All posts tagged: Stories

Ηλιάνα Μπαφέρου: “Ο κρυφός καημός συμπυκνώνει έννοιες που μας αφορούν και θα μας αφορούν πάντα”.

Συνέντευξη: Ανδρονίκη Τσατσαρώνη Η θεατρική ομάδα Tou Senpleman επιστρέφει με το διήγημα του Ανδρέα Καρκαβίτσα «Κρυφός καημός» για πέντε ακόμα παραστάσεις. Βραβευμένη από το αθηναϊκό κοινό στο 5ο Handmade and Recycled Theater Festival, κι αφού ταξίδεψε μέχρι τη Θεσσαλονίκη προκειμένου να παρουσιάσει αυτή τη συγκινητική δουλειά, από το Σάββατο 3 Φεβρουαρίου έως και 3 Μαρτίου επιστρέφει στον τεχνοχώρο Φάμπρικα. Η ηθοποιός Ηλιάνα Μπαφέρου πρωταγωνιστεί στην παράσταση Κρυφός Καημός και μίλησε στο Athens Vibe. Stories Ας μιλήσουμε για το διήγημα του Α. Καρκαβίτσα, τι πραγματεύεται; Ο  «Κρυφός καημός» ξεκινάει λίγο πριν την ελληνική επανάσταση. Η ανατροπή του καθεστώτος του Σουλτάνου είναι αναγκαία και όλοι προσπαθούν να συμβάλλουν σε αυτήν. Βλέπουμε την ανάγκη ενός οικογενειάρχη, ενός πατέρα να βοηθήσει να συμβεί αυτή η αλλαγή. Ο ίδιος, ίσως, λόγω ηλικίας, δεν μπορεί να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην επανάσταση. Ελπίζει λοιπόν πως η βοήθεια θα έρθει μέσα από τους αρσενικούς απογόνους του. Ο καιρός περνάει και εκείνος αποκτάει συνεχώς κόρες. Όταν η γυναίκα του περιμένει παιδί για ακόμη μια φορά αποφασίζει πως αυτό το παιδί θα σταλεί στον …

Χρήστος Κατσαβοχρήστος: “Το modeling δεν είναι μια δουλειά για ντροπαλούς”.

Συνέντευξη, επιμέλεια : Γιώργος Σταυρακίδης Τον Χρήστο τον πέτυχα κάποια στιγμή, πριν καιρό, στο instagram με τον τρόπο, τον γνωστό, που περνάνε από την οθόνη μας δεκάδες άγνωστοι και άλλους τους προσπερνάς, άλλους τους μελετάς λίγο παραπάνω και κόβεις… κίνηση για να δεις αν σου ταιριάζει ή όχι. Με την περίπτωση του Χρήστου, προφανώς και έγινε το δεύτερο, αφού μετά από έρευνα, μου ήρθε η ιδέα να τον βρω και να μιλήσουμε για όσα έχει κάνει και όσα θα ήθελε… Μια συνάντηση μαζί του, ειδικά την περίοδο που τον ανακάλυψα εγώ και έλειπε στη Νέα Υόρκη για φωτογράφιση, φάνηκε δύσκολη, όμως τελικά τα καταφέραμε λίγο καιρό αργότερα και κάπως έτσι, η συνέντευξη του (υπέροχου) κυρίου Χρήστου Κατσαβοχρήστου είναι, πλέον, δική σας… κι αυτός, λαμπερός, σίγουρος και προσγειωμένος όσο λίγοι στον χώρο του μόντελιγκ, περιμένει απλά την επόμενη ευκαιρία του…   Stories   Χρήστο θέλω να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή και να συζητήσουμε λίγο για σένα. Καταρχάς θέλω να μάθω από πού είσαι και τα πρώτα χρόνια της ζωής σου… ήσουν ένα παιδί που …

Γιώργης Βασιλόπουλος: “Θέατρο είναι η ανάγκη να δικαιολογώ το παιδί μέσα μου”.

Συνέντευξη: Ανδρονίκη Τσατσαρώνη Ήταν Πέμπτη, όταν στο θέατρο του Τεχνοχώρου Φάμπρικα απολαύσαμε το Κακό ραπ. Μια μοναδική κωμική παράσταση που συνδυάζει τον θεατρικό αυτοσχεδιασμό improv comedy με τη μουσική. Χωρίς σενάριο, χωρίς πρόβα. Χαρακτήρες γεννημένοι επί τόπου από την αστείρευτη φαντασία των πέντε ηθοποιών – ένας εκ των οποίον και ο Γιώργης Βασιλόπουλος που μας μίλησε για την παράσταση και για τον εαυτό του. Stories Τι σημαίνει improv comedy; Η τέχνη του να δημιουργείς μια ολόκληρη παράσταση, από το μηδέν έχοντας στη διάθεσή σου «το τίποτα». Χωρίς σενάριο, αλλά με μπόλικη φαντασία και με ό,τι σου δίνει ο συμπαίκτης σου στη σκηνή. Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετώπισες κατά τη συμμετοχή σου στην παράσταση αυτή; Συμβαίνουν όλα τώρα και για πρώτη φορά. Υπάρχει ένα μεγάλο ρίσκο σε αυτό. Νιώθεις σα να είσαι ακροβάτης χωρίς δίχτυ ασφαλείας. Είμαστε όλοι οι ηθοποιοί της παράστασης αντιμέτωποι με την έκπληξη! Έχουμε πλήρη άγνοια για το τί τροπή θα πάρει η ιστορία μας από λεπτό σε λεπτό, τι θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε και πώς η κάθε έμπνευση θα μετουσιωθεί …

