόσμο που νομίζει πως ξέρει περισσότερα για εσένα από εσένα. Έχω κουραστεί, μ’ακούς; “Ο ανώτερος άνθρωπος κρίνει τον εαυτό του. Ο κατώτερος, τους άλλους.” Μιλώ για όλους εκείνους που ίσως είχαν βάλει την μάσκα του φίλου, σε πρόδωσαν και συμπεριφέρονται σαν να τους πρόδωσες εσύ. Για όλους εκείνους που για να καλύψουν τις δικές τους άσχημες πράξεις διαδίδουν ψέμματα για τον δικό σου χαρακτήρα. Μιλώ για όλους αυτούς που δεν σε γνώριζουν, τους πίστεψαν και σε κατακρίνουν για πράγματα που δεν έκανες ποτέ. Μιλώ για όλους αυτούς που έχουν κάνει τρόπο ζωής τους το κουτσομπολιό και την κατινιά. Για όλους αυτούς που κρίνουν το διαφορετικό χρώμα, θρησκεία, καταγωγή, το μέγεθος, τις σεξουαλικές προτιμήσεις του καθενός, και δεν σταματούν εκεί. Κρίνουν με …

athens vibe

Η “αγαπημένη” περίοδος που λέγεται εξεταστική

Γράφει η Ανδριάννα Καντάρη Έφτασε πάλι αυτή η “αγαπημένη” περίοδος που λέγεται Εξεταστική. Είναι η περίοδος που ξεκινάς να ελπίζεις σε θαύματα, που το σπίτι σου είναι πιο καθαρό από ποτέ και που λιώνεις όλες τις σειρές. Με λίγα λόγια, είναι η στιγμή που έχεις όρεξη να κάνεις οτιδήποτε άλλο εκτός από το να διαβάσεις. Δεν είναι όμως όλοι έτσι. Οι τύποι των φοιτητων στην εξεταστική είναι πολλοί: Τα φυτά Είναι αυτοί που από την αρχή του εξαμήνου δεν έχουν χάσει ούτε ένα μάθημα και δεν άφηναν λέξη χωρίς να την γράψουν. Έχουν τις καλύτερες σημειώσεις αλλά μη ζητήσεις να τις φωτοτυπήσεις, τζάμπα κόπος! Δεν πρόκειται να σου τις δώσουν. Θα τους δεις δύο ώρες πριν την εξέταση να κάνουν μια επαναληψούλα μέσα από αυτές τις πολύτιμες σημειώσεις τους και όταν έρθει η στιγμή της εξέτασης, φυσικά θα μπουν πρώτοι στην αίθουσα και θα κάτσουν στην πρώτη θέση. Αν χρειαστείς καμιά βοήθεια, θα αγχωθούν και θα προσποιηθούν πως φοβούνται μη τους πιάσει ο επιτηρητής που μπορεί να είναι ακόμη και έξω από το αμφιθέατρο! Κλασσική …

Athens Vibe

Ένα διαφορετικό γράμμα στον Άγιο Βασίλη…

Γράφει η Ανδριάννα Καντάρη Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη, Με λένε Ανδριάννα και αυτό είναι ένα γράμμα διαφορετικό απ’όλα τ’άλλα. Ζούμε σε μία εποχή που μαστίζει η οικονομική κρίση, αλλά κυρίως η ανθρωπιστική. Δε θα σου ζητήσω άπειρα χρήματα, αλλά θα ζητήσω άπειρη υγεία για όλον τον κόσμο! Όλες οι ανίατες ασθένειες να εξαλειφθούν και να είμαστε γεμάτοι ζωντάνια. Δε θα σου ζητήσω το τελευταίο μοντέλο i-phone, αλλά ουσιαστική επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων. Να μάθουμε όλοι μας να αξιοποιούμε και να ζούμε την κάθε στιγμή που περνάει χωρίς να είμαστε ζωντανοί νεκροί πάνω από οθόνες. Δεν θέλω εξουσία και αμέτρητα υλικά αγαθά, θέλω ειρήνη! Θέλω να σταμάτησει ο πόλεμος και στις καρδιές των ανθρώπων να υπάρχει μόνο η ζεστασιά της αγάπης. Να μην πνίγονται άλλα παιδάκια στην θάλασσα, αλλά να απολαμβάνουν την δροσιά της τα καλοκαίρια σε διακοπές παρέα με τις οικογένειές τους. Δεν θέλω να σκοτώνονται άνθρωποι από ανθρώπους. Ο καθένας να μην έχει σκοπό να βλάψει με την πρώτη ευκαιρία τον άλλον,να σταματήσει η κακία που μαυρίζει τις ψυχές μας. Θέλω να είμαστε όλοι …

