the City

Το εφηβικό μου Παλλάς

Written by Harissa Bakllava

Δεν θυμάμαι τον εαυτό μου, σε άλλη γειτονιά εκτός από το Παγκράτι. Έζησα και Βύρωνα κάποια στιγμή μα τόσα χρόνια το Παγκράτι είναι η γειτονιά μου. Αν και μέχρι τα δώδεκα μου δεν ξέφευγα από τα όρια της γειτονιάς μου, και νόμιζα ότι κάτι σπίτια μαζί με το δικό μου, ήταν όλο κι όλο το Παγκράτι.

Όμως ένα ζεστό βράδυ του καλοκαιριού, άλλαξε η γνώμη μου, λίγο μεν, αλλά αρκετό για να με ξυπνήσει. Το 2008 το γεμάτο με τραγούδια των ABBA “Mamma Mia” βγαίνει στις αίθουσες. Και ως ένα παιδί που μου είχε γίνει “πλύση” εγκεφάλου με τα τραγούδια των ABBA, ανυπομονούσα να την δω. Η μητέρα μου, επέλεξε να πάμε σε ένα κοντινό θερινό θέατρο.

Με χάλασε -γιατί σαν δωδεκάχρονο δεν ξέρεις- που θα πηγαίναμε σε ένα άγνωστο μέρος. Ήθελα το Village της γειτονιάς μου, με την μεγάλη οθόνη, τα ηχεία που σου τρύπαγαν τα αυτιά και το μεγάλο κουβά με ποπκορν. Ναι αυτά ήταν τότε τα ιδανικά μου. Φτάσαμε στο θερινό σινεμά, και δεν ήξερα άμα έπρεπε να κάνω ή όχι. Είδα κάτι παλλαϊκό, που για μένα σήμαινε τότε και άσχημο. Πήραμε τα εισιτήρια, που σε σύγκριση με τα εμπορικά σινεμά, είχε καλύτερη τιμή.

photo by popaganda.gr

Ανεβήκαμε τις σκάλες και, φτάσαμε στην ταράτσα. Κάτι εκείνη τη στιγμή, με έκανε να πιστέψω στο απλό. Παρόλο που έκανε ζέστη εκείνο το βράδυ, πάνω στην ταράτσα δεν νιώσαμε τίποτα τέτοιο. Καθίσαμε σε καρέκλες “σκηνοθέτη” και είχαμε ένα απλό στρογγυλό τραπεζάκι. Πήραμε και ποπκορν που, δεν είχε το μέγεθος αλλά είχε την γεύση. Και η ταινία ξεκίνησε, χωρίς διαφημίσεις. Πιστεύω, πως αν είχα δει την συγκεκριμένη ταινία, κλεισμένη σε μια αίθουσα, δεν θα την είχα χαρεί. Γιατί καλές οι αναπαυτικές καρέκλες, αλλά αυτή η άπλα που μου πρόσφερε, ήταν κάτι αναντικατάστατο.

Χορεύαμε όλοι στα αγαπημένα μας τραγούδια και, δεν με ένοιαζε αν κάποιος θα μου έκανε “σουτ”. Αυτή την εμπειρία δεν θα την ξεχάσω ποτέ. Και δεν μπορώ να την ξεχάσω αφού ακόμα και σήμερα, πηγαίνω στο αγαπημένο Σινε Πάλας. Άμα ανεβαίνεις την Υμηττού, δεν θα το δεις αμέσως. Είναι κρυμμένο πίσω από κάτι δέντρα. Όμως από το 1925, που έχει περάσει κάθε κακουχία της Ελλάδας, δεν έχει σταματήσει να προβάλει ταινίες.

Δεν δείχνει ταινίες που χτυπάνε τα Box Office, αλλά και αυτές τις indie που δείχνει, είναι ταινίες που σου προσφέρουν συναισθήματα και όχι μόνο απλή διασκέδαση. Αν και λίγοι πάνε πια, στο Σινε Πάλας, ακόμα, λειτουργεί και προσφέρει μια γλυκιά εμπειρία σε όσους τον διαλέγουν.

photo by popaganda.gr

© 2018, Harissa Bakllava. All rights reserved. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια από το athensvibe.gr

About the author

Harissa Bakllava

Παρατηρητική σε σημείο τρέλας!Η αγάπη της για την φωτογραφία δεν την
αφήνει να κοιμηθεί. Η μουσική είναι η καλύτερη της φίλη,και προτιμάει
να τζαζαρει σπίτι της παρά να βγει έξω. Έχει γνώμη για τα πάντα και θα
την ακούσεις,ακόμα και σε άσχετο θέμα που μάλλον έχει κρυφακούσει!

Leave a Comment