Βαλεντίνος Τσίλογλου: Για να ασχοληθείς με το θέατρο πρέπει να έχεις το μικρόβιο μέσα σου.

από τη Τζορτζίνα Πολιτάνου

Τον Βαλεντίνο τον γνώρισα πριν λίγες μέρες πηγαίνοντας να παρακολουθήσω την παράσταση του “Οικογενειακά Μπουκώματα-nobody’s perfect”. Το πάθος του για την ηθοποιία, η δημιουργικότητα του αλλά και το ταλέντο του ξετυλίχθηκαν μπροστά στα μάτια των θεατών της παράστασης και δεν γινόταν να μην του ζητήσω να μου δώσει μια συνέντευξη.

the interview

1.Πώς και αποφάσισες να ασχοληθείς με το θέατρο?Ήταν το όνειρό σου ή προέκυψε;

Για να ασχοληθείς με το θέατρο πρέπει να έχεις το μικρόβιο μέσα σου. Το μικρόβιο λοιπόν αυτό το κουβαλούσα από νεαρή ηλικία και σιγά-σιγά αυτό μεγάλωνε. Το 2006 λοιπόν παράτησα της σπουδές μου στο πανεπιστήμιο και κατέβηκα στην Αθήνα για να ασχοληθώ με αυτό.

2.Πόσο καιρό ασχολείσαι με το θέατρο;

Επαγγελματικά ασχολούμαι με το θέατρο έξι χρόνια.

3.Έχεις σπουδάσει σε κάποια σχολή ή είσαι αυτοδίδακτος; Η σχολή βοηθάει στον κλάδο σας;

Φυσικά και το έχω σπουδάσει. Τελείωσα δραματική σχολή τον Ίασμο, του Βασίλη Διαμαντόπουλου. Η σκηνοθέτης μου Αθηνά Παππά ήταν καθηγήτρια μου στη δραματική σχολή. Θεωρώ πάντως ότι στις δραματικές σχολές ένας ηθοποιός παίρνει απλά το “άρωμα” αυτής της τέχνης και όχι την εμπειρία. Η εμπειρία έρχεται με τη τριβή. Δεν βγαίνεις ηθοποιός επειδή φοιτάς σε μια δραματική σχολή. Άλλωστε δεν είμαστε όλοι για όλα. Ο καθένας μπορεί να κάνει πράγματα συγκεκριμένα, για να τα κάνει καλά. Πρέπει να διαβάσεις, να πέσεις, να χτυπήσεις, να πονέσεις για να βρεις το δρόμο σου και να συνειδητοποιήσεις αρχικά μέσα σου τι θες και τι μπορείς να κάνεις. Οι σχολές σου πουλάνε ένα πακέτο, ασχολούνται με λίγο απ’όλα και ότι πιάσει ο κάθε μαθητής. Δεν υπάρχει αξιοκρατία σε καμία περίπτωση και λειτουργούν σαν επιχειρήσεις. Σίγουρα βέβαια για να μη παρεξηγηθώ θα υπάρχουν και εξαιρέσεις εγώ δυστυχώς δεν “έπεσα” πάνω σε αυτές.

4.Σε είδαμε σε μια νέα παράσταση “Οικογενειακά Μπουκώματα -Nobody’s Perfect!” Πες μας λίγα λόγια για την πλοκή και πως σας ήρθε η ιδέα.

Αρχικά  να σε ενημερώσω ότι το έργο το έχω γράψει εγώ. Είναι δικό μου δημιούργημα… Ανεβαίνει για δεύτερη χρονιά στο L.A Theater, αυτή τη φορά σε σκηνοθεσία Αθηνάς Παππά, πέρυσι υπέγραφα εγώ και τη σκηνοθεσία. Δεν είναι λοιπόν ιδέα του θιάσου, αλλά δική μου. Με τα παιδιά δεν ήμασταν ομάδα από πριν, όλα σχεδόν από κάστινγκ τα γνώρισα και εγώ. Η επιλογή έγινε από την Αθηνά Παππά και έτσι δημιουργήθηκε το team. Όσον αφορά το έργο είναι μια φρέσκια κωμωδία, με έξυπνους διαλόγους και καυστικές ατάκες, ανατρεπτικούς χαρακτήρες που ο καθένας βιώνει το δικό του προσωπικό «δράμα».

Τρία νέα παιδιά, ο Σωτήρης, η Σύλβια και ο Φρέντυ σχηματίζουν μια ανορθόδοξη οικογένεια. Η αρμονική τους συνύπαρξη αναστατώνεται μετά από τη ξαφνική εμφάνιση της μητέρας του Σωτήρη, Στάσας. Απρόσμενες καταστάσεις και καινούργια πρόσωπα εισβάλλουν στη ζωή και στο σπίτι τους και ανατρέπουν τα πάντα!
Ο στόχος της παράστασης είναι να ψυχαγωγήσει, αλλά και να περάσει το μήνυμα της αποδοχής της διαφορετικότητας του άλλου, ο οποίος δεν είναι αποδεκτός σύμφωνα με τα κοινωνικά πρότυπα της ελληνικής οικογένειας.