‘Ενα κενό…

Γράφει η Ανδριάννα Καντάρη Είναι Τρίτη βράδυ, φτάνει στο τέλος της μία γεμάτη μέρα μα στην ουσία τόσο άδεια. Δε θα γυρίσω ακόμα στο σπίτι, θα πάω σε ένα από τα αγαπημένα μου σημεία στην Αθήνα. Εκεί που τα βλέπω όλα από ψηλά και οι σκέψεις καθαρίζουν. Καθώς περπατάω βλέπω ανθρώπους με βλέμματα παγωμένα και κενά. Είναι γνώριμο αυτό το βλέμμα, το έχω αντικρίσει ξανά… Στον καθρέφτη… Είναι αυτό το βλέμμα που καθρεφτίζει τα τόσο άδεια συναισθήματα και την γκρίζα ρουτίνα μας. Τον τελευταίο καιρό έχω γίνει ένα με αυτούς τους ανθρώπους που απλά περιφέρονται σαν μικρά ρομποτάκια καλά ρυθμισμένα, δίχως κανένα συναίσθημα. Ούτε λύπη, ούτε χαρά, ούτε θυμός.  Είναι εκείνη η κατάσταση που περπατάς ανάμεσα σε χιλιάδες ανθρώπους, αλλά νιώθεις μόνος. Η κατάσταση που συναντάς κανέναν γνωστό, σε ρωτάει τι κάνεις δίχως όμως, να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την απάντηση και γίνεται αυτή η ανούσια συζήτηση στα βιαστικά. Νιώθεις σαν να πνίγεσαι σε έναν βυθό από ατελείωτες σκέψεις που δε βγάζουν τόσο νόημα. Νιώθεις το απόλυτο χάος μέσα σου. Παραμένεις συναισθηματικά νεκρός και περιμένεις να …

Να ‘ταν η απόσταση γυαλί…

Γράφει η Ανδριάννα Καντάρη …Να ‘ρθεις για λίγο και ύστερα να φύγεις πάλι.’Αλλη μία νύχτα που είμαι χωρίς εσένα πλάϊ μου, χωρίς το φιλί της “καληνύχτας”, χωρίς την αγκαλιά σου. Στεναχωριέμαι και μου λείπει το άρωμά σου, μου λείπεις εσύ… Κάθομαι και χαζεύω το φεγγάρι επειδή ξέρω ότι το κοιτάς και εσύ. Είναι ένας τρόπος να ενωθούν τα βλέματά μας. Μπορεί να είμαστε μακριά, αλλά είμαστε κάτω από τον ίδιο ουρανό μάτια μου… Τα χιλιόμετρα μπορεί να μας χωρίζουν, ο έρωτας όμως μας ενώνει.  Όσο είναι αμοιβαίος, ακόμα και το ότι μου λείπεις είναι ένα γλυκό συναίσθημα γιατί ξέρω πως όταν σε δω θα χαρούμε μέχρι και το τελευταίο δευτερόλεπτο μαζί. Ξέρω ότι θα ζήσουμε όλα όσα μας στέρησε ο χρόνος, ότι θα μου δώσεις όλες τις αγκαλιές που μας στέρησε η απόσταση… Ακόμα και όταν δεν είσαι μαζί μου, νιώθω την ζεστασιά σου αυτές τις κρύες νύχτες. Έχεις τον τρόπο σου να είσαι πλάϊ μου. Με κάνεις να νιώθω όμορφα χωρίς να χρειάζονται πολλά λόγια, απλά και μόνο με τον τρόπο σου. Καταλαβαίνω πως …

