Tag: Μικαέλα Πανηγυροπούλου

Η μαριονέτα και το κουτί.

Το ρολόι δείχνει τρεις και είκοσι οκτώ. Το ίδιο τραγούδι παίζει στο repeat εδώ και ώρες. Οι στίχοι του τριβελίζουν το μυαλό μου. Τα παράθυρα διάπλατα ανοιχτά, ο αέρας έντονος,… Read More

Συνάντησε με στη μέση.

Υπάρχει αυτή η λεπτή γραμμή. Στην μια άκρη εσύ και στην άλλη εγώ. Και ισορροπούμε πάνω της κρατώντας τη μεγάλη μαύρη ομπρέλα μας, κάνοντας ακροβατικά, προσπαθώντας με νύχια και με… Read More

Παρακαλώ περιμένετε.

Αυτή η εκνευριστική ηρεμία χτύπησε πάλι. Το σπίτι άδειο, ησυχία. Μόνο ο ήχος από το κλιματιστικό και τα πλήκτρα του υπολογιστή. Αυτό που με φοβίζει όμως είναι ότι ξέρω τι… Read More

Η δύναμη που έχεις πάνω μου.

Δαγκώνοντας το στυλό μου και τσαλακώνοντας το ένα χαρτί μετά το άλλο, προσπαθώ να ξετυλίξω το κουβάρι των σκέψεών μου. Τελευταία ο καιρός κυλάει πιο αργά από ποτέ στο μυαλό… Read More

Άκου τους τοίχους, κάτι έχουν να σου πουν.

Γιατί υπάρχουν τόσοι άνθρωποι μόνοι, αφού υπάρχουν τόσοι άνθρωποι μόνοι; Γιατί φοβόμαστε να εξωτερικεύσουμε τα συναισθήματά μας; Γιατί οι ανθρώπινες σχέσεις έγιναν τόσο περίπλοκες ενώ θα έπρεπε να είναι τόσο… Read More