Ένας (ακόμα) φοιτητής-μετανάστης

Κείμενο: Labis VisVitalis

Τεράστια μοιάζει να ναι εκείνη η λίστα που μετρά πόσοι από τους Έλληνες φοιτητές δεν είναι στην Ελλάδα. Η συγκεκριμένη λίστα περιλαμβάνει και εμένα μέσα, έναν Έλληνα φοιτητή ιατρικής στη Βουλγαρία.

Πριν ανατρέξεις στα όσα έχεις ακούσει για τη χώρα αυτή και τα πανεπιστήμια της, δώσε μου μερικές σειρές να σου πω πως εγώ το βιώνω.

Σπουδές: Οι άξονες πάνω στους οποίους κινείται κάθε πανεπιστήμιο είναι δύο: τα εργαστήρια και οι θεωρίες. Τα πρώτα σου παρέχουν πρακτική εξάσκηση της θεωρίας (γνωστό σε όλους). Παλεύουν ουσιαστικά, τόσο τα εργαστήρια όσο και οι θεωρίες, να αποτελούν την ‘σπίθα/αφορμή’ για τους φοιτητές, οι οποίοι από μόνοι τους χαράζουν και χτίζουν το ακαδημαϊκό τους επίπεδο, εντός ορίων και κανόνων. Ναι, υπάρχουν όρια!

Υπάρχει όριο από έτος σε έτος βάση πόσων μαθημάτων χρωστά ο κάθε φοιτητής. Για παράδειγμα, δεν γίνεται να συνεχίσει τη φοίτηση του ένας πρωτοετής στο τρίτο εξάμηνο αν ο αριθμός των μαθημάτων που χρωστά είναι πάνω από δύο. Του δευτεροετή τρία, κ.ο.κ. (βάση διάταξης για το ακαδημαϊκό έτος 2015-2016).

maxresdefault

Η όλη πολιτική γραμμή των σπουδών βασίζεται σε δύο πράγματα. Αρχικά στον ατομισμό, παραδείγματος χάρη ακόμα και τα βιβλία είναι δική μας ευθύνη, τα πληρώνουμε εμείς (καμία χορηγία από το πανεπιστήμιο). Η δεύτερη γραμμή είναι οι απουσίες και οι υπογραφές, κάθε εργαστήριο έχει ορισμένο αριθμό απουσιών που δικαιολογεί. Σχετικά με τις υπογραφές, πριν την έναρξη κάθε εξεταστικής, ο κάθε φοιτητής πρέπει  να μαζέψει υπογραφές από εργαστήρια και θεωρίες ώστε να του δοθεί το πράσινο φως για να λάβει μέρος στην εξεταστική, διαφορετικά οι συνέπειες μπορεί να μην είναι καλές.

Κόσμος: Λόγω του χαμηλού κόστους διαβίωσης στη χώρα και των αντίστοιχων διδάκτρων του πανεπιστημίου, οι  φοιτητές-μετανάστες είναι πολυάριθμοι, όχι μόνο από την Ελλάδα αλλά και από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Επομένως, μιλάμε για μια φοιτητική ζωή με πολυπολιτισμικά ερεθίσματα.

Πόλη: PLOVDIV (ή Φιλιππούπολη σε απλά ελληνικά)

Αξίζει να σπουδάζεις έξω;

Αρχικά πρέπει να διαχωρίσουμε το ‘σπουδάζω’ με το ‘ζω

Το δεύτερο είναι αρχικά ζόρικο, σκληρό, τόσο που μερικές φορές νιώθεις σαν να ρίξανε ναυαγό σε ένα νησί. Αυτό, μέχρι να ενεργοποιηθούν τα όσα εφόδια επιβίωσης φέρει ο καθένας μας, έτσι ώστε ο κάθε φοιτητής-μετανάστης να χαράξει μια πορεία, να κάνει παρέες, κτλ κτλ

Παρόλα αυτά, τον παλμό και εκείνη την ελληνική ζωή δεν θα την βρεις όπου και να ψάξεις.

Αυτό που ξέρουμε από Ελλάδα δεν το έχει και δε θα το βρει καμιά χώρα.

Όσον αφορά το ‘σπουδάζω’ σαν ρήμα έχει ταυτότητα και σκοπό. Για αυτό ναι αξίζει. Αξίζει να σπουδάσεις αυτό που θες και σε εκφράζει, ανεξαρτήτως μηχανογραφικών και όλη την ιστορία με τις βάσεις, το τρυπάκι την Γ’ λυκείου. Επιλέγεις να σπουδάζεις στην προκειμένη περίπτωση και αποφεύγεις το λανθασμένο στερεότυπο «κάπου θα περάσεις παιδί μου! Να πάρεις και συ ένα χαρτί».

Το κακό είναι ότι επιλέγεις μια ξένη χώρα (όποια και αν είναι στην τελική αυτή)! Και ένα σχόλιο για το πολυσυζητημένο θέμα των τελευταίων μηνών, το οικονομικό, είναι κακό που τόσα λεφτά φεύγουν στο εξωτερικό επειδή το σύστημα παιδείας μας μας ωθεί εκεί, σε ξένα πανεπιστήμια, χάνοντας έτσι η χώρα μας τα παιδιά της που ναι το μέλλον της και τα λεφτά που την απασχολεί πολύ.

Αλλά αυτό μας λείπει σαν λαός. Η δύναμη να επιλέγουμε οι ίδιοι, μιας και μας διδάξανε άλλοι να επιλέγουν για μας.

ΥΓ. Μην κρίνεις την επιλογή μου να φύγω, λέγοντας πως τα βρήκα σκούρα ή ήμουν αδύναμος. Όταν ξέρεις να βλέπεις τη ζωή σου, και γνωρίζεις πως θες να ναι δική σου, επιλέγεις για σένα, από σένα, με εσένα. Μην μου χρεώνεις τα όσα επέλεξα.

Κοίτα λίγο εσένα και τα όσα δεν επέλεξες κατά καιρούς, όλα εκείνα που άλλοι αποφάσισαν για σένα! Κοίτα εκείνα που θα μπορούσες να κάνεις με το δικό σου στίγμα και δεν έκανες.

Και μην με κρίνεις που επέλεξα να σπουδάσω, όπου και αν πήγα, γιατί το επέλεξα και θα επιλέξω ξανά να γυρίσω ή όχι στην Ελλάδα (που είναι κρίμα να σκέφτομαι ότι δεν θα με περιμένει).

© 2015, Μιχάλης Βούρκος. All rights reserved. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια από το athensvibe.gr