5.Επίσης είδαμε πως έχεις φοβερή συνεργασία με τους άλλους ηθοποιούς του θιάσου. Είχατε ξανά συνεργαστεί στο παρελθόν, γνωριζόσασταν ή απλά προσαρμοστήκατε;

Με τη Χριστίνα Θωμαϊδου (Στάσα) γνωριζόμαστε πολλά χρόνια και συνεργαζόμαστε στο θέατρο από το 2013. Τα υπόλοιπα  παιδιά δε τα γνώριζα προσωπικά αλλά θεωρώ πως ο καθένας έχει κάτι να δώσει. Είναι όλα αξιόλογα πλάσματα, καλοί ηθοποιοί, φρέσκα πρόσωπα που αγάπησαν τους χαρακτήρες που δημιούργησα και έδωσαν το καλύτερο τους εαυτό σε αυτή τη παράσταση. Σίγουρα όπως σε κάθε οικογένεια μπορεί να δημιουργηθούν εντάσεις αλλά ξεπερνιούνται γρήγορα. Καλή διάθεση να υπάρχει. Όπως σε κάθε επάγγελμα έτσι και σε αυτό δε μπορείς να ταιριάζεις με όλους απλά προσαρμόζεσαι και προσπαθείς να κάνεις όσο το δυνατόν καλύτερα τη δουλειά σου.

6.Το επάγγελμα του ηθοποιού θεωρείς πως δεν βρίσκεται πια στις δόξες του;

Κοίτα να δεις. Θεωρώ πως παντού υπάρχει κρίση και αυτό φαίνεται. Ο κόσμος αρχίζει και μιζεριάζει. Αλλά πιστεύω ή μάλλον θέλω να πιστεύω ότι μέσα στη κρίση η τέχνη μπορεί να ανθίσει. Βοήθεια δεν υπάρχει δυστυχώς από τη πολιτεία αν δεν είσαι μέσα στις κλίκες ή στο σύστημα που άλλοι δημιούργησαν για εμάς. Τα χρήματα είναι λίγα καθώς τα θέατρα δε στα χαρίζουν, ούτε στα παραχωρούν τα νοικιάζεις και αρκετά ακριβά μπορώ να πω. Για μια παράσταση έχεις έξοδα. Ακόμα και η λεπτομέρεια που θα δει κάποιος πάνω στη σκηνή είναι αγορασμένη από το θίασο ή τη παραγωγή. Τώρα δόξα, είναι μια λέξη που δε νομίζω να υπάρχει στις μέρες μας. Πέθανε όταν έφυγαν τα μεγάλα αστέρια όπως η Μελίνα και η Αλίκη. Αλλά ας μη γελιόμαστε στην Ελλάδα βρισκόμαστε όχι στο Hollywood.

7.Από το νέο έτος θα σε δούμε σε κάποια νέα παράσταση;

Ετοιμάζω δυο παραστάσεις. Το πότε ακριβώς δε το γνωρίζω, σίγουρα από τέλη Φλεβάρη και μετά. Το πρώτο μου συγγραφικό εγχείρημα το Σκοτεινό Προβολέα όπου ανέβηκε το 2010 σε Αθηναϊκή σκηνή και μια διασκευή που έκανα σε ένα μυθιστόρημα.

8.Θα ήθελες κάποια στιγμή να παίξεις και στην τηλεόραση;

Φυσικά και θα ήθελα. Όλοι οι ηθοποιοί θέλουν να κάνουν τηλεόραση και ας μη το λένε. Για να γίνεις ηθοποιός πρέπει να είσαι “ψώνιο” και “νάρκισσος”. Αυτό μέσα σου πρέπει να δουλευτεί αρκετά βέβαια για να μη σε κοροϊδεύει ο κόσμος.

9.Τι εύχεσαι στο Athens Vibe;

Να συνεχίσει να δίνει βήμα στα νέα παιδιά, να αγαπά και να προωθεί τη Τέχνη και το Πολιτισμό.

Athens Vibe

οικογενειακά μπουκώματα

Τα “Οικογενειακά Μπουκώματα – Nobody’s perfect” στο L.A. (Life n’ Art) Theater  Κωνσταντινουπόλεως 82 , Κεραμεικός 104 35 

Παραστάσεις: κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 21:15
Τιμές εισιτηρίων
Γενική είσοδος: 10 ευρώ
Φοιτητικό/Ανέργων: 8 ευρώ
Τηλέφωνο κρατήσεων (L.A Theater) :  210 5789337
Προπώληση εισιτηρίων:  Viva.gr

© 2015 – 2017, Athens Vibe. All rights reserved. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια από το athensvibe.gr

Filed under Stories
Author

Το Athens Vibe είναι άνθρωποι, είσαι εσύ, εγώ, ο δίπλα σου, νέοι άνθρωποι με αγάπη και μεράκι για να προσπαθήσουν. Με διάθεση να πάμε κόντρα στην γκρίζα εποχή που διανύουμε ερχόμαστε με φρέσκες προτάσεις και ιδέες για την πόλη που αγαπάμε να μισούμε: την Αθήνα!