2Girls1Map: “Ανοίξαμε το δικό μας κανάλι και βρήκαμε τον εαυτό μας!”

Συνέντευξη: Παναγιώτης Ρίνος Είναι σχεδόν σίγουρο και πασιφανές οτι το Ελληνικό Youtube εδώ και ένα χρόνο είναι σε άνθιση, είναι trend, είναι εθισμός και είναι η καθημερινότητά μας… για παράδειγμα εγώ μπορεί να κάτσω κάνα 3ωρο για πλάκα και να παρακολουθώ Utubers γιατί απλά μου αρέσουν και λένε την αλήθεια τους, το ΕΣΡ δεν υπάρχει, η Ντέπη Γκολεμά δεν μπορεί να σε επηρεάσει και ταυτόχρονα είναι τουλάχιστον τιμή μας να βλέπουμε ωραίες παραγωγές που έγιναν με αγάπη… Κάπως έτσι είναι οι 2girls1map που βρέθηκαν ξαφνικά μπροστά μου καθώς κοίταζα τα trendings του youtube. Κάνανε λέει το δικό τους Shopping Star, “άντε γεια” λέω κορίτσια και κάθομαι να δω τι βλακεία (πάλι μόδα, πάλι beauty;) θα δω.. μέχρι που αρχίζω και τσιρίζω “τι θεάρες που είναι” πολύ contrast να βλέπεις 2 όμορφα κορίτσια να μην κάνουν beauty και να κάνουν πραγματική κωμωδία! (Όχι ότι έχω τίποτα με αυτούς που το κάνουν απλά είναι πλέον βαρετό) Χωρίς πολλά λόγια θα σου πω, ότι αφού είδα όλα τα video στο κανάλι τους, που τελικά είχε και travel vlog …

Browlers Crew: “Συνεχίζουμε να κάνουμε αυτό που μας αρέσει και αγαπάμε!”

Η πόλη σε σχέση με το παρελθόν έχει σίγουρα αλλάξει κατά πολύ, το glam με την σέσουλα των περασμένων ετών, έχει πια περάσει σε δεύτερη μοίρα και το Urban style είναι trend, cool και αγαπημένο μας στις μεγάλες πόλεις.. Στην Ελλάδα μέχρι πριν λίγο καιρό, και ειδικά στην Αθήνα οπού ζω και κινούμε δεν είχε τύχει ποτέ να δω urban style dancers ούτε ομάδες με οργανωμένα χορευτικά και με ιδιαίτερο χορευτικό style όπως έχω δει σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Mέχρι που το μάτι μου είχε την τιμή να δει τους Browlers! Οι Browlers είναι μια χορευτική ομάδα που ασχολείται με τα urban styles και κυρίως με το hip hop. Η ιδέα για μια ομάδα μόνο με άντρες χορευτές ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2016 από τους Aldo Thanasi, Τρύφωνα Σουφλάρη και Κώστα Παυλόπουλο με σκοπό να ταράξουν τη χορευτική σκηνή. Λίγο αργότερα, μαζί με τους Γιάννη Σιούλα και Κωνσταντίνο Μακρυπίδη δημιούργησαν τους Browlers. Παρότι η ομάδα υπάρχει λιγότερο από ένα χρόνο όλα της τα μέλη έχουν πολυετή εμπειρία στο χορό, δουλεύουν ως επαγγελματίες χορευτές και διδάσκουν …

Dimitris TheAthens: “Γενικά είμαι ενοχλητικός σχολιαστής”.

