All posts tagged: Νίκος Ιωάννου

athens vibe

Μια νέα γνωριμία έχει πάντα να σου προσφέρει

από τον Νίκο Ιωάννου Μου αρέσει να προσπαθώ να μάθω τους ανθρώπους. Όλοι πάντα έχουν κάτι να σου πουν. Μια νέα γνωριμία πάντα έχει να σου προσφέρει κάτι. Φυσικά έναν άνθρωπο που τον γνωρίζεις χρόνια δεν συνεπάγεται με το ότι τον ξέρεις τόσο καλά. Κανένας άνθρωπος δεν ξέρει όλες τι πτυχές ενός άλλου. Είναι δύσκολο γιατί οι άνθρωποι αλλάζουν συνεχώς και πολύ λίγα πράγματα μένουν ίδια. Είναι ωραίο όμως να μπορείς να ανταλλάσσεις απόψεις με κάποιον που γνώρισες τυχαία σε ένα λεωφορείο, στο δρόμο, στο πάρκο και σε μια καφετέρια. Η ανάγκη για επικοινωνία σε ωθεί να μάθεις πράγματα και να δώσεις πράγματα. Δεν θα ακυρώσω εύκολα κάποιον και αυτό διότι αν δεν τον μάθω δεν μπορώ και να τον κρίνω. Αν δεν ξέρω τις απόψεις του, την ιδεολογία του, τα ενδιαφέροντά του και τις αντιλήψεις του, τότε σίγουρα δεν γίνεται να τον κρίνω. Είναι όμορφο να προσπαθείς να έχεις συζητήσεις με διάφορους ανθρώπους όλων των ηλικιών και όλων των ειδών. Πάντα κάτι θα μάθεις και πάντα κάτι θα δώσεις και εσύ σε αυτούς. Ακόμη …

Athens Vibe

Ονειρεύομαι για να μπορώ να πετώ

του Νίκου Ιωάννου Υπάρχει η μανία και η επιθυμία από τα παιδικά μας ακόμη χρόνια να θέλουμε να πετάξουμε και να αντικρίσουμε αλλιώς τον κόσμο. Δεν βγάλαμε όμως ποτέ τα φτερά που τόσο θέλαμε. Φανταζόμασταν τον κόσμο να δείχνει διαφορετικά από ψηλά και θέλαμε να βρεθούμε σε άλλους γαλαξίες και πλανήτες. Πάντα το άγνωστο θα σε φοβίζει αλλά θα θέλεις να το ανακαλύψεις με οποίο κόστος. Ονειρευόμασταν κάτι σκοτεινό; Κάτι θεαματικό; Κάτι αλλοπρόσαλλο; Κάτι μαγικό; Όλα αυτά μαζί μας μεγάλωναν το αίσθημα για να κατακτήσουμε τα αστέρια και να ανακαλύψουμε νέους κόσμους. Η επιθυμία ορισμένων και η “πείνα” για περιπλάνηση καλύφθηκε με το να πετούν στον ουρανό με αεροπλάνο και κάποιο ή άλλων να επισκέπτονται το διάστημα με πυραύλους. Στους περισσότερους όμως το αίσθημα αυτό δεν καλύφθηκε διότι όλα αυτά είναι προσωρινά και τελειώνουν γρήγορα πριν καν αρχίσουν. Ποιος δεν θα ήθελε να επισκέπτεται κάτι καινούργιο και κάτι τόσο απομακρυσμένο από την Γη(;). Πόσοι δεν ζήλεψαν τον Μικρό πρίγκηπα όταν πηδούσε από αστέρι σε γαλαξία και από γαλαξία σε έναν ολόκληρο κόσμο διαφορετικό; Όμως στην …

Athens Vibe

Μια βόλτα με το παλιό μου ποδήλατο

του Νίκου Ιωάννου Κάποια πράγματα είναι σαν το ποδήλατο τελικά. Αν τα αφήσεις σε αφήνουν, δεν σε περιμένουν. Αν δηλαδή εσύ ξεχάσεις να ζεις, θα σε ξεχάσει και η ζωή και εσύ θα πρέπει να την κυνηγήσεις. Αλλά βέβαια αν το καλοσκεφτείς έτσι και αλλιώς πρέπει να κυνηγάς την ζωή καθημερινά. Κανείς και τίποτα δεν σου χαρίζεται. Και με το ποδήλατο τι γίνεται; Το ξεχάσαμε μου φαίνεται. Όχι, όχι δεν ξεχάσαμε να κάνουμε, ξεχάσαμε την ηλικία που κάναμε. Την αθωότητα και την ανεμελιά που υπήρχε τότε. Χωρίς σκοτούρες και χωρίς ευθύνες περίμενες να πάει απογευματάκι να καβαλήσεις το ποδηλατάκι σου και να ξεχυθείς στους δρόμους, χτυπώντας το κουδουνάκι δίπλα από το φρένο (αν βέβαια είχες φρένα, τις περισσότερες φορές φαντάζομαι όχι). Έπεφτες και χτυπούσες αγκώνες και γόνατα, έτρεχες σπίτι κλαίγοντας να παραπονεθείς πως έπεσες αλλά στην διαδρομή έλεγες “σιγά ” και γύρισες πίσω να ξανατρέξεις ώσπου να ξαναπέσεις και να διαλυθεί καμία ζάντα και να πας το ποδήλατο σπίτι στα χέρια. Μεγαλώνοντας έγινες πιο προσεκτικός και είχες έναν αέρα “ποδηλάτη”. Μεγαλώνοντας ξέχασες όμως το ποδήλατο που …

Athens Vibe

Κάποιος μετράει τα ψέματα.