Η εποχή που η μιζέρια έγινε τρόπος ζωής…

Γράφει η Ανδριάννα Καντάρη Μπήκε το φθινόπωρο και ήρθαν οι πρώτες βροχές. Πολλούς τους έχει πάρει από κάτω,  δε μπορώ να τους καταλάβω. Εγώ χαίρομαι και κάθομαι και χαζεύω τις σταγόνες σαν μικρό παιδάκι “μα είναι τόσο ήρεμα και όμορφα”, σκέφτομαι. Γενικά, το καλοκαίρι όλοι θα παραπονιούνται για την ζέστη και το φθινόπωρο, επειδή βρέχει. Κυριαρχεί μία κατάσταση γκρίνιας και τίποτα δεν αρέσει σε κανέναν, κανείς δεν είναι ευχαριστημένος με τίποτα. Δε φταίνε οι εποχές ούτε και ο καιρός, το μυαλό του ανθρώπου φταίει. Έχει υιοθετηθεί η νοοτροπία της μιζέριας, δικαιολογημένα καθώς οι εποχές που περνάνε δυσκολεύουν όλο και περισσότερο. Είναι ένα από αυτά τα απογεύματα με ψιλοβρόχι, που η θερμοκρασία έχει πέσει αισθητά και η νύχτα μας επισκέπτεται πιο νωρίς. Βάζω την χουχουλιάρικη μου ζακέτα και φτάνω στο μετρό. Περιτριγυρίζομαι από ανθρώπους που ο καθένας έχει διαφορετικές στιγμές, προβλήματα, χαρές. Λατρεύω να τους παρατηρώ. Οι περισσότεροι είναι με σκυμμένα κεφάλια, άλλοι πάνω από τα κινητά και άλλοι με σκυθρωπά βλέμματα και κουρασμένες εκφράσεις. Άνθρωποι που γυρνάνε από τις δουλειές που δε τις αγαπούν, μα …

Δεν είναι έτσι ο έρωτας…

Γράφει η Ανδριάννα Καντάρη Είναι μία από αυτές τις νύχτες που κάθομαι μόνη, ψάχνοντας λίγη ηρεμία. Μία από αυτές τις νύχτες που σκέφτομαι και λίγο τον εαυτό μου και το πόση χαλάρωση μπορεί να προσφέρει η μοναξιά. Μπορεί έξω να έχει ησυχία μα, μέσα στο κεφάλι μου κυριαρχεί το χάος. Σκέψεις για το πώς έχουν αλλάξει οι εποχές, οι άνθρωποι,οι συνήθειες, τα συναισθήματα. Δεν είναι καιρός για την εξιδανικευμένη αγάπη που μας διάβαζαν στα παραμύθια ή για τους παθιασμένους έρωτες γεμάτους ένταση που βλέπαμε στο “The Notebook” παρέα με 5 κουτιά χαρτομάντιλα. ‘Εχουν ξεχάσει οι άνθρωποι να διεκδικούν και να ζουν με πάθος. Δεν είναι έρωτας η συνήθεια, οι βόλτες και οι ανούσιες κουβέντες. Δεν είναι έρωτας τα καραμελοσαγαπώ, τα γλυκόλογα και οι καρδούλες. Καμιά φορά και μόνο ο τρόπος που λέει το όνομά σου μπορεί να δηλώσει πολλά,χωρίς να χρειάζονται χαζά υποκοριστικά. Δεν είναι έρωτας η μόστρα στο Facebook, oι ατελείωτες συζητήσεις μέσα από ένα chat. Αυτές οι συζητήσεις χωρίς ουσία, που όταν βρίσκεσαι με τον άλλον από κοντά δεν υπάρχει κανένα ενδιαφέρον και …

Να χαμογελάς…

Να μετράς τη ζωή σου με τα χαμόγελα,όχι με τα δάκρυα. John Lennon Είναι εκείνες οι μέρες που απλά δε θες να βγεις από το σπίτι, δε θες να δεις κανέναν. Είναι οι στιγμές που όλα σου φταίνε, όλα πάνε στραβά και δε σταματάς να σκέφτεσαι “με έχουν μουντζώσει, δεν εξηγείται αλλιώς”. Απ’ όπου και να το πιάσεις θα δεις πως δεν πάει τίποτα σωστά. Σκέφτεσαι από την μία ότι πλησιάζει ο Σεπτέμβρης και αγχώνεσαι γι’ αυτά τα “λίγα” μωρέ μαθηματάκια που χρωστάς, από την άλλη όλοι σου φορτώνουν τα δράματα τους λες και δε σου έφταναν τα δικά σου! Προβλήματα παντού και στη σχέση σου, απογοητεύσεις και άλλα πολλά και πιο σοβαρά. Νιώθεις πίεση από παντού, δεν αντέχεις και θέλεις να εκραγείς. Γύρω σου βλέπεις να επικρατεί μιζέρια, αρνητική ενέργεια. Παρατηρείς ανθρώπους που δε βλέπουν τίποτα θετικό και δημιουργούν συνέχεια δράματα από το πουθένα. Οι λεγόμενοι “τοξικοί άνθρωποι”. Μα πώς γίνεται στην τελική να μην επηρεαστείς απ’όλα αυτά; Γίνεται! Οπότε ηρεμία… Η λύση είναι μία: πάμε παραλία! Όχι πλάκα κάνω αλλά και αυτό, εξάλλου καλοκαιράκι …