Ο Δημήτρης Στρατάκης είναι από εκείνους τους φωτογράφους που είτε θα τον συμπαθήσεις είτε θα τον μισήσεις. Όχι επειδή εκείνος θα ασχοληθεί μαζί σου ή και καθόλου, απλά επειδή κάνει σωστά τη δουλειά του. The Interview Πότε και πώς ξεκίνησε η ενασχόλησή σου με τη φωτογραφία; Από την εποχή του σιδήρου νομίζω… το πώς θέλει έναν τόμο ανάλυση και θα βαρεθείς… Μίλησε μας για το project #ενοχή_theathens  Σχόλιο: είναι σχετικά με τις ενοχές που βλέπω κι αντιμετωπίζω καθημερινά. Γενικά οι εικόνες μου σχολιάζουν οι Μαινάδες μου, τα 100 δάκρυα για τον ρατσισμό, τα 1111 χαμόγελα. Δεν προτείνω λύσεις, σκέψη προτείνω. Οι 100 γυναίκες που φωτογράφησες ήταν φίλες σου ή και γυναίκες που από μόνες τους προσφέρθηκαν να πάρουν μέρος στο project; Έχω φωταγραφήσει πάνω από 800 γυναίκες, δεν μπορεί να ‘ναι φίλες μου. Κάποιες όμως έχουν γίνει στην πορεία. Τα project σου έχουν απήχηση και εκτός Ελλάδος. Θεωρείς πως στο εξωτερικό η απενοχοποίηση είναι πιο συνειδητή και συνήθης από ότι στην χώρα μας; Σε κάποια πράγματα σίγουρα ναι! Γενικά, όμως, η ενοχή θα πηγαίνει αγκαλιαστά …

Μαρίζα Ρίζου: “Όλες τις φορές που έχω ερωτευτεί, είναι μια Μεγάλη Γιορτή”.

Επικοινωνιακή, γλυκιά, άκρως γοητευτική, γεμάτη χιούμορ και αφοπλιστική ειλικρίνεια. Μερικοί από τους αρχικούς χαρακτηρισμούς που έρχονται στο μυαλό κάποιου, που θα μιλήσει με την Μαρίζα Ρίζου, από το πρώτο κιόλας λεπτό! Στο πλαίσιο της κυκλοφορίας του νέου της δίσκου «Μεγάλη Γιορτή», η Μαρίζα μας μίλησε για το νέο της «παιδί» αλλά και την ίδια, σε μία άκρως απολαυστική συνέντευξη. Πες μας λίγα πράγματα για σένα. Τι να σας πω, πριν λίγες ημέρες έκλεισα τα τριάντα -όλοι μου λένε ότι είναι η καλύτερη δεκαετία αυτή που έρχεται- μόλις κυκλοφόρησε ο δεύτερος δίσκος μου που λέγεται «Μεγάλη γιορτή» από τη Feelgood Records και είμαι πολύ χαρούμενη. Είναι μια δουλειά για την οποία είμαι υπερήφανη και νιώθω μεγάλη εξέλιξη, σε σχέση με την πρώτη, και εύχομαι η «Μεγάλη Γιορτή» να είναι το σκαλοπάτι για κάτι ακόμα καλύτερο μελλοντικά. Έχω σπουδάσει Επικοινωνία και ΜΜΕ στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και έχω δουλέψει σε εκδοτικό οίκο καθώς και σε μια διαφημιστική εταιρία για κάποια χρόνια, δε θα ξαναγυρνούσα όμως ποτέ σε κάτι τέτοιο. Όταν ολοκλήρωσα τις σπουδές μου, αν και δεν …

athensvibe

Ναταλία Στυλιανού: “Σκηνοθέτης δεν είμαι και δεν ήταν αυτή η πρόθεση μου!”

Τι είναι το “Πέρασε ένας χρόνος“; Είναι μια τρέλα θα έλεγα, που ένα βράδυ καλοκαιριού στο μπαλκόνι του σπιτιού μου γεννήθηκε από την προτροπή των κάποια στιγμή μαθητών μου και νυν ηθοποιών και συνεργατών μου. Μια τρέλα που για να ολοκληρωθεί πέρασαν σχεδόν εννέα μήνες (όσο μια εγκυμοσύνη δηλαδή) με πολλή δουλειά, έρευνα και πολλές μα πολλές πρόβες. Τι ακριβώς πραγματεύεται; Την μνήμη, την ανάμνηση, τα μυστικά που κρύβουν όλες οι ανθρώπινες ιστορίες και σχέσεις, τη ζήλια, το θυμό, την ανάγκη, την επιθυμία, την προσπάθεια και τελικά την αποδοχή της ίδιας μας της φύσης. Η έρευνα που κολλάει σε όλα αυτά; Ναι έχετε δίκιο! Όλα αυτά λοιπόν έχουν ως άξονα την Ελληνική ιστορία του 20ου αιώνα. Ξεκινώντας από τους Βαλκανικούς, Σμύρνη, Εμφύλιο, Κατοχή, Χούντα, μεταπολίτευση και φτάνοντας στο τώρα. Εκεί κολλάει και η έρευνα. Ανήκει δηλαδή στο Θέατρο Ντοκουμέντο; Δεν θα το χαρακτήριζα έτσι. Ο δικός μας στόχος ήταν με αφορμή την έρευνα που κάναμε, τις συνεντεύξεις που πήραμε αλλά και μέσα από ποιήματα, διηγήματα και πεζά κείμενα, να καταφέρουμε να έρθουμε πιο κοντά στις …