από τον Νίκο Ιωάννου «Δεν είμαι καλά, εγώ το διάλεξα. Το διαλέγω καθημερινά, είναι περίεργο αλλά όταν δεν είμαι καλά, είμαι καλά γιατί αντικρίζω την αλήθεια. Ίσως ψάχνω λόγο να μην είμαι καλά. Αν λέω συνεχώς ότι είμαι καλά είναι σαν να κρύβω ότι με πονάει. Έχω πάψει να χαρίζω το χαμόγελο μου δεξιά και αριστερά. Το χαρίζω πλέον σε λίγους που ξεχώρισα από τους πολλούς. Κοίτα να δεις, εγώ που είχα πολλούς να έχω λίγους. Αλλά από τους πολλούς οι περισσότεροι ήταν ψεύτικοι. Στο τέλος θα μείνουν (;) ελάχιστοι αλλά αληθινοί. Αν εγώ είμαι ψεύτικος; Αν τόσα χρόνια έχω αρκεστεί σε υπεκφυγές; Σωστά, μα τώρα αρχίζω να προβάρω το πρόσωπο της αλήθειας. Δύσκολο αυτό το πρόσωπο και να είσαι και να το βλέπεις σε άλλους. Η αλήθεια πονάει αλλά είναι τελικά πιο όμορφη από το ψέμα. Κι όμως ο κόσμος γύρω μας κάθε μέρα φοράει την “μάσκα” του, δείχνει χαρούμενος, πρόθυμος, ότι περνάει καλά, ευδιάθετος. Ίσως να μην είναι απαραίτητα ψεύτικος αλλά υποκριτής. Έτσι καλύπτει τις πληγές του. Πίσω από χαμόγελα, πίσω από ωραία ρούχα, …

Love calling Athens

από τον Νίκο Ιωάννου Είσαι “μόνος”. Αναρωτήθηκες ποτέ; Έψαξες να βρεις τι φταίει; Λες πως έχεις ανάγκη από λίγο έρωτα. Δεν θα τον βρεις πάντως. Ούτε στο κινητό, ούτε στον υπολογιστή, σε κανένα φυσικά περιοδικό και σε καμία εφημερίδα. Εκεί θα βρεις άλλα πράγματα που σε ενδιαφέρουν. Σήκω και συ και όλοι, πήγαινε έξω και μην έχεις το κινητό στο χέρι. Είναι που είναι “τρελοί” οι ρυθμοί της πόλης, μην απομονώνεσαι κι’άλλο. Ο έρωτας μπορεί να βρίσκεται στην διπλανή θέση του λεωφορείου, στην παρέα δίπλα σου στην καφετέρια, στο επόμενο παγκάκι που θα πας να κάτσεις, στην σχολή, στην δουλειά. Και έχει ανάγκη αυτή η πόλη από έρωτα, να ομορφύνει όπως ομορφαίνει η ψυχή σου μέσα από αυτό. Βαρέθηκε η πόλη τα ίδια και τα ίδια τώρα τελευταία. Κοίτα την διπλανή, τον διπλανό σου, μίλα. Και αν είσαι στη στάση ας χάσεις και το λεωφορείο αν ο έρωτας είναι εκεί μπροστά σου. Ας αργήσεις στον καφέ σου με την παρέα. Σκέψου ότι την επόμενη φορά ίσως πας για καφέ με το ταίρι σου. Στο χέρι …

Μια απογευματινή βόλτα στην Αθήνα αξίζει

από τον Νίκο Ιωάννου Απογευματάκι, βαριέσαι και αποφασίζεις να βγεις μια βόλτα είτε μόνος, είτε με έναν φίλο. Δεν θες να χαλάσεις λεφτά, θες απλά μια βόλτα χαλαρή στην Αθήνα. Σε κάθε δρόμο θα δεις κάτι διαφορετικό. Κάποιους να κάθονται σε παρκάκια και να ακούν μουσική, ζευγαράκια να κάνουν βόλτες αμέριμνα, ανθρώπους παράξενους, περίεργους, ωραίους. Ωραίοι όμως είναι και οι τοίχοι που έχουν να σου πουν τόσα πολλά, τόσα έξυπνα, αστεία και περίεργα πράγματα. Από ένα ξέσπασμα ενός ερωτευμένου στην αγανάκτηση ενός που βαρέθηκε και αηδίασε με το σύστημα, στην “τρέλα” ενός έφηβου για τον κόσμο και σε ολόκληρη έκθεση ζωγραφικής με spray (graffiti). Είναι πολλά που σ’ αρέσουν άλλα και που διαφωνείς. Είναι τρόπος έκφρασης και εξωτερίκευση συναισθημάτων απο ανθρώπους που βλέπουν τον τοίχο σαν καμβά ιδεών και αντιλήψεων. Αυτό το γκρι λοιπόν της πόλης καλύπτεται με χρώματα, λέξεις, συνθήματα και συναισθήματα που θα σε κάνουν να χαμογελάσεις, να προβληματιστείς, να ταυτιστείς και ίσως να θελήσεις να το κάνεις και εσύ. Αξίζει μια τέτοια βόλτα λοιπόν. Ώρα να την κάνεις είτε μόνος σου είτε …