Για τον πατέρα…

Γράφει η Ανδριάννα Καντάρη Για τον πατέρα που σε μεγάλωσε, που όταν δεν ήσουν καλά ήταν εκεί για εσένα να σου κρατάει το χέρι… Για τον πατέρα που ήταν εκεί να σου δίνει τις πιο όμορφες συμβουλές, να σου δίνει ελπίδα να προχωράς… Για τον πατέρα που δεν ήθελε να σου χαλάσει χατίρι ακόμα και για ό,τι πιο χαζό σου περνούσε από το μυαλό, που σε πήγαινε στα γήπεδα να φωνάξετε μαζί για την αγαπημένη σας ομάδα… Για τον πατέρα που η μεγαλύτερή του χαρά ήταν να βλέπει εσένα να χαμογελάς… Για τον πατέρα που σε θαύμαζε σε κάθε σου επιτυχία και σε ενθάρρυνε στην όποια αποτυχία… Για τον πατέρα που η μόνη του έγνοια ήταν να είσαι εσύ καλά, που κάθε φορά που σε έκανε να χαμογελάς έλαμπαν τα μάτια του από ευτυχία… Τί γίνεται όμως όταν έρχεται η στιγμή να συνειδητοποιήσεις πως έφυγε; Πως δε θα ακούσεις ξανά τα χαρακτηριστικά του βήματα στη σκάλα να πεις με τόση χαρά “ήρθε ο μπαμπάς!”; Πως δε θα σου ξαναχαρίσει αυτό το πανέμορφο χαμόγελο του, το …

Η Αφροδίτη των Κυκλάδων: Μήλος φυσικά!

Γράφει η Ανδριάννα Καντάρη Η Μήλος έχει μία μαγική ομορφιά σαν αυτή της Αφροδίτης, εξάλλου δεν είναι τυχαίο που το άγαλμά της βρέθηκε εκεί. Το ταξίδι σε αυτό το Κυκλαδίτικο νησί θα μείνει αξέχαστο σε όποιον το επισκεφθεί. Είναι ένα μέρος το οποίο συνδυάζει σεληνιακά τοπία, μοναδικές παραλίες, άφθονη ιστορία αλλά και παραδοσιακή ομορφιά. Επικρατεί κυρίως μία ζευγαροκατάσταση, αλλά είτε πας ζευγαράκι είτε πας με φιλαράκια αξίζει να ζήσεις αυτή την απίστευτη εμπειρία. ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΣ Τα δρομολόγια των πλοίων και των αεροπλάνων είναι αρκετά, ιδιαίτερα κατά την τουριστική περίοδο του καλοκαιριού. Συμβατικά πλοία και ταχύπλοα (Δελφίνια) συνδέουν τον Πειραιά με το λιμάνι της Μήλου με καθημερινά δρομολόγια, απευθείας ή με ενδιάμεσες στάσεις σε νησιά όπως η Σέριφος, η Σίφνος και η Κίμωλος. Σύνδεση υπάρχει επίσης με τη Σύρο και το Ηράκλειο της Κρήτης. Η διάρκεια του ταξιδιού ποικίλλει από τις 3 ώρες έως τα παραδοσιακά 8ωρα, αναλόγως το πλοίο. Για όσους επιθυμούν να πάνε αεροπορικώς στο νησί, υπάρχουν καθημερινές πτήσεις για Μήλο από το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» της Αθήνας, διάρκειας περίπου 35 λεπτών. ΤΑ …